Τίβερης Ρώμη

Η περιοχή παράπλευρα στον Τίβερη, μόνο Γενάρη δεν θύμιζε. Ήταν μια πολύ όμορφη φθινοπωρινή εικόνα! Ένα παραμυθένιο τοπίο!

Castel' sant' Angelo

Το καστέλο Σαντ' Άντζελο είναι ένα κυλινδρικό πανέμορφο κτήριο που μπορείς να το προσεγγίσεις αν απλά κατηφορίσεις από τον Άγιο Πέτρο. Βρίσκεται ακριβώς δίπλα στον Τίβερη. Στην ιστορία του έχει υπάρξει ως μαυσωλείο αρχικά για τον Ανδριανό, ενώ στη συνέχεια ως παπική κατοικία και καταφύγιο για τους πάπες, φρούριο, φυλακές και σήμερα μουσείο. Ένα μνημείο που αν έχεις διαβάσει τους Illuminati, σίγουρα σε ιντριγκάρει να το επισκεφτείς. Και εδώ η ουρά για να μπεις μέσα δεν λείπει. Ούτε παλιότερα, ούτε τώρα μπήκαμε μέσα. Δεν υπάρχει στάση μετρό που να είναι απόλυτα κοντά. Βολεύεσαι όμως με αυτή του Αγίου Πέτρου ή με λεωφορείο.
Τα αγάλματα πάνω στη γέφυρα, προστέθηκαν χρονολογικά πολύ αργότερα.

Πώς θα πάω από το αεροδρόμιο στη Ρώμη. Πώς θα μετακινηθώ μέσα στην πόλη.

Οι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι τραβηγμένες από κινητό :-) 

Για να πας στη Ρώμη με αεροπλάνο, μπορείς να πας από 2 αεροδρόμια. Από το Leonardo da Vinci, στο Φιουμιτσίνο και από το αεροδρόμιο του Ciampino. Το 2ο το έμαθα μόλις τώρα που έψαχνα με τι τρόπο και εταιρεία θα πάμε. Το αεροδρόμιο του Ciampino είναι ένα στρατιωτικό αεροδρόμιο, που εκτελεί όμως και πτήσεις από οικονομικές αεροπορικές εταιρείες. Κάτι σαν τον δικό μας Άραξο εδώ κοντά. Το αεροδρόμιο Leonardo da Vinci ειναι λιγο πιο μακριά, περίπου 30 χιλιόμετρα μακριά από τη Ρώμη, ενώ του Ciampino είναι πιο κοντά, περίπου 15-20 χλμ. 

Κάτι που ξέχασα να πω στο προηγούμενο ποστ σχετικά με την αεροπορική εταιρεία. Έλεγα ότι πληρώνεις τα πάντα. Ξέχασα να σας πω, ότι την ώρα που κάνεις ηλεκτρονικό τσεκ ιν, πληρώνεις ακόμα και τη θέση που θες να καθίσεις αν ζητήσεις συγκεκριμένη :-) Όχι πολλά, από 6 ευρώ, αλλά πληρώνεις. Οπότε δεν πληρώνεις και αφήνεις να σου βγάλει τυχαία μια θέση. Αν κλείνεις θέση για 2, σου βγάζει νούμερα διπλανά, έτσι κι αλλιώς. Τουλάχιστον έτσι έγινε με μας και τις 2 φορές, οπότε δεν έχει νόημα να πληρώσεις για συγκεκριμένες θέσεις. Το αεροπλάνο έχει 3 θέσεις δεξιά και 3 αριστερά, οπότε θα πετύχεις ή παράθυρο ή μέση ή διάδρομο. Επίσης να ξέρετε είναι αρκετά στενά...

Σε αποζημιώνει η θέα πάντως εκεί πάνω ε; Καλά, αυτό γίνεται με όποια εταιρεία και αν πετάξεις αλλά λέμε. 

Προσέχετε; Φεγγαράκι πάνω, ξημέρωμα κάτω. Ωραία πράγματα!

Αν πάτε στο Ελ. Βενιζέλος με αμάξι, καλά και οικονομικά είναι να έχετε κλείσει θέση πάρκιν από το ίντερνετ. Έχει μεγάλη διαφορά. Δεν ήξερα ότι κλείνεις θέση μέσω ίντερνετ, παρόλο που έχουμε αφήσει αμάξι αρκετές φορές την τελευταία δεκαετία. Μου άνοιξε τα μάτια η φίλη μου η Αγγελική. Για 3-4 μέρες αν δεν κλείσεις μέσω ίντερνετ είναι 50 ευρώ, ενώ αν κλείσεις μέσω ίντερνετ πληρώνεις 32. Δεν είναι και μικρή διαφορά! Κλείνεις θέση, πληρώνεις με κάρτα. σου έρχεται email με ένα barcode. Κρατήστε το στο κινητό σας ή τυπώστε το και δείξτε το στο μηχάνημα για να σας βγάλει το εισιτήριο καθώς μπαίνετε. Κρατήστε το εισιτήριο και το barcode μέσα στο αμάξι τις μέρες που θα λείπετε. Όταν θελήσετε να βγείτε από το πάρκιν, βάζετε το εισιτήριο και ανοίγει η μπάρα. Αν έχει γίνει χαζομάρα όπως έγινε με μας :-D, μιλήστε από το κουμπάκι στο μηχάνημα στους υπαλλήλους για να διορθώσουν το πρόβλημα. Τα γραφεία του πάρκιν είναι ακριβώς πίσω από την έξοδο.

Φτάνοντας στο αεροδρόμιο, υπάρχουν πινακίδες που σε συμβουλεύουν πώς να φτάσεις στη Ρώμη. Και εδώ, είχα κλείσει εισιτήριο με λεωφορείο που σε πάει με 4 ευρώ. Η εταιρεία terravision κάνει τη διαδρομή κάθε μέρα σχεδόν κάθε μισή ώρα (πυκνότερα ή αραιότερα ανάλογα τις ώρες αιχμής), από τις 4.30 το πρωί από Ρώμη μέχρι τα μεσάνυχτα από Ciampino. Αν κλείσεις μέσω ίντερνετ είναι 4 ευρώ να πας και 4 να γυρίσεις, ενώ αν το κλείσεις εκεί, είναι 4 να πας και 6 να γυρίσεις από Ρώμη. Το ότι κλείνεις θέση, δεν σημαίνει ότι την εξασφαλίζεις κιόλας. Αν γεμίσει το λεωφορείο πας με το επόμενο. Οπότε καλό είναι να είστε λίγο νωρίτερα εκεί (κανά μισάωρο) και να μην είστε χαλαροί στο έμπα για το λεωφορείο. Οι τελευταίοι είναι πιθανό να πάνε με το επόμενο...
Η Terravision κάνει μετακινήσεις όχι μόνο στην Ιταλία αλλά και σε άλλα μέρη. Επίσης δεν κάνει μόνο μετακινήσεις από και προς το αεροδρόμιο, αλλά κλείνεις και πάρκιν, τουρ κλπ. Επίσης δεν είναι η μόνη εταιρεία. Υπάρχουν κι άλλες. Όπως βγαίνεις από το αεροδρόμιο στο Ciampino, μπροστά στην είσοδο των αναχωρήσεων, παρκάρουν όλα τα λεωφορεία που κάνουν αυτή τη διαδρομή. Πας, ρωτάς και αν δεν έχεις κλείσει, φεύγεις με όποιο έρχεται εκείνη τη στιγμή, αρκεί να έχει εισητήρια.

Ένας άλλος τρόπος για να πας στη Ρώμη, είναι να πάρεις ταξί. Απ' ό,τι κατάλαβα, μόνο οι πολύ ταλαιπωρημένοι παίρνουν ταξί  ή όσοι δεν χωνεύουν τα λεωφορεία. Τα ταξί είναι άσπρα και έξω από τα ταξί είναι γραμμένες οι τιμές από και προς Ρώμη. 30 ευρώ για Ciampino, 48 για Φιουμιτσίνο. Σε πολλά σάιτς συμβουλεύουν ότι βρίσκουν τρόπο να κλέψουν και να ζητήσουν περισσότερα. Ένας δίπλα μας έλεγε ακριβώς το ίδιο. Ότι του ζήτησαν περισσότερα. Σε τουριστικούς οδηγούς συμβουλεύουν να παίρνετε μόνο άσπρα ταξί που μέσα έχουν ταξίμετρο. Αν δείτε ότι δεν έχουν, κανονίστε την τιμή από πριν! Εμείς δεν χρησιμοποιήσαμε καθόλου, γιατί δεν χρειάστηκε. Ήταν πολύ εύκολο να μετακινηθείς με μετρό, με τα πόδια ή λεωφορείο στην ανάγκη.

Οι μόνες και βροχερές φωτογραφίες που έχω από το Ciampino.  Δεν είναι σαν πίνακες; Στο Ciampino, γράφει κάτω από μια μαρμάρινη πλάκα, κατασκευάστηκε το 1930, το πρώτο ιταλικό ελικόπτερο που δούλεψε, από έναν μηχανικό εκεί.

Και πάμε στη μετακίνηση μέσα στην πόλη. Το Termini, όπου είναι ο κεντρικός σταθμός, μοιάζει σαν ένα τεράστιο Mall. Είναι καθαρό, έχει μαγαζιά, καφέ, τα πάντα όλα, αλλά όπως και στην Αθήνα, δεν λείπουν οι άστεγοι, οι επαίτες κλπ. Το εισιτήριο για το μετρό κοστίζει 1.50 ευρώ και ισχύει για 100 λεπτά. Το εισητήριο μπορεί να επαναχρησιμοποιηθεί για άλλες γραμμές όπως λεωφορείου και τραμ. Αν όμως πλησιάζει η ώρα λήξης του, δεν ισχύει.

Εδώ θα σας πω, τον απλούστατο τρόπο που έχουν βρει οι άνθρωποι για να μην υπάρχουν τσαμπατζήδες. Ούτε ελεγκτές χρειάζεται ούτε τίποτα. Σε κάθε είσοδο του μετρό, υπάρχουν μπάρες. Αν δεν βάλεις το εισιτήριό σου, δεν ανοίγει η μπάρα. Αν χρειαστείς δεύτερη μετακίνηση, ξαναβάζεις το εισιτήριό σου και αν έχει απομείνει αρκετός χρόνος από τα 100 λεπτά, πάλι ανοίγει η μπάρα να περάσεις. Εμάς, σε κάποια στιγμή που μας είχαν μείνει 10 λεπτά δεν άνοιξε. Σου λέει, πού πας ρε Καραμήτρο με δέκα λεπτά διαδρομή; Στην επόμενη στάση; Φυσικά υπήρχαν και εισιτήρια ολοήμερα ή τριήμερα. Τόσο απλά. Ούτε ελεγκτές, ούτε τίποτα. Σε όλους τους σταθμούς παρεμπιπτόντως υπήρχε αστυνομία και στρατός...

Οι σταθμοί έδειχναν λίγο βρώμικοι, αλλά στην πραγματικότητα ήταν παλιοί. Και παλιοί έδειχναν μόνο στο σημείο εκεί που επιβιβάζεσαι. Γενικά ήταν καθαρά. Σε ώρα αιχμής ή Σαββατοκύριακου μπορεί να είναι τίγκα το μετρό.

Για να πας στα σημεία ενδιαφέροντος, πας άνετα με το μετρό. Η κόκκινη γραμμή σε πάει σε Άγιο Πέτρο, (Cirpo, Ottaviano), στην Πιάτσα ντι Σπάνια (Spagna) (και περπατώντας πάτε Πιάτσα ντελ Πόπολο), ενώ η στάση Barberini είναι πολύ κοντά στην Φοντάνα ντι Τρέβι. Κατεβαίνοντας με τα πόδια από τον Άγιο Πέτρο, μπορείτε να πάτε στην Πιάτσα Ναβόνα. Στην κόκκινη γραμμή, στη στάση San Giovanni, υπάρχει μια υπαίθρια αγορά. Κάτι σαν κλειστή λαϊκή αγορά με ρούχα, παπούτσια κλπ.

Η μπλε γραμμή σε πάει Κολσσαίο, Cavour που εκεί κοντά είναι η εκκλησία του San Pietro dei vincoli, με το άγαλμα του Μωυσή μέσα. Μεταξύ στάσης Cavour και Termini, είναι η Santa Maria Maggiore, εκκλησία που έλκει πολλούς τουρίστες επίσης. Στάση Circο Massimo για να δείτε τον Ιππόδρομο αλλά και την εκκλησία Santa Maria in Cosmedin με το Bocca della verita. Αν αποφασίστε να περπατήσετε λιγάκι, βρίσκεστε στο Τραστέβερε, στην άλλη πλευρά του Τίβερη.

Οι ξενοδόχοι, είναι πρόθυμοι επίσης να σας καθοδηγήσουν σχετικά με λεωφορεία που περνάνε από διάφορα μνημεία. Θεωρώ όμως, ότι μετρό και περπάτημα κάνουν τη δουλειά τους!

Συνεχίζεται...

Ταξίδι στη Ρώμη. Μέρα 1η Πώς να πάτε, τι να προσέξετε

Καλή χρονιά φίλοι μου! Η χρονιά για μένα ξεκίνησε με τον καλύτερο τρόπο. Με ένα ταξίδι!
Όταν άνοιξα αυτό το μπλογκ, στα λίγα λόγια που έγραψα στο προφίλ μου έλεγα: μαγειρεύω, φωτογραφίζω, ταξιδεύω. Τότε μπορούσα και έκανα τουλάχιστον ένα ταξίδι στο εξωτερικό μια φορά το χρόνο. Μη νομίζετε ακριβά ταξίδια. Ταξίδια με γκρουπ συνήθως, που ήταν οικονομικά και άντεχε η τσέπη μας. Ταξίδια που δεν είχες έννοια πού να πας, πώς να πας κλπ. Ήταν ένας καλός και οικονομικός τρόπος για να γνωρίσεις πολλές πόλεις και πολλές χώρες της Ευρώπης.

San Pietro dei vincoli Το άγαλμα του Μωυσή

Και μετά ήρθε η κρίση... Και μου έμεινε η χαρά για τα ταξίδια μόνο. Ευτυχώς που με το χορευτικό, όλο και κάπου πάμε.

San Pietro dei vincoli. Οι αλυσίδες τοθ Αγίου Πέτρου

Μετά από χρόνια λοιπόν κι εμείς, καταφέραμε να ταξιδέψουμε και πάλι. Αυτή τη φορά μόνοι. Τα απαραίτητα του ταξιδιού κανονίστηκαν από μένα, που στον ελεύθερο χρόνο μου έψαχνα για τον προορισμό μας. Θα σας πω λοιπόν πού και πώς, σε περίπτωση που ενδιαφέρεται κάποιος να ταξιδέψει εκεί.

San Pietro dei vincoli

Κατ' αρχήν, κλείστε δωμάτιο μέσα από το booking.com. Σίγουρα θα βρείτε κάτι οικονομικό. ΠΡΟΣΟΧΗ. Διαβάζετε πάντα τις κριτικές από άλλους πριν κλείσετε δωμάτιο. Θα σας γλιτώσει από μπελάδες και από δυσάρεστες εκπλήξεις. Ένα πράγμα που θα πρέπει πχ να προσέξετε, είναι αν έχει το δωμάτιο τουαλέτα.  Πολλά οικονομικά καταλύματα στη Ρώμη, έχουν κοινόχρηστες τουαλέτες. Τώρα να ξυπνήσεις μες τη νύχτα και να θες την ανάγκη σου ή να θες να κάνεις μπάνιο και να τρέχεις στο διάδρομο για κοινόχρηστη τουαλέτα δε λέει. Ψάξτε το! Δώστε κάτι παραπάνω και έχετε την ανεσούλα σας. Εμείς μείναμε στο Santa Prassede, το οποίο ήταν πολύ καθαρό, μιλούσαν όλοι αγγλικά, ήταν φιλικοί και εξυπηρετικοί, ήταν μόλις 3-4 λεπτά περπάτημα από το Termini και μείναμε πολύ ευχαριστημένοι. 136 ευρώ για 3 νύχτες. Προσοχή! Τα ξενοδοχεία χρεώνουν φόρο 3 ευρώ την ημέρα κατ΄άτομο για το Δήμο. Υπολογίστε τα κι αυτά.

Fontana di Trevi

Αεροπλάνο έκλεισα με τη Ryanair.com. Όσο πιο νωρίς τα κλείσετε, τόσο φτηνότερα θα πληρώσετε. ΠΡΟΣΟΧΗ: Κάνετε τσεκ ιν από το σπιτάκι σας και για το πήγαινε και για το έλα. Η εταιρεία χρεώνει 50ευρα αν πας να κάνεις τσεκ ιν στο αεροδρόμιο. Οι βαλίτσες χρεώνονται επίσης περίπου τόσο. Δεν χρειάζεστε τίποτα άλλο για μερικές μέρες πέρα από μια χειραποσκευή, ακόμα κι αν είναι χειμώνας. Μέχρι 10 κιλά, σε μικρές διαστάσεις (55x40x20, αλλά κοιτάξτε καλύτερα το σάιτ της εταιρείας για σιγουριά). Ό,τι πάρεις μέσα στο αεροπλάνο χρεώνεται. Νερό, καφέ, φαγητό, όλα. Κάπως έτσι βγαίνουν τα φτηνά εισιτήρια. Αμ τι νομίζατε;

Piazza di Spagna

Ο καιρός ήταν βροχερός. Μόνο μια μέρα είχε απόλυτη ηλιοφάνεια. Παρόλα αυτά, ο κόσμος πολύς στη Ρώμη. Στα μνημεία οι ουρές ατέλειωτες. Τα Σαββατοκύριακα ειδικά, χαμός. Ούτε η βροχή τους σταματάει, ούτε τίποτα. Όταν πας μάλιστα για πρώτη φορά, είσαι αποφασισμένος να μπεις εκεί που θες. Εμείς ήμασταν πιο χαλαροί, γιατί όλα τα σημαντικά αξιοθέατα τα είχαμε δει, οπότε πηγαίναμε απλώς για να τα ξαναδούμε και να βολτάρουμε.

Piazza di Spagna

Κάτι που ήταν εντελώς καινούριο για τα μάτια μας, ήταν η τεράστια αστυνόμευση παντού. Στα θρησκευτικά μνημεία μάλιστα, υπήρχε ένοπλος στρατός επί 24ώρου βάσεως. Πιστεύω ότι αυτό πρέπει να έχει γίνει μετά τα γεγονότα του Παρισιού και την έξαρση των θρησκευτικών "εξεγέρσεων" ας το πούμε έτσι.

Ένας λόγος που αξίζει να πάτε στη Ρώμη τα Χριστούγεννα (όπως και σε άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες πιστεύω) είναι ότι είναι πανέμορφα στολισμένες...

Συνεχίζεται...

Βερόνα

Το σπίτι της Ιουλιέτας, όπου χιλιάδες ερωτευμένοι, αφήνουν κάθε χρόνο σημειώματα αγάπης πάνω στους τοίχους του, δεξιά και αριστερά στην είσοδο...

Blogοπαιχνίδια

Βρε τι πάθαμε πάλι. Νέος κύκλος παιχνιδιών. Χρωστάω ένα ποστ στη φίλη μου την Έλενα που μάλλον ξέρει ότι μου αρέσουν τα ταξίδια. Το παιχνίδι ζητάει να γράψω 5 αγαπημένους προορισμούς που έχω ήδη επισκεφτεί ή θα ήθελα να επισκεφτώ. Μωρέ 45 προορισμούς λέω έτσι κι αρχίσω...
Ας αρχίσω λοιπόν αν και είναι δύσκολο να διαλέξω.
Ένα μέρος που δε βαριέμαι να βλέπω ξανά και ξανά, όσες φορές κι αν πάω, είναι η Ιταλία. Μεγάλη αγάπη για μένα αυτή η χώρα, η γλώσσα, τα φαγητά, όλα. Έχω δώσει μια πιθανή εξήγηση στον εαυτό μου γιατί συμβαίνει αυτό και δηλώνω σε όλους ότι μάλλον ήμουν ιταλίδα ζαχαροπλάστισσα στην προηγούμενη ζωή μου (αν υπάρχει). Δεν εξηγείται αλλιώς γιατί έχω τέτοια λατρεία, γιατί από μικρό παιδί ήθελα να μάθω ιταλικά, γιατί πήγα στα 30 μου και έμαθα κλπ κλπ. Δε θα ξεχάσω το πρώτο μου ταξίδι εκεί, όπως δε θα ξεχάσω ποτέ τη θλίψη που αφήνει πάνω στα μάτια η απομάκρυνση με το βαπορέτο από τη Βενετία. Όσοι έχουν πάει στη Βενετία, μπορούν να με καταλάβουν.Ένα άλλο ταξίδι που δε θα ξεχάσω είναι το ταξίδι στη Σικελία πριν 3 χρόνια. Όχι για την ομορφιά του τοπίου, όχι για τη θέα του ηφαιστείου που σου κόβει την ανάσα όσο για το μαλάκα (με συγχωρείται, δε μπορώ να τον χαρακτηρίσω αλλιώς) που ήταν μέσα στο πούλμαν και κατέστρεψε τις διακοπές όλων των υπολοίπων. Εκεί φάνηκε η ανικανότητα της συνοδού-ξεναγού που δεν μπόρεσε να τιθασεύσει έναν ηλίθιο τουρίστα και αποτέλεσμα ήταν να μη μάθουμε τίποτα γι' αυτό τον τόπο, από τους συνεχείς καυγάδες τους. Ευτυχώς, το ηφαίστειο μας αποζημίωσε (από τη γκαντεμιά του μ........ μέχρι και το πούλμαν χάλασε και ανεβήκαμε με ωτοστόπ στην Αίτνα.Ένα άλλο ταξίδι που θα μου μείνει αξέχαστο, είναι αυτό που έκανα πέρυσι τον Οκτώβρη μόνη μου στη Γερμανία. Αξέχαστο για πολλούς λόγους. Πρώτον, το καταχάρηκα, επειδή έγραψα εκεί που έπρεπε τις εκλογές και έφυγα εκείνο το διάστημα. Μάλλον θα το ξανακάνω. Δεύτερον, επειδή ήταν το πρώτο ταξίδι που έκανα ολομόναχη με αεροπλάνο εκτός συνόρων, χωρίς τον καλό μου, γεμάτη άγχος για το αεροπλάνο, για να πετύχει όλη η επιχείρηση (δεν είχα πάει μόνη μου ούτε στην Αθήνα με το ΚΤΕΛ όσα χρόνια είμαι στη Ζάκυνθο γιατί πολύ απλά πάντα πηγαίναμε μαζί με το αυτοκίνητο). Άγχος για το αν θα βρω ταξί 5.30 το πρωί, για το πώς θα γυρίσω, για το πως θα βρω τα πάντα στο αεροδρόμιο (λες και ήμουνα καμία αγράμματη ένιωθα χαχαχα!) και τέλος για το πώς θα περάσω με τη Νέλλη που είχαμε γνωριστεί σε ένα τσατ ρουμ! Βέβαια, η Νέλλη είχε ήδη έρθει το καλοκαίρι εδώ, αλλά δεν έπαυαν όλα αυτά μαζί να με αγχώνουν. Πώς πέρασα και πώς τα βρήκα; Απλά ΤΕΛΕΙΑ... Τώρα που ξαναπήγαμε στο ίδιο σημείο με τον άντρα μου, του έκανα την πολύξερη από το αεροδρόμιο (Αθήνας και Φρανκφούρτης) μέχρι και κάθε σπιθαμή που είχα γνωρίσει. Είχε πολλή πλάκα.
Ένα μέρος που ακόμα δε έχω πάει αφενός λόγω του φόβου που είχα για τα αεροπλάνα (προσέξατε τον αόριστο;) αφετέρου γιατί αν πάμε, εγώ θέλω να πάμε και οι 4 μας, άρα πολλά λεφτά μιλάμε, είναι το ταξίδι που θα κάνουμε πρώτα ο Θεός του χρόνου στην Αμερική. Στη Βοστώνη μένει η κολλητή μου από τα σχολικά μας χρόνια και -ας είναι καλά η τεχνολογία -δεν χαθήκαμε. Έτσι, έκανε οικογένεια εκεί, έκανε μωρό, υποσχέθηκα να βαφτίσω το μωρό αν γινόταν εδώ η βάφτιση, δεν κατάφερα να κρατήσω την υπόσχεση γιατί η βάφτιση έγινε εκεί και έπεισα τη φίλη μου ότι αν κάνει 2ο μωρό θα πάω εκεί να της το βαφτίσω. Έλα που η άτιμη κράτησε την υπόσχεσή της και στις 2 Αυγούστου γεννάει!!! Μου κόπηκαν τα πόδια όταν τα Χριστούγεννα διάβασα στο μειλ της ότι είναι έγκυος (άρα εγώ έπρεπε να κρατήσω την υπόσχεσή μου και να πάω). Δεν έχω αθετήσει ποτέ υπόσχεση, όλοι ξέρουν ότι ο λόγος μου είναι συμβόλαιο γι' αυτό και δεν τον δίνω εύκολα ούτε καν στα παιδιά μου. Ούτε αυτή τη φορά έχω σκοπό να μην κρατήσω το λόγο μου και μόνο κάτι πολυ σοβαρό θα μας ανατρέψει τα σχέδια. Ευτυχώς που το ξέρω από τα Χριστούγεννα και έτσι είχα/έχω μπροστά μου ενάμιση χρόνο για να μαζέψω χρήματα και να μη φανεί υπέρογκο το ποσό που χρειαόμαστε τότε. Εκεί να δείτε φωτό....
Τώρα...μένει ένας προορισμός να πω ε; Χμμμμ...είναι πολλά τα μέρη που δεν έχω δει και θα ήθελα. Έτσι θα πω μερικούς προορισμούς. Δεν έχω δει πολλά μέρη στην Ελλάδα. Πιο εύκολο (και πιο οικονομικό μπορώ να πω) μας ήταν πάντα να ταξιδέψουμε στο εξωτερικό παρά στο Αιγαίο πχ που θέλουμε ώρες ατέλειωτες και ταλαιπωρία από τη Ζάκυνθο για να πάμε. Σαντορίνη, Μύκονος, Βόρεια Ελλάδα, Κρήτη (ξανά), είναι μέρη που θέλω να δω.
Από εξωτερικό: Ισπανία, Αγγλία, Φινλανδία, Γαλλία, είναι μέρη στην Ευρώπη που ακόμα δεν έχω δει και θα ήθελα. Εξωτικά μέρη, επίσης θα ήθελα, αλλά ο καλός μου ούτε να τα ακούει δε θέλει. Μαρόκο, Ντουμπάι, Ταυλάνδη, Σιγκαπούρη, Αίγυπτος μάλλον θα μείνουν όνειρο (αλλά ποτέ δε λέμε ποτέ).
Στην Αφρική επίσης πολυ θα ήθελα να πάω. Η φίλη μου η Αγγελική που μένει εκεί τα τελευταία χρόνια, μου έχει ανάψει φωτιές με τις φωτογραφίες που μου στέλνει...Ας μη μιλήσω επίσης για Λατινική Αμερική, για Περού και Μάτσου Πίτσου...αχ...πόσα μέρη να πω... Μάλλον πρέπει να σταματήσω αλλιώς αυτό το ποστ δεν έχει τέλος.

Θα προσκαλέσω μπλόγκερς που ξέρω ότι είναι ταξιδιάρηδες.
Τη Νατάσσα
Τους τρελοτουρίστες
Το Γιάννη και
Την cook the book
Αν θέλετε, παίζετε παιδιά.

Arena di Verona

Ή αλλιώς, η απομίμηση του Κολοσσαίου στη Βερόνα της Ιταλίας.

Γοργόνες

Αφήνοντας το νησί σήμερα το μεσημέρι για μια μέρα, σας αφήνω συντροφιά τις γοργονίτσες που τράβηξε ο φίλος μου ο Στέλιος στον Τάραντα της Νότιας Ιταλίας.

Κολοσσαίο-Ρώμη

Όταν έβλεπα τσολιάδες σε αξιοθέατα ή διαφημιστικούς οδηγούς στην Ελλάδα εκνευριζόμουνα γιατί σκεφτόμουνα ότι Ελλάδα δεν είναι μόνο οι τσολιάδες (όπως και Ζάκυνθος δεν είναι μόνο το Ναυάγιο). Μετά από αυτό που είδα έξω από το Κολοσσαίο και πέρυσι που πήγα αλλά και πριν 10 χρόνια που είχα πάει, σκέφτηκα ότι δεν έχω δικαίωμα να ξαναπώ τίποτα για τους τσολιάδες. Ο καθένας ό,τι μπορεί προβάλει.... :-)

Βατικανό

Κατάνια Σικελία

Ορτίτζα Σικελία

Το πιο συνηθισμένο πράγμα στην Ορτίτζα, ήταν τα ψαρικά που έβλεπες σε όλα τα εστιατόρια. Φρεσκότατα και σε πολύ καλές τιμές.
Μια ωραία μέρα, εκεί που καθόμασταν, ήρθε αυτός ο κύριος, έβγαλε έναν κουβά γεμάτο αχινούς, έβγαλε ένα ειδικό εργαλείο σαν ψαλίδα και άρχιζε να τους καθαρίζει. Μόιραζε το περιεχόμενο σε ποτηράκια πλαστικά μιας χρήσης και οι περαστικοί σταματούσαν και αγόραζαν τα ποτηράκια με το πολύτιμο περιεχόμενο λες και ήταν παγωτό ή στραγάλια.
Εκείνο δε που με εντυπωσίασε, ήταν, ότι δε φάνηκε καθόλου να διστάζουν να τα αγοράσουν από τον ψαρά, πράγμα που σημαίνει πιθανώς, ότι ήταν κάτι το συνηθισμένο να πουλάνε αυγά αχινού μέσα στο δρόμο και ότι εμπιστεύονταν τον ψαρά και την φρεσκότητα του προϊόντος...

Νάπολη

Βατικανό

Ρώμη από ψηλά

Παναγία των λουλουδιών-Φλωρεντία

Ελβετοί φρουροί...

στο Βατικανό

Κεφαλού Σικελία

Ναός Ήρας

Μεταπόντο Νότια Ιταλία

Βιτρίνα στη Βενετία

φωτό από κινητό στα στενάκια της Βενετίας μέσα στον Αύγουστο.