Under the Christmas Spirit

Στολισμένη Αθήνα

Διήμερο στην Αθήνα. Σύντομο και πολύ κουραστικό. Μήπως άρχισα να γερνάω; Ή μήπως φταίει που πήγα αρρωστούλα; Πφφφφφφ....
Πέρασα ωραία πάντως. Συγχωρείστε το ελαφρύ βραδυνό κούνημα. Βαριόμουν να βγάλω τρίποδο....

Σύνταγμα

Πανεπιστημίου

Attica Center

Στιγμές...βροχερές...

Μπαζάρ από τις Γερμανίδες του νησιού

Κάνοντας μια βόλτα το πρωί μέσα στη γεμάτη σκουπίδια πόλη μας, είδα τις γερμανίδες που κατοικούν στο νησί, να έχουν στήσει τους πάγκους τους έξω από τη Νομαρχία για το καθιερωμένο χριστουγεννιάτικο παζάρι τους. Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες, διοργανώνουν ένα φιλανθρωπικό παζάρι, με χειροποίητα καλούδια και τα χρήματα που μαζεύουν τα προσφέρουν σε ένα κοινωφελές ίδρυμα ή όπου αποφασίσουν ότι τα έχουν ανάγκη. Σκέφτηκα να κατεβώ το απόγευμα, να τραβήξω μερικές φωτογραφίες και να ψωνίσω μερικά πράγματα κι εγώ. Πράγματι, κατέβηκα και αφού έκανα 20 λεπτά βόλτες γύρω από όλη την πόλη μέχρι να βρω να παρκάρω στις 7 το απόγευμα, κατάφερα να πάω και στο παζάρι.

Και τι δεν είχαν!

Στόλεν, μπισκοτάκια, μάρτζιπαν, τσαντούλες πάνινες,

διακοσμητικά,

λουκάνικα (που τα τίμησα δεόντως), ζεστό και μυρωδάτο Gluhwein (που κι αυτό το τίμησα) και άλλα καλά.
Ψώνισα μπισκοτάκια,

μια τσαντούλα

και ένα ωραίο "καδράκι" όπου θα κρεμάω τη συνταγή που φτιάχνω για να βλέπω τα υλικά.

Μετά ξανακατέβηκα με τον καλό μου αφού τον παρέσυρα λέγοντάς του ότι είχαν ζεστό κρασί και βουρστ! Πήραμε λοιπόν κι απ' αυτά και βολτάραμε στην πλατεία Αγίου Μάρκου όπου άναψε φέτος το δέντρο χωρίς φανφάρες και πολλά πολλά.

Ποιος είχε μούτρα να κάνει φανφάρες όταν έξω από κάθε σπιτάκι που στήθηκε στην πλατεία, οι απλήρωτοι οδοκαθαριστές κόλλησαν τις απλήρωτες μισθοδοτικές τους καταστάσεις; Κανείς βέβαια.

Και πολύ μας και καλό μας που στήθηκε και δέντρο.

Η πόλη βέβαια τίγκα στα σκουπίδια για άλλη μια φορά. Υποθέτω, ότι στις 17 που γιορτάζει το νησί λόγω του Αγίου Διονυσίου, τα σκουπίδια θα μαζευτούν τελευταία στιγμή. Μάλλον ο Άγιος Διονύσιος κάνει για άλλη μια φορά το θαύμα του και δεν έχουμε πάθει καμιά αρρώστια φέτος με αυτή την κατάσταση που επικρατεί.

Το αστείο είναι ότι πέρυσι είχα κάνει ένα παρόμοιο ποστ για το hungry for life και τώρα, ξαναδιαβάζοντάς το, βλέπω ότι μάλλον και πέρυσι, ίδια κατάσταση επικρατούσε εδώ με τα σκουπίδια. Έτσι για να δείτε πόσο ίδια μένουν μερικά πράγματα εδώ στο νησί.
Άντε βρε παιδιά...και του χρόνου εύχομαι να έχουν πληρωθεί οι άνθρωποι!
Καλές γιορτές να έχουμε!

Στολίσαμε...

Στολίσαμε το σπίτι μας, στολίσαμε και το ιντερνετικό μας σπίτι.
Ξεσκονίσαμε, καθαρίσαμε και βάλαμε τα γιορτινά μας.
Καλές γιορτές να έχουμε!

Στο ξωκλήσι

Όταν περάσεις την πέτρινη πόρτα, θα πάμε μια μεγάλη βόλτα στο πλακώστρωτο δρομάκι. Και η χαρά μου θα είναι τόσο μεγάλη...

που θα χτυπήσω τις καμπάνες στο ξωκλήσι...Θα σπάσω σε χίλια κομμάτια την ησυχία της μέρας, με καμπανιές χαρούμενες και όλοι θα αναρωτιούνται ποιος γιορτάζει...

Θα ποτίσω όλα τα λουλούδια στις γλάστρες κι αυτά θ' ανθίσουν για να συμμετέχουν στη χαρά μου....

Και θα στολίσω όλη την αυλή με ροζ κορδέλες, να μοιάζουν σαν ξέπλεκα μαλλιά νεράιδας!
Θα είναι ροζ και λιλά και πράσινα, σαν τα όνειρα που κάνω μέχρι να 'ρθεις....


Καλό μήνα!

Κυριακή του Πάσχα

Το έθιμο του ψητού αρνιού είναι φερμένο από άλλα μέρη. Στη Ζάκυνθο δε σούβλιζαν αρνί, αλλά έτρωγαν βραστό κρέας και αυγολέμονο. Απαραίτητος μεζές στο ζακυνθινό τραπέζι το Μεγάλο Σάββατο το βράδυ και την Κυριακή του Πάσχα είναι το χοιρομέρι.

Το βράδυ του Πάσχα «χαλάει ο κόσμος» με το πανηγύρι του Αγίου Λαζάρου. Το σούρουπο βγαίνει από την εκκλησία το Κόνισμα, γίνεται η λιτανεία της Παναγίας της Γαλανούσας. Καμπάνες, παστέλια, φριτούρες, ψημένα αρνιά στους δρόμους, ανοιχτές ταβέρνες αρέκιες, σερενάδες, πυροτεχνήματα. Ένα παμπάλαιο τοπικό έθιμο, ανάμεσα στα πυροτεχνήματα, να καίγεται κι ένα ομοίωμα του Ιούδα. Το κάψιμο του Γιούδα», έτσι ονομάζεται το έθιμο αυτό.

Από το απόγευμα της Μεγάλης Παρασκευής μέχρι τη Νια Τρίτη βγάζουν το ιερό λείψανο του Αγίου Διονυσίου από την αργυρόγλυπτη λάρνακα και το τοποθετούν στη θύρα του Ιερού για προσκύνημα των πιστών.
Όταν βρέχει την ημέρα της Λαμπρής είναι σημάδι καλής χρονιάς.

Μεγάλο Σάββατο

Στην πρωινή λειτουργία του Μεγάλου Σαββάτου, οι ιερείς αλλάζουν την πένθιμη περιβολή τους και φορούν άμφια αναστάσιμα. Ο Μητροπολίτης πετάει δάφνες σε όλο το ναό, γιορτάζοντας έτσι την πρώτη Ανάσταση.
Η πρώτη Ανάσταση γιορτάζεται με θόρυβο και ομοβροντίες. Αυτό είναι το λεγόμενο «Κομμάτι» .
Παλιότερα, ο κάθε νοικοκύρης έφερνε στο σπίτι το αρνί με μια κόκκινη κορδέλα στο λαιμό και το έσφαζε στην αυλή για το καλό. Οι νοικοκυρές, ετοιμάζουν τα φαγητά για μετά την Ανάσταση που είναι το σγατζέτο και η σκοταριά, τα εντόσθια του αρνιού δηλαδή μαγειρεμένα με συγκεκριμένο τρόπο.
Το απόγευμα του Μεγάλου Σαββάτου, κυρίως στα χωριά, την ώρα του εσπερινού που χτυπούν οι καμπάνες, ακούγεται από τον περίβολο της εκκλησίας ο ήχος του ταμπουρλανιάκαρου (τοπικά λαϊκά όργανα).

Στη χώρα γίνεται μία Ανάσταση από όλες τις εκκλησίες στην πλατεία Αγίου Μάρκου. Στις 12 παρα 10 οι ιερείς έρχονται από το Μητροπολιτικό Ναό στο δαφνοστόλιστο πάλκο που έχει στηθεί εκεί.

Ο κόσμος περιμένει να ανάψει τις λαμπάδες...

Με το "Χριστός Ανέστη" πυροτεχνήματα (που κόντεψαν αν μας κάψουν απόψε) στολίζουν τον ουρανό.


Μετά το «Χριστός Ανέστη» όταν οι ιερείς γυρίσουν στην εκκλησία, γίνεται το εξής: πριν έμπει ο παπάς στην εκκλησία, γίνεται το έθιμο του «Άρατε πύλας». Η πόρτα της εκκλησίας είναι κλειστή κι ο παπάς κρατώντας υψωμένη τη λαμπάδα της Ανάστασης, λέει με δυνατή φωνή: «άρατε πύλας, οι άρχοντες υμών, και επάρθητε, πύλαι αιώνιοι, και εισελεύσεται ο βασιλεύς της Δόξης». Ο κρυμμένος από μέσα νεωκόρος, υποκρινόμενος το σατανά ρωτάει: «τις εστίν ούτος ο βασιλεύς της δόξης»; Και ο παπάς απαντά: «Κύριος κραταιός και δυνατός, Κύριος δυνατός εν πολέμω, Κύριος των Δυνάμεων» κλπ Κι αμέσως δίνει μια κλωτσιά στην πόρτα, την ανοίγει και περνά με τους πιστούς, προβάλλοντας την Αναστάσιμη λαμπάδα. Ο νεωκόρος πρέπει αμέσως να εξαφανιστεί και να μην το δει κανείς εκείνη τη στιγμή. Αν συμβεί το αντίθετο, νομίζουν ότι θα γίνει κάποιο κακό.

Χριστός Ανέστη!