Castel' sant' Angelo

Το καστέλο Σαντ' Άντζελο είναι ένα κυλινδρικό πανέμορφο κτήριο που μπορείς να το προσεγγίσεις αν απλά κατηφορίσεις από τον Άγιο Πέτρο. Βρίσκεται ακριβώς δίπλα στον Τίβερη. Στην ιστορία του έχει υπάρξει ως μαυσωλείο αρχικά για τον Ανδριανό, ενώ στη συνέχεια ως παπική κατοικία και καταφύγιο για τους πάπες, φρούριο, φυλακές και σήμερα μουσείο. Ένα μνημείο που αν έχεις διαβάσει τους Illuminati, σίγουρα σε ιντριγκάρει να το επισκεφτείς. Και εδώ η ουρά για να μπεις μέσα δεν λείπει. Ούτε παλιότερα, ούτε τώρα μπήκαμε μέσα. Δεν υπάρχει στάση μετρό που να είναι απόλυτα κοντά. Βολεύεσαι όμως με αυτή του Αγίου Πέτρου ή με λεωφορείο.
Τα αγάλματα πάνω στη γέφυρα, προστέθηκαν χρονολογικά πολύ αργότερα.

Άγιος Πέτρος - Ρώμη

Όταν πας στη Ρώμη για πρώτη φορά, σίγουρα θες να επισκεφτείς τα μνημεία, τα μουσεία, το Βατικανό. Εκείνο που θα πρέπει να περιμένεις, είναι ότι ανεξάρτητα εποχής, υπάρχει πάντα κόσμος. Αυτό κατάλαβα από τη χειμωνιάτικη επίσκεψή μας. Δύο φορές είχαμε πάει καλοκαίρι. Κόσμος πολύς! Και αυτή τη φορά όμως, κάτι που ήταν Κυριακή, κάτι που ήταν διακοπές Χριστουγέννων, κάτι που ήταν καλή και ηλιόλουστη μέρα, γινόταν ο χαμός.

Δεν είχαμε σκοπό να μπούμε σε κανένα μουσείο γιατί τα έχουμε ξαναδεί. Το μόνο που θέλαμε να κάνουμε ήταν να μπούμε στο καμπαναριό, απ΄ όπου μπορείς να δεις τη Ρώμη από ψηλά.

Οι ουρές που βλέπετε να σχηματίζονται στην πάνω και κάτω φωτογραφία, είναι για να μπεις σε μία από τις εισόδους για τον Άγιο Πέτρο. Εδώ είναι η πορεία από το μετρό προς την εκκλησία.

Λίγο πριν φτάσεις στην εκκλησία, συναντάς τους πρώτους Ελβετούς στρατιώτες. Η φύλαξη του Βατικανού, γίνεται παραδοσιακά από Ελβετούς...

Απογοητευτήκαμε από τον πολύ κόσμο. Δεν είχαμε σκοπό να αφιερώσουμε 2-3 ώρες σε ουρές. Στην παρακάτω φωτό, μόλις επέτρεψαν να ανολιξει μια είσοδος, όπου πάλι θα γινόταν ουρά και μπήκαμε μέσα. Όλα τα κάγκελα που βλέπετε είναι για τις ουρές που σχηματίζονται. Ούτε στην πλατεία δεν μπορείς να μπεις.

Όλη η ιστορία με τις ουρές που υπάρχουν και την πιθανή καθυστέρηση να μπεις, είναι επειδή ένας ένας περνάει από έλεγχο.

Παντού υπάρχει αστυνόμευση και για να περάσεις πιο μέσα σε .. σκανάρουν με μηχάνημα. Φαντάζομαι ότι μετά τα γεγονότα στο Παρίσι τα μέτρα είναι πιο σφιχτά, αν και έτσι γινόταν και χρόνια πριν όταν είχαμε πάει.

Οι ουρές είναι αναπόφευκτες, αν όμως δεν έχεις ξαναδει το Βατικανό, την Καπέλα Σιστίνα, τον Άγιο Πέτρο μέσα, αξίζει να περιμένεις μια φορά. Δεν πας κάθε μέρα στη Ρώμη...

Εκείνο που θέλαμε εμείς να κάνουμε είναι να ανεβούμε στον τρούλο. Κάτι που κάνουν εκατοντάδες τουρίστες. Δεν τα καταφέραμε. Απογοητευτήκαμε από τη μεγάλη ουρά. Ο άντρας μου είχε ανεβεί στο παρελθόν. Εγώ όχι.

Για ελάτε να δείτε πιο κοντά που θα ανεβαίναμε...

Λίιιγο πιο κοντά!

Λίιιιιιιιγο ακόμα πιο κοντά! Τα βλέπετε όλα τα χεράκια με τις κάμερες που είναι έξω από τα κάγκαλα;;; Εκεί. Γι΄αυτό αξίζει να ανέβεις εκεί! Ο χαμός ε;

Φεύγοντας και κατηφορίζοντας για το Castell di San Angelo, υπάρχουν πάλι κάγκελα αριστερά για να σχηματίζεται σιγά-σιγά η ουρά αυτών που θέλουν να μπουν...

Πώς θα πάω από το αεροδρόμιο στη Ρώμη. Πώς θα μετακινηθώ μέσα στην πόλη.

Οι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι τραβηγμένες από κινητό :-) 

Για να πας στη Ρώμη με αεροπλάνο, μπορείς να πας από 2 αεροδρόμια. Από το Leonardo da Vinci, στο Φιουμιτσίνο και από το αεροδρόμιο του Ciampino. Το 2ο το έμαθα μόλις τώρα που έψαχνα με τι τρόπο και εταιρεία θα πάμε. Το αεροδρόμιο του Ciampino είναι ένα στρατιωτικό αεροδρόμιο, που εκτελεί όμως και πτήσεις από οικονομικές αεροπορικές εταιρείες. Κάτι σαν τον δικό μας Άραξο εδώ κοντά. Το αεροδρόμιο Leonardo da Vinci ειναι λιγο πιο μακριά, περίπου 30 χιλιόμετρα μακριά από τη Ρώμη, ενώ του Ciampino είναι πιο κοντά, περίπου 15-20 χλμ. 

Κάτι που ξέχασα να πω στο προηγούμενο ποστ σχετικά με την αεροπορική εταιρεία. Έλεγα ότι πληρώνεις τα πάντα. Ξέχασα να σας πω, ότι την ώρα που κάνεις ηλεκτρονικό τσεκ ιν, πληρώνεις ακόμα και τη θέση που θες να καθίσεις αν ζητήσεις συγκεκριμένη :-) Όχι πολλά, από 6 ευρώ, αλλά πληρώνεις. Οπότε δεν πληρώνεις και αφήνεις να σου βγάλει τυχαία μια θέση. Αν κλείνεις θέση για 2, σου βγάζει νούμερα διπλανά, έτσι κι αλλιώς. Τουλάχιστον έτσι έγινε με μας και τις 2 φορές, οπότε δεν έχει νόημα να πληρώσεις για συγκεκριμένες θέσεις. Το αεροπλάνο έχει 3 θέσεις δεξιά και 3 αριστερά, οπότε θα πετύχεις ή παράθυρο ή μέση ή διάδρομο. Επίσης να ξέρετε είναι αρκετά στενά...

Σε αποζημιώνει η θέα πάντως εκεί πάνω ε; Καλά, αυτό γίνεται με όποια εταιρεία και αν πετάξεις αλλά λέμε. 

Προσέχετε; Φεγγαράκι πάνω, ξημέρωμα κάτω. Ωραία πράγματα!

Αν πάτε στο Ελ. Βενιζέλος με αμάξι, καλά και οικονομικά είναι να έχετε κλείσει θέση πάρκιν από το ίντερνετ. Έχει μεγάλη διαφορά. Δεν ήξερα ότι κλείνεις θέση μέσω ίντερνετ, παρόλο που έχουμε αφήσει αμάξι αρκετές φορές την τελευταία δεκαετία. Μου άνοιξε τα μάτια η φίλη μου η Αγγελική. Για 3-4 μέρες αν δεν κλείσεις μέσω ίντερνετ είναι 50 ευρώ, ενώ αν κλείσεις μέσω ίντερνετ πληρώνεις 32. Δεν είναι και μικρή διαφορά! Κλείνεις θέση, πληρώνεις με κάρτα. σου έρχεται email με ένα barcode. Κρατήστε το στο κινητό σας ή τυπώστε το και δείξτε το στο μηχάνημα για να σας βγάλει το εισιτήριο καθώς μπαίνετε. Κρατήστε το εισιτήριο και το barcode μέσα στο αμάξι τις μέρες που θα λείπετε. Όταν θελήσετε να βγείτε από το πάρκιν, βάζετε το εισιτήριο και ανοίγει η μπάρα. Αν έχει γίνει χαζομάρα όπως έγινε με μας :-D, μιλήστε από το κουμπάκι στο μηχάνημα στους υπαλλήλους για να διορθώσουν το πρόβλημα. Τα γραφεία του πάρκιν είναι ακριβώς πίσω από την έξοδο.

Φτάνοντας στο αεροδρόμιο, υπάρχουν πινακίδες που σε συμβουλεύουν πώς να φτάσεις στη Ρώμη. Και εδώ, είχα κλείσει εισιτήριο με λεωφορείο που σε πάει με 4 ευρώ. Η εταιρεία terravision κάνει τη διαδρομή κάθε μέρα σχεδόν κάθε μισή ώρα (πυκνότερα ή αραιότερα ανάλογα τις ώρες αιχμής), από τις 4.30 το πρωί από Ρώμη μέχρι τα μεσάνυχτα από Ciampino. Αν κλείσεις μέσω ίντερνετ είναι 4 ευρώ να πας και 4 να γυρίσεις, ενώ αν το κλείσεις εκεί, είναι 4 να πας και 6 να γυρίσεις από Ρώμη. Το ότι κλείνεις θέση, δεν σημαίνει ότι την εξασφαλίζεις κιόλας. Αν γεμίσει το λεωφορείο πας με το επόμενο. Οπότε καλό είναι να είστε λίγο νωρίτερα εκεί (κανά μισάωρο) και να μην είστε χαλαροί στο έμπα για το λεωφορείο. Οι τελευταίοι είναι πιθανό να πάνε με το επόμενο...
Η Terravision κάνει μετακινήσεις όχι μόνο στην Ιταλία αλλά και σε άλλα μέρη. Επίσης δεν κάνει μόνο μετακινήσεις από και προς το αεροδρόμιο, αλλά κλείνεις και πάρκιν, τουρ κλπ. Επίσης δεν είναι η μόνη εταιρεία. Υπάρχουν κι άλλες. Όπως βγαίνεις από το αεροδρόμιο στο Ciampino, μπροστά στην είσοδο των αναχωρήσεων, παρκάρουν όλα τα λεωφορεία που κάνουν αυτή τη διαδρομή. Πας, ρωτάς και αν δεν έχεις κλείσει, φεύγεις με όποιο έρχεται εκείνη τη στιγμή, αρκεί να έχει εισητήρια.

Ένας άλλος τρόπος για να πας στη Ρώμη, είναι να πάρεις ταξί. Απ' ό,τι κατάλαβα, μόνο οι πολύ ταλαιπωρημένοι παίρνουν ταξί  ή όσοι δεν χωνεύουν τα λεωφορεία. Τα ταξί είναι άσπρα και έξω από τα ταξί είναι γραμμένες οι τιμές από και προς Ρώμη. 30 ευρώ για Ciampino, 48 για Φιουμιτσίνο. Σε πολλά σάιτς συμβουλεύουν ότι βρίσκουν τρόπο να κλέψουν και να ζητήσουν περισσότερα. Ένας δίπλα μας έλεγε ακριβώς το ίδιο. Ότι του ζήτησαν περισσότερα. Σε τουριστικούς οδηγούς συμβουλεύουν να παίρνετε μόνο άσπρα ταξί που μέσα έχουν ταξίμετρο. Αν δείτε ότι δεν έχουν, κανονίστε την τιμή από πριν! Εμείς δεν χρησιμοποιήσαμε καθόλου, γιατί δεν χρειάστηκε. Ήταν πολύ εύκολο να μετακινηθείς με μετρό, με τα πόδια ή λεωφορείο στην ανάγκη.

Οι μόνες και βροχερές φωτογραφίες που έχω από το Ciampino.  Δεν είναι σαν πίνακες; Στο Ciampino, γράφει κάτω από μια μαρμάρινη πλάκα, κατασκευάστηκε το 1930, το πρώτο ιταλικό ελικόπτερο που δούλεψε, από έναν μηχανικό εκεί.

Και πάμε στη μετακίνηση μέσα στην πόλη. Το Termini, όπου είναι ο κεντρικός σταθμός, μοιάζει σαν ένα τεράστιο Mall. Είναι καθαρό, έχει μαγαζιά, καφέ, τα πάντα όλα, αλλά όπως και στην Αθήνα, δεν λείπουν οι άστεγοι, οι επαίτες κλπ. Το εισιτήριο για το μετρό κοστίζει 1.50 ευρώ και ισχύει για 100 λεπτά. Το εισητήριο μπορεί να επαναχρησιμοποιηθεί για άλλες γραμμές όπως λεωφορείου και τραμ. Αν όμως πλησιάζει η ώρα λήξης του, δεν ισχύει.

Εδώ θα σας πω, τον απλούστατο τρόπο που έχουν βρει οι άνθρωποι για να μην υπάρχουν τσαμπατζήδες. Ούτε ελεγκτές χρειάζεται ούτε τίποτα. Σε κάθε είσοδο του μετρό, υπάρχουν μπάρες. Αν δεν βάλεις το εισιτήριό σου, δεν ανοίγει η μπάρα. Αν χρειαστείς δεύτερη μετακίνηση, ξαναβάζεις το εισιτήριό σου και αν έχει απομείνει αρκετός χρόνος από τα 100 λεπτά, πάλι ανοίγει η μπάρα να περάσεις. Εμάς, σε κάποια στιγμή που μας είχαν μείνει 10 λεπτά δεν άνοιξε. Σου λέει, πού πας ρε Καραμήτρο με δέκα λεπτά διαδρομή; Στην επόμενη στάση; Φυσικά υπήρχαν και εισιτήρια ολοήμερα ή τριήμερα. Τόσο απλά. Ούτε ελεγκτές, ούτε τίποτα. Σε όλους τους σταθμούς παρεμπιπτόντως υπήρχε αστυνομία και στρατός...

Οι σταθμοί έδειχναν λίγο βρώμικοι, αλλά στην πραγματικότητα ήταν παλιοί. Και παλιοί έδειχναν μόνο στο σημείο εκεί που επιβιβάζεσαι. Γενικά ήταν καθαρά. Σε ώρα αιχμής ή Σαββατοκύριακου μπορεί να είναι τίγκα το μετρό.

Για να πας στα σημεία ενδιαφέροντος, πας άνετα με το μετρό. Η κόκκινη γραμμή σε πάει σε Άγιο Πέτρο, (Cirpo, Ottaviano), στην Πιάτσα ντι Σπάνια (Spagna) (και περπατώντας πάτε Πιάτσα ντελ Πόπολο), ενώ η στάση Barberini είναι πολύ κοντά στην Φοντάνα ντι Τρέβι. Κατεβαίνοντας με τα πόδια από τον Άγιο Πέτρο, μπορείτε να πάτε στην Πιάτσα Ναβόνα. Στην κόκκινη γραμμή, στη στάση San Giovanni, υπάρχει μια υπαίθρια αγορά. Κάτι σαν κλειστή λαϊκή αγορά με ρούχα, παπούτσια κλπ.

Η μπλε γραμμή σε πάει Κολσσαίο, Cavour που εκεί κοντά είναι η εκκλησία του San Pietro dei vincoli, με το άγαλμα του Μωυσή μέσα. Μεταξύ στάσης Cavour και Termini, είναι η Santa Maria Maggiore, εκκλησία που έλκει πολλούς τουρίστες επίσης. Στάση Circο Massimo για να δείτε τον Ιππόδρομο αλλά και την εκκλησία Santa Maria in Cosmedin με το Bocca della verita. Αν αποφασίστε να περπατήσετε λιγάκι, βρίσκεστε στο Τραστέβερε, στην άλλη πλευρά του Τίβερη.

Οι ξενοδόχοι, είναι πρόθυμοι επίσης να σας καθοδηγήσουν σχετικά με λεωφορεία που περνάνε από διάφορα μνημεία. Θεωρώ όμως, ότι μετρό και περπάτημα κάνουν τη δουλειά τους!

Συνεχίζεται...

Ταξίδι στη Ρώμη. Μέρα 1η Πώς να πάτε, τι να προσέξετε

Καλή χρονιά φίλοι μου! Η χρονιά για μένα ξεκίνησε με τον καλύτερο τρόπο. Με ένα ταξίδι!
Όταν άνοιξα αυτό το μπλογκ, στα λίγα λόγια που έγραψα στο προφίλ μου έλεγα: μαγειρεύω, φωτογραφίζω, ταξιδεύω. Τότε μπορούσα και έκανα τουλάχιστον ένα ταξίδι στο εξωτερικό μια φορά το χρόνο. Μη νομίζετε ακριβά ταξίδια. Ταξίδια με γκρουπ συνήθως, που ήταν οικονομικά και άντεχε η τσέπη μας. Ταξίδια που δεν είχες έννοια πού να πας, πώς να πας κλπ. Ήταν ένας καλός και οικονομικός τρόπος για να γνωρίσεις πολλές πόλεις και πολλές χώρες της Ευρώπης.

San Pietro dei vincoli Το άγαλμα του Μωυσή

Και μετά ήρθε η κρίση... Και μου έμεινε η χαρά για τα ταξίδια μόνο. Ευτυχώς που με το χορευτικό, όλο και κάπου πάμε.

San Pietro dei vincoli. Οι αλυσίδες τοθ Αγίου Πέτρου

Μετά από χρόνια λοιπόν κι εμείς, καταφέραμε να ταξιδέψουμε και πάλι. Αυτή τη φορά μόνοι. Τα απαραίτητα του ταξιδιού κανονίστηκαν από μένα, που στον ελεύθερο χρόνο μου έψαχνα για τον προορισμό μας. Θα σας πω λοιπόν πού και πώς, σε περίπτωση που ενδιαφέρεται κάποιος να ταξιδέψει εκεί.

San Pietro dei vincoli

Κατ' αρχήν, κλείστε δωμάτιο μέσα από το booking.com. Σίγουρα θα βρείτε κάτι οικονομικό. ΠΡΟΣΟΧΗ. Διαβάζετε πάντα τις κριτικές από άλλους πριν κλείσετε δωμάτιο. Θα σας γλιτώσει από μπελάδες και από δυσάρεστες εκπλήξεις. Ένα πράγμα που θα πρέπει πχ να προσέξετε, είναι αν έχει το δωμάτιο τουαλέτα.  Πολλά οικονομικά καταλύματα στη Ρώμη, έχουν κοινόχρηστες τουαλέτες. Τώρα να ξυπνήσεις μες τη νύχτα και να θες την ανάγκη σου ή να θες να κάνεις μπάνιο και να τρέχεις στο διάδρομο για κοινόχρηστη τουαλέτα δε λέει. Ψάξτε το! Δώστε κάτι παραπάνω και έχετε την ανεσούλα σας. Εμείς μείναμε στο Santa Prassede, το οποίο ήταν πολύ καθαρό, μιλούσαν όλοι αγγλικά, ήταν φιλικοί και εξυπηρετικοί, ήταν μόλις 3-4 λεπτά περπάτημα από το Termini και μείναμε πολύ ευχαριστημένοι. 136 ευρώ για 3 νύχτες. Προσοχή! Τα ξενοδοχεία χρεώνουν φόρο 3 ευρώ την ημέρα κατ΄άτομο για το Δήμο. Υπολογίστε τα κι αυτά.

Fontana di Trevi

Αεροπλάνο έκλεισα με τη Ryanair.com. Όσο πιο νωρίς τα κλείσετε, τόσο φτηνότερα θα πληρώσετε. ΠΡΟΣΟΧΗ: Κάνετε τσεκ ιν από το σπιτάκι σας και για το πήγαινε και για το έλα. Η εταιρεία χρεώνει 50ευρα αν πας να κάνεις τσεκ ιν στο αεροδρόμιο. Οι βαλίτσες χρεώνονται επίσης περίπου τόσο. Δεν χρειάζεστε τίποτα άλλο για μερικές μέρες πέρα από μια χειραποσκευή, ακόμα κι αν είναι χειμώνας. Μέχρι 10 κιλά, σε μικρές διαστάσεις (55x40x20, αλλά κοιτάξτε καλύτερα το σάιτ της εταιρείας για σιγουριά). Ό,τι πάρεις μέσα στο αεροπλάνο χρεώνεται. Νερό, καφέ, φαγητό, όλα. Κάπως έτσι βγαίνουν τα φτηνά εισιτήρια. Αμ τι νομίζατε;

Piazza di Spagna

Ο καιρός ήταν βροχερός. Μόνο μια μέρα είχε απόλυτη ηλιοφάνεια. Παρόλα αυτά, ο κόσμος πολύς στη Ρώμη. Στα μνημεία οι ουρές ατέλειωτες. Τα Σαββατοκύριακα ειδικά, χαμός. Ούτε η βροχή τους σταματάει, ούτε τίποτα. Όταν πας μάλιστα για πρώτη φορά, είσαι αποφασισμένος να μπεις εκεί που θες. Εμείς ήμασταν πιο χαλαροί, γιατί όλα τα σημαντικά αξιοθέατα τα είχαμε δει, οπότε πηγαίναμε απλώς για να τα ξαναδούμε και να βολτάρουμε.

Piazza di Spagna

Κάτι που ήταν εντελώς καινούριο για τα μάτια μας, ήταν η τεράστια αστυνόμευση παντού. Στα θρησκευτικά μνημεία μάλιστα, υπήρχε ένοπλος στρατός επί 24ώρου βάσεως. Πιστεύω ότι αυτό πρέπει να έχει γίνει μετά τα γεγονότα του Παρισιού και την έξαρση των θρησκευτικών "εξεγέρσεων" ας το πούμε έτσι.

Ένας λόγος που αξίζει να πάτε στη Ρώμη τα Χριστούγεννα (όπως και σε άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες πιστεύω) είναι ότι είναι πανέμορφα στολισμένες...

Συνεχίζεται...

Περιπέτειες

Διαβάζοντας τις περιπέτειες των τρελοτουριστών στο Χονγκ Κονγκ, θυμήθηκα ότι δε σας είπα ακόμα τη φάση στα τελωνεία όταν φτάσαμε στην Αμερική.
Μετά από 1,5 ώρα πτήση από Αθήνα για Ρώμη, όπου είδαμε από ψηλά την Αθήνα, τις ακτές της Στερεάς Ελλάδας

και τη Γέφυρα του Ρίου-Αντίριου
και μετά από 8,5 ώρες πτήση από τη Ρώμη για Βοστώνη που είδαμε τη Ρώμη από ψηλά,
το Βατικανό, τον Τίβερη και το Καστέλο ντι Σαν Άντζελο

και πολλά πολλά άλλα πράγματα, φτάνει εκείνη η άγια ώρα που φτάνουμε στην Αμερική. Μέσα μου πανηγυρίζω που είμαι ζωντανή μετά από τόσες ώρες πτήση (αφού φοβάμαι καλέ, τι θέλετε;), που δεν αποφάσισε κάνας περίεργος να πάμε στο Αυγατηγανιστάν αντί για την Αμερική, που δεν πέσαμε σε κακοκαιρία και να θέλω πάμπερς κάθε 1 ώρα και άλλα τέτοια συναφή.
Δοξάζω το Θεό και την Παναγία που επιτέλους φτάνει η άγια ώρα της προσγείωσης και αρχίζω ήδη να προσεύχομαι για το ταξίδι της επιστροφής.
Μία ώρα λοιπόν πριν φτάσουμε, αρχίζουν τα όργανα.

Μία ώρα λοιπόν πριν φτάσουμε, οι αεροσυνοδοί αποφασίζουν να μοιράσουν φυλλάδια που πρέπει να συμπληρώσουμε και να παραδώσουμε μόλις περάσουμε από το τελωνείο. Ρε μεγάλε -αρχίζουμε και βλαστημοκοπάμε με τον άντρα μου-…τι το δίνεις μία ώρα πριν φτάσουμε; Δώσ’ το εκεί 2-3 ώρες νωρίτερα να το μελετήσουμε. Εδώ ήθελες ένα 10λεπτο μόνο για να διαβάσεις το κατεβατό που σου ζητούσαν. Βάλε ότι μέσα στο φυλλάδιο ζητούσαν για πολλοστή φορά να συμπληρώσεις όνομα όπως γράφεται στο διαβατήριο, αριθμό διαβατηρίου, αριθμό βίζας κλπ κλπ, βάλε ότι αυτό θα το κάναμε επί 4 εμείς αφού είχαμε και τα παιδιά μας μαζί, πόση ώρα θέλαμε; Μας έπιασε ένας ψιλοπανικός να προλάβουμε...
Άλλο χαρτί έπρεπε να συμπληρώσουν οι επισκέπτες που έρχονταν από την Ελλάδα (και κάποιες άλλες χώρες), άλλο χαρτί οι επισκέπτες από κάποια άλλα κράτη (μέσα σ’ αυτά και η ΦΥΡΟΜ, σιγά μην την πω Μακεδονία...). Καλύτερα τους αντιμετώπιζαν αυτούς, έτσι για να ξέρετε...
Για πολλοστή φορά όπως ξαναείπα, έπρεπε να απαντήσεις σε ερωτήσεις του στυλ: πως σε λένε, που θα μείνεις, πόσο καιρό θα κάτσεις, που θα κάτσεις κλπ κλπ. Όλα αυτά, τα είχαμε απαντήσει όταν βγάλαμε τις βίζες, αλλά εδώ το παιχνίδι χόντραινε:
Τι κουβαλάς μαζί; (μια βόμβα αλλά δε θα το γράψω)
Είχες πρόσφατη επαφή με κατοικίδια; (έχω 6 γάτες, αμέτρητα γατσούλια και ένα σκύλο, αλλά ούτε αυτό θα στο γράψω)
Μήπως είχες κάποια μεταδοτική ασθένεια πρόσφατα; (είχα χλαμύδια αλλά έκατσα στο κρεβάτι και μου πέρασαν)
Τι ποσό κουβαλάς μαζί σου εις χρήμα; (τα γιεν πιάνονται;)
Αν έφερες κάτι πολύτιμο για δώρο πόσο έκανε; (έφερα κάτι διαμάντια αλλά είναι από το ορυχείο μου)
Κουβαλάς μαζί σου κάποιο τρόφιμο; (ναι τσίχλες Χίου, καραμέλες, μια μασημένη τσίχλα και 1.750 φέτα. Να τ’ αφήσω;)
Μήπως κουβαλάς μαζί σου σπόρους; (πασατέμπο για να περνάει η ώρα. Πιάνεται;)

Πολλές τέτοιες ερωτήσεις που φαίνεται ότι άρχισα να τις ξεχνάω όσο περνάει ο καιρός.
Από τις πολλές φορές που είχαμε απαντήσει, είχα αρχίσει να νευριάζω. Εκ των υστέρων βέβαια, σκεφτόμαστε και λέμε ότι πολύ καλά έκαναν και έκαναν τέτοιους ελέγχους και ότι αν έκαναν κι εδώ έναν παρόμοιο υποτυπώδη έλεγχο, δε θα ήταν η Ελλάδα το σκορποχώρι που είναι τώρα...Τέλος πάντων, καταφέραμε μέχρι να προσγειωθούμε να απαντήσουμε εις τετραπλούν. Ευτυχώς μας είχε προειδοποιήσει ένας φίλος που είχε πάει πριν λίγα χρόνια στην Αμερική γι’ αυτό το ερωτηματολόγιο: "Μην ξεχάστε να απαντήσετε, την κάτσατε. Θα σας κοιτάει ο υπάλληλος απαθέστατα χωρίς κανένα οίκτο και δε θα κάνει τίποτα για να σας βοηθήσει". (Μωρέ να δεις που στον ίδιο υπάλληλο πέσαμε…)
Και η Σοφία ευτυχώς με είχε προειδοποιήσει: "Μην πάρεις τίποτα φαγώσιμο μαζί σου αν δε θες να περάσεις 2-3 ώρες στο τελωνείο".
"Μα ούτε λίγη ρίγανη, λίγο αρωματικό αλατάκι, παστελάκι, μαντολατάκι";
"Τίποτα! Μου λέει. Θα στα κρατήσουν όλα στο τελωνείο". Και ευτυχώς που την άκουσα….

Έρχεται λοιπόν η άγια ώρα που πατάω το πόδι μου σ΄ αυτήν την ήπειρο. Συγκίνηση που τα καταφέραμε, συγκίνηση που θα βλέπαμε τους φίλους, το μωρό που θα βάφτιζα, που είχαμε κάνει ένα τόσο μεγάλο ταξίδι ήρεμα και ωραία…
Με το που πατάω το πόδι μου, ανοίγω το κινητό και στέλνω sms στη Σοφία:
-«Ζω! Ζω και είμαι εδώ»!
-Ωραία, μου λέει, θα τα πούμε σε λίγο...
Αμ που να ‘ξερε πόση ώρα θα έπαιρνε αυτό το λίγο...

Κατεβαίνουμε, μπαίνουμε σε μια αίθουσα και βλέπουμε μία ουράκλα….μα μία ουράκλα!!! Είχε 2 εισόδους: από δω τα εγχώρια, από δω τα αλλοδαπά. Πήγαμε στα αλλοδαπά….
Και καθόμαστε και περιμένουμε υπομονετικά τη σειρά μας...

Υπομονετικά θα περιμένετε κι εσείς τη συνέχεια αύριο, γιατί θα παραγίνει σεντόνι τούτο το ποστ...Η συνέχεια στο επόμενο...

Είσαι σίγουρος ότι είμαστε στο Λας Βέγκας;

Είσαι στο Λας Βέγκας και πεθύμησες την πατρίδα σου την Ιταλία; Μήπως είσαι τουρίστας και δεν έχεις πάει ποτέ στην Ιταλία; Μήπως είσαι τουρίστας αλλά σου κάηκε το φιλμ τη μία και μοναδική φορά που πήγες στην Ιταλία; Κανένα πρόβλημα! Το Λας Βέγκας έχει φροντίσει για σένα. Μία βόλτα μέχρο το ξενοδοχείο Venetian θα σου λύσει όλα σου τα προβλήματα!


Πρώτα, θα κάνουμε μια βόλτα από την πιάτσα Σαν Μάρκο. Θα δούμε τα λιοντάρια στην είσοδο της πλατείας (αλλά και τα ξενοδοχεία που χτίζονται νυχθημερόν απέναντι...)


Θα δούμε τα περιβόητα κανάλια της Βενετίας.

Τη διάσημη γέφυρα του Ριάλτο...


Θα πεταχτούμε μέχρι το Βατικανό, για να δούμε την Καπέλα Σιστίνα!

Θα περιπλανηθούμε σε ρομαντικά σοκάκια κάτω από το συννεφιασμένο ουρανό...





Θα σταματήσουμε σε ένα κανάλι, να δούμε το γονδολιέρη που έρχεται τραγουδώντας...



Θα ψωνίσουμε μάσκες και ό,τι άλλο ιταλικό τραβάει η ψυχή μας...


Θα θαυμάσουμε τον κύριο που παριστάνει το άγαλμα...

Και φεύγοντας φυσικά θα κάνουμε και μια ευχή πετώντας ένα νόμισμα στη Φοντάνα ντι Τρέβι!

Μην ξεχνάτε: Είσαστε στο Βέγκας. Στην πόλη που κατασκευάστηκε μόνο και μόνο για τουρισμό...