-Ναι, χιονίζει!
-Θέλω να πάμε βόλτα στο παρκάκι!
-Τι λες παιδί μου; Πας καλά; Κοίτα πόσο πυκνό χιόνι πέφτει!
-Δε με νοιάζει! Θέλω να πάμε βόλτα στο πάρκο. Θέλω να δω τις νεράιδες του χιονιού!
-Άντε πάλι με τις νεράιδες και τα ξωτικά. Πάλι θα δεις νεράιδες;
-Ναι! Οι νεράιδες βγαίνουν με την ομίχλη και παίζουν κρυφτό. Βγαίνουν με το ουράνιο τόξο και κάνουν τσουλήθρα! Βγαίνουν στην αχλή του πρωινού και παίζουν σχοινάκι με τις πρώτες ακτίνες του ήλιου. Βγαίνουν με το χιόνι και παίζουν κυνηγητό με τις χιονονιφάδες!
-Θα μουσκευτούμε...-Θα πάρουμε ομπρέλα...
-Θα παγώσουμε...
-Θα σε πάρω στην αγκαλιά μου και θα περπατήσουμε μαζί...
-Θα γλιστρήσουμε...
-Θα σε βαστάω από το χέρι και θα πέσουμε μαζί...
-Θα αρρωστήσουμε με τέτοιο καιρό...
-Θα κουκουλωθώ μαζί σου κάτω από τα σκεπάσματα για να παίρνω τον πυρετό σου...
-Θα περπατήσουμε και από το μονοπάτι των δέντρων;-Θα περπατήσουμε και από το μονοπάτι των δέντρων...
-Θα πάμε και από το γεφυράκι;
-Θα πάμε και από το γεφυράκι...
-Θα περάσουμε και από την παγωμένη λιμνούλα;
-Θα περάσουμε και από την παγωμένη λιμνούλα....
-Θα με κρατάς πάνω στη γέφυρα;
-Θα σε κρατάω. Θα σε κρατάω και θα δούμε τις νεραϊδούλες μαζί. Θα είναι γύρω μας σε κάθε μας βήμα. Στα χιονισμένα κλαδιά των δέντρων, στην παγωμένη λιμνούλα, στο χιονένιο γεφυράκι...Φύγαμε;
-Φύγαμε!
Ευχαριστώ την Ιφιγένεια για τις υπέροχες φωτογραφίες. Οι φωτό είναι τραβηγμένες σε πάρκο στην Κατερίνη. Όταν τις είδα, νόμιζα πως μπήκα μέσα σε παραμύθι, νόμιζα πως είμαι στο Central Park στη Νέα Υόρκη...Είναι απλά υπέροχες!
