Καλή Ανάσταση και καλό Πάσχα!

Αντανακλάσεις Ι

Χέρια μαγικά!

Πρώτο μπάνιο

Την Κυριακή είχε καλοκαιρινό καιρό. Τόσο καλό, που κάποιοι έκαναν μπάνιο... :-p

(είπαμε έχει καλό ζουμ...)

Επισκευαί ο Μήτσος!

Εχτελούνται επισκευαί παντός είδους. Αναλαμβάνομε βαψίματα, στοκαρίσματα, κεραμοσκεπές, μερεμέτια, ανακαινίσεις και ό,τι βάλει ο νου σας. Και να θυμάστε: δεν υπάρχει δυσκολία για το Μήτσο!!!







...και για να θαυμάσετε το ζουμ της μηχανής μου και να σκάσουν μερικοί μερικοί (χεχε), εξηγώ ότι το σημείο που φωτογραφήθηκε, απείχε πάνω απο 500 μέτρα από κει που τραβούσα. Για τους ντόπιους, οι φωτό τραβήχτηκαν από το προαύλιο του 1ου Γυμνασίου. Καλό; :-)))

Κόκκινος ουρανός

Διασημότητες

-Αχ καλέ κοίτα! Κοίτα! Μας παίρνουν φωτογραφίαααα!!!
-Παιδί μου είσαι εντελώς ηλίθια; "μας παίρνουν φωτογραφίααααα" λέει! Μην κοιτάς!
-Μα γιατί; Αφού μας παίρνουν!!!
-Ααααα...Να κι η άλλη! Ξύπνα κοπέλα μου! Δες τι ημερομηνία έχουμε! Δεν μας παίρνουν φωτογραφία! Μέτρα για τη σούβλα μας παίρνουν!!! Μην κοιτάααααας!
-Μμμμμ...Σιγά! Επειδή είσαι εσύ καχύποπτη, θα μας κόψεις εμάς την τύχη να γίνουμε διάσημες!
-Κι εγώ θέλω να δίνω διάσημοοοοοοο!
-Κι εσύ ε; Μην ανησυχείς! Θα γίνεις κι εσύ διάσημο! Θα ανακηρυχτείς αρνάκι γάλακτος 2011!!! Μωρέ δεν φταίει κανένας! Εγώ που προσπαθώ να σας ανοίξω τα μάτια. Οκ λοιπόν! Κοιτάξτε εσείς καλά-καλά το φακό να γίνεται διάσημες στη σούβλα, κι εγώ θα κοιτάω αλλού προσποιούμενη την αδιάφορη, μπας και τη γλιτώσω...Εγώ μια φορά, σας προειδοποίησα!

Φωτό: Θοδωρής Γκούγιας

Ταξικό ποδήλατο

Εν κινήσει

Παράθυρο με θέα

Καλό μήνα!

Ακόμα απαραίτητη

Του ήλιου

Αγαπημένο μου ξωτικούλι,
όπως σου έλεγα τις προάλλες, μπορεί να μην φωτογράφησα το

γιατί το έχω φωτογραφίσει άλλες φορές...

Μπορεί επίσης να μη φωτογράφισα ένα

γιατί κι αυτά τα έχω φωτογραφίσει πολλές φορές.

Μπορεί να μη φωτογράφισα

ή

αλλά φωτογράφισα κάτι που το έχω φωτογραφίσει δεκάδες φορές.

Η μέρα μου που ήταν μεγάλη, γεμάτη συναισθήματα και σκέψεις, ξεκίνησε με φωτό από διάφορα σημεία του λιμανιού της Ζακύνθου και έκλεισε με φωτό στη μαρίνας της Πάτρας.

Έτσι, είχα την ευκαιρία να φωτογραφίσω σκηνές με εκτυφλωτικό ήλιο, μέχρι τη στιγμή που άρχισε να δύει. Μέχρι τη στιγμή που άρχισε το εκτυφλωτικό λευκό να γίνεται κίτρινο....

...και πορτοκαλί...

...και κάτι σύννεφα έπαιζαν κρυφτό μαζί του και τον έκρυβαν...

και κάποια πουλάκια περνούσαν με δύναμη μπροστά του για να τον προκαλέσουν...

κι εγώ έμεινα εκεί, μέχρι που άρχισε το ταξίδι του να φτάνει στο τέλος...

...μέχρι που άρχισε να σκουραίνει...

και τέλος να χάνεται όπως κάθε μέρα....

Γι' αυτό ξωτικούλι μου σου λέω. Μπορεί να μη φωτογράφισα το φεγγάρι, αλλά φωτογράφισα τον ήλιο όπως βλέπεις. Και σου αφιερώνω αυτό το ποστάκι, παρόλο που ξέρω πως θα το πληρώσω αυτό που κάνω τώρα και όταν θα ξαναβάλεις ποστ, θα μπω στο μπλογκ σου, (αφού πρώτα αναφωνήσω "ωχ") και κρατώντας την αναπνοή μου θα μπω να δω τι έβαλες! Και θα πάρεις το αίμα σου πίσω (χεχε), γιατί φωτογραφίζεις υπέροχα. Και δεν φωτογραφίζεις μόνο υπέροχα, αλλά τα ποστ σου βγάζουν ψυχή και συναίσθημα. Αφιερωμένο λοιπόν! Σμουτς!