Φως

Όσα...

φωτίζει...

ο ήλιος...

Θέλω να σου χαρίσω, κι άλλα τόσα...

Φεύγω για 2 μερούλες. Θα βρίσκομαι στην Αθήνα. Ρίψατε μήνυμα!

Συννεφιασμένες

Εικόνες απογευματινές, συννεφιασμένες.

Εικόνες που σαν τις βλέπεις, αναρωτιέσαι αν είναι ασπρόμαυρες, ή αν η φύση σου παίζει ασπρόμαυρα παιχνίδια εκείνη την ώρα του δειλινού.

Εικόνες που με κάνουν να αγαπάω το χειμώνα και να τον βλέπω με άλλο μάτι...

Θαλασσινές

Τι χρώμα;

-Τι χρώμα έχει η θλίψη;
-Η θλίψη; Η θλίψη έχει σκούρο χρώμα.
Μαύρο και γκρι!

-Και ο φόβος; Σκούρος κι αυτός;
-Κι αυτός σκούρος είναι. Μωβ και μπλε και γκρι!

-Και η αγωνία;
-Αχ! Η αγωνία είναι σκούρα και ανοιχτή!
Όλα μαζί είναι! Ανάλογα γιατί αγωνιάς!

-Και η χαρά; Τι χρώμα έχει η χαρά;
-Αχ! Η χαρά, χαρά μου, έχει όλα τα χρώματα του κόσμου!
Από το πιο ανοιχτό μωβ...

Μέχρι το πιο βαθύ πορτοκαλί!

Η σκιά σου

-Τι βγάζεις παιδάκι μου από το βρώμικο παράθυρο;
-Φωτό μαρή! Τι βγάζω; Δε μου λες κουνάει ή μου φαίνεται;
-Φωτό τις λες εσύ αυτές; Αφού είναι στραβές χριστιανή μου!-Παιδί μου δε βλέπεις που το παράθυρο είναι ίσιο; Δεν είναι στραβές. Είναι επειδή καθόμαστε μπροστά-μπροστά και το παράθυρο είναι επικλινές. Ή η θάλασσα θα είναι στραβή ή το παράθυρο. Διάλεξε! Κουνάει λέω;

-Κουνάει λίγο! Αμάν! Θαλασσόλυκε!
-Ααααα θα βγω εξω!
-Τώρα τι βγάζεις;-Εσένα! Ρόμπα θα σε κάνω. Θα σε βγάλω στα μπλογκς!
-Καλά σοβαρά τώρα;
-Ναι! Να μάθεις να μη λες ότι βγάζω στραβές φωτό!
-Τι λες παιδί μου που θα με βγάλεις στα μπλογκς;;;
-Μην ανησυχείς...Το μόνο που θα φαίνεται θα είναι ...

Η ΣΚΙΑ ΣΟΥ...!!!

Φρανκφούρτη

Φφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφ

Η Ζάκυνθος των 9 μποφόρ. Αυτό επικρατεί σήμερα στο νησί. Αποκλεισμένοι σήμερα. Και μέσα στον τρελό αέρα, κάποιος βγήκε με το καΐκι του στη θάλασσα....Μούρλαααααα...

Σκούρο

Αχ...πόσο μ΄αρέσει...

αυτό το σκούρο...

όταν πέφτει η νύχτα...

με τούτα τα χρώματα...τα μαγικά...

Ουφ!

Μετά από πάρα πολλές ώρες χωρίς ίντερνετ σε όλο το νησί...ένα ψιλοστερητικούλι το έπαθα...δε μπορώ να πω.

Ζήλεψα...

Ω ναι! αλήθεια σας λέω ζήλεψα. Ζήλεψα αυτές τις υπέροχες φωτό του Ηλιογράφου, τις βροχερές και συννεφιασμένες. Και η ζήλια πολλές φορές μας κάνει καλό. Όχι ο φθόνος. Αυτός μόνο κακό κάνει. Η ζηλίτσα όμως που προκαλεί θαυμασμό και μας δίνει ιδέες, κάνει καλό. Κι έτσι...εγώ....που είμαι τύπος φανατικά καλοκαιρινός, παρακαλούσα για μέρες τώρα να βρέξει. Και έβρεξε...Και είχα και τη μηχανή μαζί...και τώρα έχω και όμορφες φωτό γεμάτες σταγόνες δροσιάς. Ευχαριστώ Ηλιογράφε για την ιδέα...

Φθορά

-Με βλέπεις; Κάποτε ήμουν καλοβαμμένη, περιποιημένη και έπλεα στα γαλάζια νερά. Τώρα δε με έχει κανείς πια ανάγκη. Με τράβηξαν εδώ στην άκρη,πάνω στα φύκια. Είμαι άχρηστη πια!
-Κι εγώ; Είμαι καλύτερη εγώ; Τρύπησα, σκούριασα και δε μου δίνει κανείς σημασία. Μέσα στο καρνάγιο φτιάχνουν ένα καινούριο ιστιοφόρο. Ποιος θα δώσει σημασία σε μας; Ούτε να μας επιδιορθώσουν δε θέλουν...
-Κι αυτή η προπέλα εδώ; Αυτή που κάποτε στριφογύριζε όλο νεύρο και νάζι...

-Αυτή η προπέλα...δε θα ξαναγυρίσει ΠΟΤΕ!

Επιτέλους...

επιτέλους...

ξημέρωσε...

Καλή εβδομάδα!

Τρία διαφορετικά ξημερώματα, τρεις διαφορετικές μέρες...

Σημαντικές ημερομηνίες

Η ξανθιά έχει όρεξη για παιχνίδια (λυσσάξατε με τα παιχνίδια, σας το έχω ξαναπεί).
Ποιές ήταν οι σημαντικές ημερομηνίες στη ζωή μου ως τώρα;
2 ημερομηνίες θα αναφέρω όλες όλες.
17 Απριλίου η γέννηση του πιο όμορφου κοριτσιού στον κόσμο (έστω τον δικό μου κόσμο :-) ) της 16χρονης σχεδόν πια κορούλας μου.
12 Απριλίου η γέννηση του πιο γλυκού και χαμογελαστού αγοριού στον κόσμο (ε, να μην τα ξαναλέμε), του 13χρονου σχεδόν γιού μου.
Ε, τώρα να αναφέρω τη δικη μου ημερομηνία γέννησης σα σημαντική; Δε λέει. Παρόλα αυτά θα πω ότι με τα δικά μου γενέθλια, 15 Απριλίου, εγώ και τα παιδιά μου συμπληρώνουμε το τρίο των κριών που βασανίζουν (λέμε τώρα) έναν καρκίνο μέσα στο σπίτι.
Υπάρχουν κι άλλες ημερομηνίες που έχουν σημαδέψει τη ζωή μου, μερικές από αυτές με άσχημα γεγονότα αλλά δε θα τις αναφέρω. Επίσης, σημαντικές ημερομηνίες που μοιράζομαι με τον καλό μου (γνωριμία, γάμος).

Προσκαλώ να παίξουν: τη Νατάσσα, τον Γιάννη που ξέρω ότι γουστάρει μπλογκοπαίγνια, τον Κωνσταντίνο (για να τον τιμωρήσω επειδή διάβασα όλο το Fatal car μέσα σε 2 μέρες-σας το συστήνω, διαβάστε το) και τον Π.Κ. που αυτή τη στιγμη είναι στην Αφρική κι εγώ ζηλεύω.

Και αφού κάνατε τον κόπο να έρθετε μέχρι εδώ, να σας κεράσω κι ένα λικεράκι δυόσμου από τα χεράκια μου...

Στο Τολό

Εδώ και 4 χρόνια με την Olympous

Λεπτομέρειες

Είναι φανερό...

ότι η λεπτομέρεια...

κάνει τη διαφορά!

Στα στενάκια του Ρούντεσάιμ (Γερμανία)

Στο ξωκλήσι

Όταν περάσεις την πέτρινη πόρτα, θα πάμε μια μεγάλη βόλτα στο πλακώστρωτο δρομάκι. Και η χαρά μου θα είναι τόσο μεγάλη...

που θα χτυπήσω τις καμπάνες στο ξωκλήσι...Θα σπάσω σε χίλια κομμάτια την ησυχία της μέρας, με καμπανιές χαρούμενες και όλοι θα αναρωτιούνται ποιος γιορτάζει...

Θα ποτίσω όλα τα λουλούδια στις γλάστρες κι αυτά θ' ανθίσουν για να συμμετέχουν στη χαρά μου....

Και θα στολίσω όλη την αυλή με ροζ κορδέλες, να μοιάζουν σαν ξέπλεκα μαλλιά νεράιδας!
Θα είναι ροζ και λιλά και πράσινα, σαν τα όνειρα που κάνω μέχρι να 'ρθεις....


Καλό μήνα!