Sunday, February 11, 2007

Ζακυνθινό καρναβάλι 2007


Σήμερα πραγματοποιήθηκε η παρέλαση τνω μικρών καρναβαλιστών. Το πίκολο καρναβάλι, το καρναβάλι των μικρών, έγινε μετά από πολλές απειλές του καιρού για βροχές και καταιγίδες. Όλη μέρα ο ήλιος έπαιζε κρυφτό με τα σύννεφα. Μία έβρεχε, μία σκοτείνιαζε, μία έβγαινε ήλιος. Ο αέρας σταθερός όλη μέρα. Ευτυχώς η θερμοκρασία δεν ήταν χαμηλή (13-15 βαθμοί) και τελικά τα παιδάκια κατάφεραν να παρελάσουν.
Οι φωτό από τη σημερινή μέρα. Οι εκδηλώσεις ακόμα δεν έχουν κλείσει. Παραθέτω και το πρόγραμμα για τις επόμενες μέρες για όσους αποφασίσουν να επισκεφτούν το νησί.

Μεσογειακή διατροφή


Μολυβένια στρατιωτάκια

Ινδιάνοι

Μίνι και Μίκυ Μάουζ


Χίπις


Μαφιόζοι


Κάπταιν Χουκ-Τίνκερμπελ


Γάτες και καναρίνια



Ο καρναβαλοπαιδότοπος

Το πρόγραμμα




Ο παλιός φάρος

Κρυονέρι Ζάκυνθος

Thursday, February 08, 2007

The eye of Santa Lucia

The eye of Santa Lucia ή αλλιώς το ματάκι της Παναγίας. Αυτό το όνομα έχουν δώσει οι ψαράδες σ'αυτό το "κάλυμμα" που κλείνει προστατευτικά το άνοιγμα ορισμένων γαστρόποδων. Astraea rugosa το επιστημονικό όνομά του. Θα το έχετε δει σε κοσμήματα δεμένα με χρυσό. Έτσι το έμαθα κι εγώ όταν ήμουν παιδί. Ένας ψαράς, φίλος του πατέρα μου, του το έφερε για να το κάνει κόσμημα. Σπάνια θεωρούνται, γι αυτό και τα κάνουν κόσμημα. Στη Ζάκυνθο όμως έχω βρει πάρα πολλά. Θα μπορούσα να πω ότι έχω γίνει ειδική στο να τα βρίσκω... Για χρόνια έψαχνα να βρω τι ακριβώς είναι μέχρι που τα είδα στο Μουσείο Θαλάσσης στην Κέρκυρα. Εκεί επιτέλους έμαθα και την επιστημονική τους ονομασία.
Το χρώμα τους, από ανοιχτό ροζ έως βαθύ πορτοκαλί. Όπως και να έχει, είναι ένα στολιδάκι μοναδικό...

... από μπροστά

...και πίσω


ps. Όποιος θέλει να δει πως ακριβώς είναι το "ματάκι" ας μεταφερθεί εδώ. Βάλτε στην αναζήτηση astraea rugosa και δείτε το σε μια πανέμορφη απόχρωση.

Wednesday, February 07, 2007

Βιτρίνα στη Βενετία



φωτό από κινητό στα στενάκια της Βενετίας μέσα στον Αύγουστο.

Tuesday, February 06, 2007

Go Dimitris

Γράφω αυτό το ποστ για τη φίλη την Α. η οποία είναι φανατική του Δημήτρη. Κι εγώ από αυτή τον έμαθα. Ο Δημήτρης, είναι ένας δημοσιογράφος που, αφού πούλησε όλα τα υπάρχοντά του, ξεκίνησε ένα ταξίδι για το γύρο του κόσμου.
Ο Δημήτρης ξεκινά πάλι για ένα μεγάλο γύρο στην περιπλάνηση και τον κόσμο. Αφού γύρισε στις 14 Γενάρη και αφού περιέγραψε την πολλή συγκινητική ιστορία του Jorge Strataki, ετοίμασε πάλι βαλίτσες. Θα παρακολουθήσουμε το ταξίδι του μέσα από τους σταθμούς του, μέσα από το πλούσιο φωτογραφικό υλικό του, μέσα από τις ιστορίες του.
Η επόμενη ιστορία θα είναι από την Ολλανδία. Σήμερα το πρωί πέταξε για Αμστερνταμ, και μετά θα αναχωρήσει για το Μεξικό. Σε αυτή την περιπλάνηση θα διασχίσει συνολικά 32 χώρες.
Καλό ταξίδι Δημήτρη! Ζηλεύω τα ταξίδια σου!


φωτό από το αρχείο του Δημήτρη

Καρναβάλι στη Ζάκυνθο part 1

Μια και τα είπα και στο άλλο blog, είπα να τα πω κι εδώ για ενημέρωση:
Μια και πλησιάζουν οι Αποκριές, θα ήθελα να σας περιγράψω λίγο πώς γιορτάζονται εδώ.
Η Ζάκυνθος είναι ένα από τα μέρη της Ελλάδας που το καρναβάλι της φημίζεται. Έχει το δικό της ξεχωριστό χρώμα και τα δικά της έθιμα φυσικά.
Θα σας μιλήσω γι αυτά αλλά και για τα φαγητά που συνηθίζουν εδώ οι ντόπιοι σύμφωνα με την παράδοση.
Το Ζακυνθινό καρναβάλι αριθμεί πέντε αιώνες ιστορικής πορείας και δόξας μέσα από τους φημισμένους χορούς, τις ομιλίες, τις μασκαράτες, τα φεστίνια κ. α.
Σε όλη τη διάρκεια των Αποκριών διοργανώνονται χοροί, παρελάσεις, μασκαράτες.
Τα 2-3 τελευταία χρόνια έχουμε και το "βενετσιάνικο γάμο" (αναπαράσταση βενετσιάνικου γάμου) και το έθιμο της γκιόστρας (έφιπποι αγώνες ιπποτών).
Στο picolo καρναβάλι, την προτελευταία Κυριακή της Αποκριάς, τα περισσότερα παιδιά συμμετέχουν σε γκρουπ με τα σχολεία τους, με θεατρικά εργαστήρια, με σχολές γυμναστικής και ξένων γλωσσών, στην παιδική παρέλαση χωρίς άρματα.
Θεατρικές ομάδες παίζουν στις πλατείες και στους δρόμους «τις ομιλίες», αυτοσχέδια κωμικά έργα με κοινωνικές προεκτάσεις που παίζονται μόνο από μεταμφιεσμένους άνδρες, ενώ ο ντελάλης προαναγγέλλει το έργο που θα παιχτεί.
Την τελευταία Κυριακή, γίνεται η περιφορά του Καρνάβαλου με τη συνοδεία αρμάτων από όλες τις περιοχές του νησιού.
Οι εκδηλώσεις κλείνουν με το το povero καρναβάλι και την πολύ διασκεδαστική "Κηδεία της Μάσκας", συνοδεία εξαπτέρυγων, φαναριών, λαμπαδηφόρων, κ.λ.π. ενώ ταυτόχρονα το μήνυμα της Σαρακοστής παλιότερα ερχόταν με το κρέμασμα των "Μαρουλοκρέμμυδων".
Η κηδεία της Μάσκας είναι μια αναπαράσταση - παρωδία κηδείας με πολύ γέλιο, όπου τη θέση του νεκρού παίρνει ο Καρνάβαλος, ενώ ακολουθούν οι θλιμμένοι συγγενείς, με απερίγραπτη εξέλιξη. Η «χήρα» του καρνάβαλου και οι συγγενείς, προσφέρουν ρυζόγαλο (παραδοσιακό έδεσμα στο νησί εκείνες τις μέρες) στην κεντρική πλατεία. Το καρναβάλι δεν περιορίζεται μόνο στην πόλη, αλλά μεταφέρεται και σ΄ όλα τα χωριά του νησιού, όπου κανείς μπορεί να παρακολουθήσει «ομιλίες», χορευτικά συγκροτήματα και μπαγόρδες (φαγοπότι, λιχουδιές που ψήνονται με μεράκι και καλή διάθεση, συνοδεία καλού κρασιού και χαρούμενης μουσικής ).
Την Καθαρή Δευτέρα, στο Βασιλικό αλλά και στην πλαζ του ΕΟΤ στήνονται διαγωνισμοί χαρταετού και έτσι κλείνουν οι εκδηλώσεις της Αποκριάς.

Οι φωτό είναι από παλιότερα καρναβάλια. Οι φωτό από τις ομιλίες είναι από ομιλίες που έχουν παιχτεί από μαθητές.
Συνεχίζεται...

Friday, February 02, 2007

Καλαμάκι Ζάκυνθος

Αχ πόσο θα'θελα να μπορούσαν οι τουρίστες του καλοκαιριού να δουν αυτήν την παραλία τώρα! Να τη δουν άδεια, έρημη, εκεί, που το καλοκαίρι δεινοπαθούν για να περπατήσουν, από τις ξαπλώστρες, τις ομπρέλες, τα ποδήλατα θαλάσσης και ό,τι βάζει ο νους του ανθρώπου για να γεμίσει η παραλία κόσμο και χρήμα... Που είσαστε να δείτε τώρα το Καλαμάκι; Για ελάτε μια βολτίτσα από δω και μάλλον θα δείτε κι εσείς κάποιους να κάνουν μπάνιο (όπως είδα εγώ εκείνη τη μέρα στα τέλη Γενάρη) με το χειμώνα που έχουμε φέτος!Σ΄αυτήν την παραλία (όπως και σε κανα δυο άλλες) προσπαθεί η έρμη η χελωνίτσα καρέττα-καρέττα να βρει λίγο δρόμο να περάσει και ν' ανέβει ψηλά, να σκάψει και να γεννήσει τα αυγά της. Αλλά την αφήνουνε τα εμπόδια και ο κόσμος;

Thursday, February 01, 2007

Πομπηία-ευρήματα

Στις 24 Αυγούστου του 79 ο Βεζούβιος σκεπάζει την πλαγιά του βουνού και την πόλη με καυτή λάβα.
Έτσι ξέρουμε ότι άλλοι πέθαναν σκεπασμένοι από την λάβα και άλλοι δηλητηριασμένοι από τα αέρια του ηφαιστείου.

Οι ανασκαφές της Πομπηίας άρχισαν το 1748 και από το 1860 άρχισε η συστηματική ανασκαφή της πόλης.

Aν και το μεγαλύτερο μέρος των αρχικών κατασκευών έχει καταστραφεί, οι μορφές τους έχουν διατηρηθεί, σαν εκμαγεία, από τη λάβα. Oι κάτοικοι του οικισμού αναγκάσθηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους με μεγάλη ταχύτητα, χωρίς να προλάβουν να περισώσουν τα προσωπικά τους αντικείμενα. Mπορούμε έτσι να δούμε πού έτρωγαν, πού μαγείρευαν και τι μορφή είχε η κοινωνική τους ζωή.

Στην Πομπηία εκείνο που τραβούσε πάντα την προσοχή ήταν τα ανθρώπινα σώματα.
Χιλιάδες από αυτά. Σκελετοί. Και εκμαγεία παραγεμισμένα με γύψο, τον οποίο οι αρχαιολόγοι έχυσαν μέσα στις κοιλότητες που είχαν αφήσει τα σώματα στη στερεοποιημένη ηφαιστειακή λάβα. Έτσι φαίνεται ανάγλυφο το σώμα, οι πτυχώσεις από τα ρούχα, ακόμη και οι εκφράσεις του προσώπου. Προκαλούν πολύ πιο δυνατά συναισθήματα από τους ανασκαμμένους δρόμους και τις ξεφλουδισμένες τοιχογραφίες της πόλης. Και έχουν εμπνεύσει μυθιστορήματα, ποιήματα, ζωγραφικά έργα, όπερες και αναρίθμητες κινηματογραφικές ταινίες για τις «τελευταίες ημέρες της Πομπηίας». H αγωνία του θανάτου, η γενναία και ανώφελη προσπάθεια των ανθρώπων να γλιτώσουν, ο τρυφερός τελευταίος εναγκαλισμός τους που απαθανατίστηκε στον γύψο...


Η έγκυος γυναίκα που βρέθηκε μπρούμυτα, ίσως ενστικτωδώς ορμώμενη για να σώσει το αγέννητο παιδί της...

Πομπηία


...και στο βάθος ο Βεζούβιος