Showing posts with label Αθήνα. Show all posts
Showing posts with label Αθήνα. Show all posts
Sunday, January 07, 2018
Wednesday, April 06, 2016
Friday, June 12, 2015
Thursday, January 08, 2015
Θα 'ρθει άσπρη μέρα και για μας...Τ' ακούς τζίνι;
Όπως έλεγα και την προηγούμενη φορά, αυτή η χώρα ως γνωστόν μαστίζεται εδώ και καιρό από ανεργία, προβλήματα και άλλα πολλά.
...Και πάνω που οι άνθρωποι παρακαλούσαν να δουν μια άσπρη μέρα σ' αυτή τη χώρα, η μέρα ήρθε. Μόνο που υπήρχε ένα μικρό προβληματάκι. Το ξέρετε το ανέκδοτο με το βαρήκοο τζίνι; Που ζήτησε κάποιος ένα καφάσι λίρες και του έστειλε ένα καφάσι μπύρες; Ε...κάπως έτσι. Η άσπρη μέρα ήρθε και μάλιστα για την πρωτεύουσα, μόνο που αντί να έρθει σαν παρηγοριά στους ανθρώπους, κάποιος δεν κατάλαβε καλά και το άσπρη το εξέλαβε και το έστειλε σαν ... χιόνι!
Οπότε, χιονισμένη μέρα ήρθε αντί για άσπρη μεταφορικώς και οι άνθρωποι αντί να ανακουφιστούν, πάγωσαν ακόμα περισσότερο, ένιωσαν ακόμα πιο φτωχοί, και βλαστήμησαν την γκαντεμομέρα που γεννήθηκαν, ή για την ακρίβεια τη γκαντεμομέρα που γεννήθηκαν όσοι μ@λακες τους έφεραν στη θέση που είναι σήμερα.
Και επειδή η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, οι άνθρωποι συνέχισαν και θα συνεχίσουν να παρακαλάνε για μια άσπρη μέρα σε τούτο τον τόπο, μπας και πέσουν σε κανένα τζίνι που δεν θα είναι βαρήκοο, αλλά θα τους ακούσει καλά, με τεντωμένα αυτιά...Υπομονή αδέρφια. Θα έρθει άσπρη μέρα και για μας ;-)
Σταματώ, διότι τα χέρια έχουν παγώσει μέσα στο κρύο σπίτι μου και δυσκολεύομαι να γράψω...Το μνημόνιό μου μέσα....
Φωτογραφίες 6-1-2015, 9.30 το πρωί και μετά
...Και πάνω που οι άνθρωποι παρακαλούσαν να δουν μια άσπρη μέρα σ' αυτή τη χώρα, η μέρα ήρθε. Μόνο που υπήρχε ένα μικρό προβληματάκι. Το ξέρετε το ανέκδοτο με το βαρήκοο τζίνι; Που ζήτησε κάποιος ένα καφάσι λίρες και του έστειλε ένα καφάσι μπύρες; Ε...κάπως έτσι. Η άσπρη μέρα ήρθε και μάλιστα για την πρωτεύουσα, μόνο που αντί να έρθει σαν παρηγοριά στους ανθρώπους, κάποιος δεν κατάλαβε καλά και το άσπρη το εξέλαβε και το έστειλε σαν ... χιόνι!
Οπότε, χιονισμένη μέρα ήρθε αντί για άσπρη μεταφορικώς και οι άνθρωποι αντί να ανακουφιστούν, πάγωσαν ακόμα περισσότερο, ένιωσαν ακόμα πιο φτωχοί, και βλαστήμησαν την γκαντεμομέρα που γεννήθηκαν, ή για την ακρίβεια τη γκαντεμομέρα που γεννήθηκαν όσοι μ@λακες τους έφεραν στη θέση που είναι σήμερα.
Και επειδή η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, οι άνθρωποι συνέχισαν και θα συνεχίσουν να παρακαλάνε για μια άσπρη μέρα σε τούτο τον τόπο, μπας και πέσουν σε κανένα τζίνι που δεν θα είναι βαρήκοο, αλλά θα τους ακούσει καλά, με τεντωμένα αυτιά...Υπομονή αδέρφια. Θα έρθει άσπρη μέρα και για μας ;-)
Σταματώ, διότι τα χέρια έχουν παγώσει μέσα στο κρύο σπίτι μου και δυσκολεύομαι να γράψω...Το μνημόνιό μου μέσα....
Wednesday, January 07, 2015
Στην ακόμα γιορτινή Αθήνα, την Αθήνα της κρίσης...
Μια σύντομη βόλτα, για κάτι που δεν έπαιρνε άλλο αναβολή. Μια βόλτα στην Αθήνα της κρίσης. Στην Αθήνα της κρίσης που οι άνθρωποι σκύβουν πάνω από τους σκουπιδοντενεκέδες. Στην Αθήνα της κρίσης που τα ποτά ακόμα (!!!) κάνουν 9 ευρώ, ο ελληνικός καφές 2,5, η σοκολάτα 4,5 και πάει λέγοντας. Στην Αθήνα της κρίσης που οι βιτρίνες καταστημάτων με παπούτσια έχουν ακόμα τιμές με τριψήφιο αριθμό. Σε ποιους απευθύνονται; Τι δεν καταλαβαίνουν;
Το καλό της πολύ μικρής επαρχιακής πόλης, είναι ότι αν κάποιος κατεβάσει την τιμή του καφέ πχ, σιγά-σιγά την κατεβάζουν όλοι, γιατί πολύ απλά ο κόσμος έχει πρόβλημα και προτιμάει να πάει σε ένα μαγαζί που καταλαβαίνει το πρόβλημά του. Έτσι, και τα υπόλοιπα μαγαζιά χαμηλώνουν τις τιμές, οπότε όλοι μπορούν να απολαύσουν έστω έναν καφέ.
Το κακό της μεγάλης πόλης και ειδικά της Αθήνας που παρατηρώ εδώ και 2-3 χρόνια πάνω στο θέμα της κρίσης, είναι ότι λόγω του μεγάλου πληθυσμού, δεν έχουν κάνει ούτε μισό βήμα πίσω στις τιμές και αυτό κατά τη γνώμη μου γίνεται επειδή απευθύνονται σε τεράστιο αριθμό ανθρώπων, οπότε πιστεύουν ότι ο καθένας βρίσκει αυτό που του ταιριάζει.
Στην Αθήνα της κρίσης λοιπόν, της προεκλογικής και χριστουγεννιάτικης Αθήνας, που πίσω από τα λαμπερά και πολύχρωμα χριστουγεννιάτικα λαμπιόνια των πολύβουων mall, κρύβεται η φτώχεια, τα παγωμένα διαμερίσματα λόγω έλλειψης θέρμανσης, το νέφος που μυρίζει καμμένο ξύλο και ό,τι άλλο υλικό φανταστείς...
Το καλό της πολύ μικρής επαρχιακής πόλης, είναι ότι αν κάποιος κατεβάσει την τιμή του καφέ πχ, σιγά-σιγά την κατεβάζουν όλοι, γιατί πολύ απλά ο κόσμος έχει πρόβλημα και προτιμάει να πάει σε ένα μαγαζί που καταλαβαίνει το πρόβλημά του. Έτσι, και τα υπόλοιπα μαγαζιά χαμηλώνουν τις τιμές, οπότε όλοι μπορούν να απολαύσουν έστω έναν καφέ.
Το κακό της μεγάλης πόλης και ειδικά της Αθήνας που παρατηρώ εδώ και 2-3 χρόνια πάνω στο θέμα της κρίσης, είναι ότι λόγω του μεγάλου πληθυσμού, δεν έχουν κάνει ούτε μισό βήμα πίσω στις τιμές και αυτό κατά τη γνώμη μου γίνεται επειδή απευθύνονται σε τεράστιο αριθμό ανθρώπων, οπότε πιστεύουν ότι ο καθένας βρίσκει αυτό που του ταιριάζει.
Στην Αθήνα της κρίσης λοιπόν, της προεκλογικής και χριστουγεννιάτικης Αθήνας, που πίσω από τα λαμπερά και πολύχρωμα χριστουγεννιάτικα λαμπιόνια των πολύβουων mall, κρύβεται η φτώχεια, τα παγωμένα διαμερίσματα λόγω έλλειψης θέρμανσης, το νέφος που μυρίζει καμμένο ξύλο και ό,τι άλλο υλικό φανταστείς...
Friday, April 04, 2014
Monday, July 29, 2013
Οδός Πιττάκη: Ο δρόμος με τα φωτιστικά στου Ψυρρή
Μπορεί η Aguenda στην Πορτογαλία να έχει γίνει γνωστή στον κόσμο ως η "πόλη με τις ομπρέλες" αλλά και στην Αθήνα μπορούμε να βρούμε ιδιαίτερους δρόμους. Η βόλτα στου Ψυρρή μας έφερε στην οδό Πιττάκη, η οποία ήταν γεμάτη από φώτα "σπιτικά"! Ήταν εντυπωσιακό και όμορφο να βλέπεις λογιών-λογιών φωτιστικά να στολίζουν το δρόμο. Πριν λίγο διάβαζα για την κίνηση αυτή να φωτίσουν τον δρόμο αυτό με αυτά τα φωτιστικά. Περισσότερα μπορείτε να διαβάσετε εδώ! Πώς σας φαίνεται η ιδέα; Ωραία δεν είναι;
Friday, August 31, 2012
Monday, June 18, 2012
Thursday, June 07, 2012
Monday, June 04, 2012
Μοναστηράκι, τη νύχτα
Λίγες μέρες στην Αθήνα. Τι να πρωτοκάνεις; Ποιον να πρωτοδείς; Το σίγουρο είναι ότι είναι ωραίο να βρίσκεσαι με φιλαράκια, να περνάς καλά, να γελάς, να κλαις, να θυμάσαι, να σχολιάζεις... :-)
Μέσα σε όλα, να τριγυρνάς στην Αθήνα το βράδυ, που το σκοτάδι κρύβει τις άσχημες πλευρές της και να φαίνονται όλα πιο όμορφα κάτω από τα φώτα.
Στο Μοναστηράκι ένα γκρουπάκι από τη Σιέρα Λεόνε παίζει μουσική σε ξέφρενους αφρικάνικους ρυθμούς με τύμπανα. Λατρεύω τα κρουστά και κάθομαι να τους χαζέψω. Τα τραγούδια χωρίς κρουστά, είναι άδεια. Κενά. Και αυτοί παίζουν τόσο ωραία.
Οι τουρίστες έχουν στήσει αυτοσχέδιο πάρτυ. Χορεύουν μες στη μέση και χαίρονται. Μαζί χορεύουν περαστικοί, παιδιά και όποιος κάνει κέφι...
Ήταν όμορφα...
Μέσα σε όλα, να τριγυρνάς στην Αθήνα το βράδυ, που το σκοτάδι κρύβει τις άσχημες πλευρές της και να φαίνονται όλα πιο όμορφα κάτω από τα φώτα.
Στο Μοναστηράκι ένα γκρουπάκι από τη Σιέρα Λεόνε παίζει μουσική σε ξέφρενους αφρικάνικους ρυθμούς με τύμπανα. Λατρεύω τα κρουστά και κάθομαι να τους χαζέψω. Τα τραγούδια χωρίς κρουστά, είναι άδεια. Κενά. Και αυτοί παίζουν τόσο ωραία.
Οι τουρίστες έχουν στήσει αυτοσχέδιο πάρτυ. Χορεύουν μες στη μέση και χαίρονται. Μαζί χορεύουν περαστικοί, παιδιά και όποιος κάνει κέφι...
Ήταν όμορφα...
Wednesday, December 14, 2011
20 ώρες στην Αθήνα
Τι προλαβαίνει να κάνει κάποιος 20 ώρες στην Αθήνα; Όχι και πολλά όταν πας για δουλειά ε; Το μόνο που πρόλαβα, ήταν να κάνω μια βόλτα στο Σύνταγμα για έναν γρήγορο καφέ...
Monday, June 27, 2011
Ταΐζοντας...
Οι μοναδικές φωτογραφίες που κατάφερα να τραβήξω 4 μέρες στην Αθήνα...Συνήθως ξέμενα από μπαταρία. Νεύρααα! Πρέπει να πάρω καινούριες επαναφορτιζόμενες. Δύο φορές στο Σύνταγμα, δύο φορές τις έβρισκα άδειες...
Τις μέρες που θα ακολουθήσουν, θα πήζω σαν ζελεδάκι. Γι' αυτό κλείνω τα σχόλια για λίγες μερούλες. Αν πάνε όλα καλά, την επόμενη εβδομάδα θα πάω για λίγες μέρες κάπου που ήθελα πολύ. Και αν πάω, ελπίζω να τραβήξω εκατοντάδες φωτογραφίες! Αναμείνατε!
Τις μέρες που θα ακολουθήσουν, θα πήζω σαν ζελεδάκι. Γι' αυτό κλείνω τα σχόλια για λίγες μερούλες. Αν πάνε όλα καλά, την επόμενη εβδομάδα θα πάω για λίγες μέρες κάπου που ήθελα πολύ. Και αν πάω, ελπίζω να τραβήξω εκατοντάδες φωτογραφίες! Αναμείνατε!
 |
Subscribe to:
Posts (Atom)