Μάθημα Ζωγραφικής

Στο λιμάνι

Λαγανάς-Άγιος Σώστης

Η μέρα χτες ήταν ηλιόλουστη. Ιδανική για βόλτα. Επιλέξαμε να περπατήσουμε από τον Λαγανά, μέχρι τον Άγιο Σώστη. Καλοκαιρινές οι εικόνες. Έρχεταιιιιιιιιιιιιιιι!!!

Α ξέχασα! Η γέφυρα που ένωνε το νησάκι με τον Λαγανά και κοσμεί με τη φωτογραφία το μπλογκ μου πάνω ψηλά, δεν υπάρχει πια. Την έβγαλαν εντελώς. Συνήθως έβγαζαν ενα μέρος για να μην πηγαίνει ο κόσμος το χειμώνα στο νησάκι. Τώρα δεν υπάρχει καθόλου γέφυρα. Θα φτιάξουν άλλη; Θα πλατσουρίζουμε για να πάμε; Θα κρεμιόμαστε από κανένα συρματόσχοινο για να φτάσουμε; Ιδέα δεν έχω. Είδωμεν...

Όταν η γιορτή γίνεται μιζέρια

Χτες βράδυ έγινε η τελετή απονομής των θεατρικών βραβείων. Η τελετή, όπως και όλη διαδικασία των αγώνων είχε άψογη διοργάνωση. Η κ. Γούναρη, υπεύθυνη για τους καλλιτεχνικούς αγώνες στο νησί, έκανε ό,τι καλύτερο μπορούσε για να είναι όλα στην εντέλεια, όπως και η ΔΔΕ Ζακύνθου. Το 1ο Γυμνάσιο Αργοστολίου, άξια πήρε το 1ο βραβείο. Ήταν ένα έργο άρτιο από όλες τις πλευρές. Μπράβο στα παιδιά και στους καθηγητές τους.

Όλα πήγαιναν μια χαρά, μέχρι που ένας από τους κριτές, θεώρησε καλό να κρίνει τα ζακυνθινά σχολεία. Ο κ. Κώστας Καποδίστριας, ηθοποιός-σκηνοθέτης, θεώρησε καλό, να εξασκήσει όλη την αυστηρή κριτική του στα ζακυνθινόπουλα που ασχολήθηκαν μόνο με λαϊκό θέατρο. Πόσο μίζερος μπορεί αν γίνει ένας άνθρωπος και να αποφασίσει να κριτικάρει 14χρονα μπροστά σε 4 φιλοξενούμενα σχολεία που δεν είχαν δει μάλιστα τις παραστάσεις τους; Ο Κώστας Καποδίστριας, είπε ότι τα ζακυνθινά σχολεία δεν προετοιμάστηκαν καλά, δεν έφτασαν καν στο ζητούμενο του διαγωνισμού, δεν δουλεύτηκαν όσο έπρεπε. Μπράβο κ. Καποδίστρια που διάλεξες αυτή τη μέρα για να κάνεις κριτική στα παιδιά. Μπράβο που ενώπιον όλων διάλεξες αυτό τον τρόπο για να ασχοληθούν περισσότερο τα παιδιά με το θέατρο. Μπράβο για την εκπαιδευτική σου προσέγγιση. Ευτυχώς που δεν έγινες εκπαιδευτικός. Θα είχες χαντακώσει πολλούς μαθητές στο διάβα σου. Εσύ λοιπόν ειδικέ, τι ξέρεις από παιδική ψυχολογία και μιλάς έτσι στα παιδιά; Μετά απορούμε που στη Ζάκυνθο τα παιδιά δεν ασχολούνται με τις τέχνες και τον πολιτισμό, αλλά γυρίζουν στα ίντερνετ καφέ και στα καφέ. Ένας δυο τέτοιοι να βρεθούν στον δρόμο τους, δεν χρειάζεται και πολύ για να στραφούν εκεί.

Τελικά...πόσο μίζεροι γίνονται μερικές φορές οι ζακυνθινοί; Τι είναι αυτό που τους ικανοποιεί και δεν θα το κριτικάρουν αρνητικά; Η Ελλάδα λένε τρώει τα παιδιά της και στη Ζάκυνθο μπορείς να το δεις αυτό σε όλο του το μεγαλείο. Έχω υπάρξει μέλος σε χορωδία που διαλύθηκε, σε χορευτικό συγκρότημα που πέρασε από 40 κύματα και σε αμέτρητους συλλόγους, συναντήσεις, παρέες. Για μερικούς, είναι πολύ δύσκολο να πουν μια θετική κουβέντα. Βλέπουν μόνο αρνητικά. Και αυτός είναι ο λόγος που τίποτα δεν γίνεται εδώ και μόνο πίσω πάμε. Η μιζέρια και το ένδοξο παρελθόν δεν μας αφήνει να ανοίξουμε τα στραβά μας και να δούμε θετικά στοιχεία σε τίποτα.

Μπράβο σου ξανά κ. Καποδίστρια. Μην απορήσεις αν αυτά τα παιδιά δεν πατήσουν ποτέ να δουν καμία παράστασή σου και δεν ξανασχοληθούν με το θέατρο. Τους έδωσες αρκετή απογοήτευση.

Και επειδή έχω μάθει να βλέπω θετικά στοιχεία γύρω μου, γιατί δεν είμαι κομπλεξική και βλέπω πάντα το ποτήρι γεμάτο, γυρίζω στο θέμα των αγώνων. ΟΛΑ τα παιδιά ήταν τέλεια. Μπράβο που ασχολήθηκαν με αυτό. Μπράβο για τις ώρες που διέθεσαν. Μπράβο για τις θυσίες που έκαναν. Μπράβο και στους καθηγητές τους που ενάντια σε όλες τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η παιδεία, αυτοί βρίσκουν τον τρόπο να κεντρίσουν το ενδιαφέρον των παιδιών και να τα μαθαίνουν πέντε πράγματα πέρα από γράμματα. Μπράβο σε όλα τα παιδιά και μπράβο στο σχολείο που πήρε το 1ο βραβείο.

Οι φωτογραφίες είναι από το έργο "Η στρίγγλα που έγινε αρνάκι" από το 1ο Γυμνασιο Αργοστολίου.

Περιφερειακοί Μαθητικοί Καλλιτεχνικοί Αγώνες Θεάτρου

Από τους αγώνες θεάτρου που έγιναν σήμερα στο νησί μας.

"Περπατώ εις το δάσος": 7ο Γυμνάσιο Κέρκυρας, 1ο ΓΕΛ, 4ο ΓΕΛ Κέρκυρας.

"Η στρίγγλα που έγινε αρνάκι": 1ο Γυμνάσιο Αργοστολίου

Ντο!

Νιαγάρας: με ορμή

Εκεί που τα νερά αρχιζουν να γίνονται ορμητικά, λίγο πριν πέσουν στον καταρράχτη...

Τέμπη

Έτσι για να θυμηθούμε λίγο τα ταξιδάκια...
Στην πρώτη φωτό, όσο κι αν μοιάζει, δεν είναι χιόνι...

Εξωχώρα

Αλυκές

Τσιλιβί -σούρουπο

Μονόλογος...

Μόλις αναβαθμίστηκα. Το μπλογκ αυτό υπάρχει από τον Οκτώβριο του 2006. Τότε που ο blogger ήταν ακόμα δύστροπος και ήθελε να του τάζεις για να σου κάνει τα χατήρια. Το να κάνει κανείς μπλογκ και να προσθέσει gadgets είναι πια πανεύκολο με τον νέο blogger. Εμείς που είχαμε μπλογκ προ αναβάθμισης του blogger, ξέρουμε πόσο δύσκολο ήταν να προσθέσεις κάτι στα μπλογκ σου. Έλα όμως που εμένα με τραβάει η δυσκολία...Έλα που μου αρέσει να μαθαίνω μέσα από τα δύσκολα. Όλα αυτά που με ευκολία βάζετε (βάζουμε τώρα πια) στα μπλογκ, με τον παλιό μπλόγκερ γίνονταν όλα χειροκίνητα. Όλα γίνονταν με εντολές σε html κώδικα.
Μέσα από το μπλογκ έμαθα να χειρίζομαι html εντολές, να βρίσκω λύσεις μέσα από τα λάθη, να ξεχωρίζω τι είναι το ul, το p και άλλα τέτοια. Μου άρεσε αυτό... Και ενώ εδώ και καιρό βλέπω τον μπλόγκερ να με προτρέπει να αναβαθμίσω το μπλογκ μου, τον αγνοώ...

Έρχεται όμως μια μέρα που πρέπει να πάω λίγο πιο μπροστά. Ήδη η κουζίνα μου είναι φτιαγμένη με τον νέο μπλόγκερ. Να αναβαθμίσω και τα όνειρα; Δυο λόγοι μόνο με κάνουν να πρέπει να πω το ναι. Η μικρή γραμματοσειρά του παλιού μπλόγκερ που βγάζει μάτια στο μαύρο φόντο και μου είναι δύσκολο να την αλλάξω και τα older post που στον παλιό μπλόγκερ δεν φαίνονταν. Για να μην προσθέσω και τα νέα gadget του blogger (followers κλπ) που με τον παλιό θα έπρεπε να παιδευτώ για να τα προσθέσω.

Τώρα θα μου πεις...γιατί μας τα λες όλα αυτά; Έλα ντε...Τώρα αν σας πω ότι στενοχωρήθηκα που έκανα την αλλαγή τι θα πείτε; Μου άρεσε που παιδευόμουνα...Ένα κεφάλαιο έκλεισε. Τα πρώτα μου βήματα στο blogging...
Μπα...έχω κακή διάθεση σήμερα...δεν είμαι στα καλά μου....Ας μου επιτρέψετε να κλείσω τα σχόλια σ' αυτόν τον μονόλογο... Μονολογώ...Μη δίνετε σημασία....

Set me free