Friday, July 20, 2007

Blogοπαιχνίδια

Βρε τι πάθαμε πάλι. Νέος κύκλος παιχνιδιών. Χρωστάω ένα ποστ στη φίλη μου την Έλενα που μάλλον ξέρει ότι μου αρέσουν τα ταξίδια. Το παιχνίδι ζητάει να γράψω 5 αγαπημένους προορισμούς που έχω ήδη επισκεφτεί ή θα ήθελα να επισκεφτώ. Μωρέ 45 προορισμούς λέω έτσι κι αρχίσω...
Ας αρχίσω λοιπόν αν και είναι δύσκολο να διαλέξω.
Ένα μέρος που δε βαριέμαι να βλέπω ξανά και ξανά, όσες φορές κι αν πάω, είναι η Ιταλία. Μεγάλη αγάπη για μένα αυτή η χώρα, η γλώσσα, τα φαγητά, όλα. Έχω δώσει μια πιθανή εξήγηση στον εαυτό μου γιατί συμβαίνει αυτό και δηλώνω σε όλους ότι μάλλον ήμουν ιταλίδα ζαχαροπλάστισσα στην προηγούμενη ζωή μου (αν υπάρχει). Δεν εξηγείται αλλιώς γιατί έχω τέτοια λατρεία, γιατί από μικρό παιδί ήθελα να μάθω ιταλικά, γιατί πήγα στα 30 μου και έμαθα κλπ κλπ. Δε θα ξεχάσω το πρώτο μου ταξίδι εκεί, όπως δε θα ξεχάσω ποτέ τη θλίψη που αφήνει πάνω στα μάτια η απομάκρυνση με το βαπορέτο από τη Βενετία. Όσοι έχουν πάει στη Βενετία, μπορούν να με καταλάβουν.Ένα άλλο ταξίδι που δε θα ξεχάσω είναι το ταξίδι στη Σικελία πριν 3 χρόνια. Όχι για την ομορφιά του τοπίου, όχι για τη θέα του ηφαιστείου που σου κόβει την ανάσα όσο για το μαλάκα (με συγχωρείται, δε μπορώ να τον χαρακτηρίσω αλλιώς) που ήταν μέσα στο πούλμαν και κατέστρεψε τις διακοπές όλων των υπολοίπων. Εκεί φάνηκε η ανικανότητα της συνοδού-ξεναγού που δεν μπόρεσε να τιθασεύσει έναν ηλίθιο τουρίστα και αποτέλεσμα ήταν να μη μάθουμε τίποτα γι' αυτό τον τόπο, από τους συνεχείς καυγάδες τους. Ευτυχώς, το ηφαίστειο μας αποζημίωσε (από τη γκαντεμιά του μ........ μέχρι και το πούλμαν χάλασε και ανεβήκαμε με ωτοστόπ στην Αίτνα.Ένα άλλο ταξίδι που θα μου μείνει αξέχαστο, είναι αυτό που έκανα πέρυσι τον Οκτώβρη μόνη μου στη Γερμανία. Αξέχαστο για πολλούς λόγους. Πρώτον, το καταχάρηκα, επειδή έγραψα εκεί που έπρεπε τις εκλογές και έφυγα εκείνο το διάστημα. Μάλλον θα το ξανακάνω. Δεύτερον, επειδή ήταν το πρώτο ταξίδι που έκανα ολομόναχη με αεροπλάνο εκτός συνόρων, χωρίς τον καλό μου, γεμάτη άγχος για το αεροπλάνο, για να πετύχει όλη η επιχείρηση (δεν είχα πάει μόνη μου ούτε στην Αθήνα με το ΚΤΕΛ όσα χρόνια είμαι στη Ζάκυνθο γιατί πολύ απλά πάντα πηγαίναμε μαζί με το αυτοκίνητο). Άγχος για το αν θα βρω ταξί 5.30 το πρωί, για το πώς θα γυρίσω, για το πως θα βρω τα πάντα στο αεροδρόμιο (λες και ήμουνα καμία αγράμματη ένιωθα χαχαχα!) και τέλος για το πώς θα περάσω με τη Νέλλη που είχαμε γνωριστεί σε ένα τσατ ρουμ! Βέβαια, η Νέλλη είχε ήδη έρθει το καλοκαίρι εδώ, αλλά δεν έπαυαν όλα αυτά μαζί να με αγχώνουν. Πώς πέρασα και πώς τα βρήκα; Απλά ΤΕΛΕΙΑ... Τώρα που ξαναπήγαμε στο ίδιο σημείο με τον άντρα μου, του έκανα την πολύξερη από το αεροδρόμιο (Αθήνας και Φρανκφούρτης) μέχρι και κάθε σπιθαμή που είχα γνωρίσει. Είχε πολλή πλάκα.
Ένα μέρος που ακόμα δε έχω πάει αφενός λόγω του φόβου που είχα για τα αεροπλάνα (προσέξατε τον αόριστο;) αφετέρου γιατί αν πάμε, εγώ θέλω να πάμε και οι 4 μας, άρα πολλά λεφτά μιλάμε, είναι το ταξίδι που θα κάνουμε πρώτα ο Θεός του χρόνου στην Αμερική. Στη Βοστώνη μένει η κολλητή μου από τα σχολικά μας χρόνια και -ας είναι καλά η τεχνολογία -δεν χαθήκαμε. Έτσι, έκανε οικογένεια εκεί, έκανε μωρό, υποσχέθηκα να βαφτίσω το μωρό αν γινόταν εδώ η βάφτιση, δεν κατάφερα να κρατήσω την υπόσχεση γιατί η βάφτιση έγινε εκεί και έπεισα τη φίλη μου ότι αν κάνει 2ο μωρό θα πάω εκεί να της το βαφτίσω. Έλα που η άτιμη κράτησε την υπόσχεσή της και στις 2 Αυγούστου γεννάει!!! Μου κόπηκαν τα πόδια όταν τα Χριστούγεννα διάβασα στο μειλ της ότι είναι έγκυος (άρα εγώ έπρεπε να κρατήσω την υπόσχεσή μου και να πάω). Δεν έχω αθετήσει ποτέ υπόσχεση, όλοι ξέρουν ότι ο λόγος μου είναι συμβόλαιο γι' αυτό και δεν τον δίνω εύκολα ούτε καν στα παιδιά μου. Ούτε αυτή τη φορά έχω σκοπό να μην κρατήσω το λόγο μου και μόνο κάτι πολυ σοβαρό θα μας ανατρέψει τα σχέδια. Ευτυχώς που το ξέρω από τα Χριστούγεννα και έτσι είχα/έχω μπροστά μου ενάμιση χρόνο για να μαζέψω χρήματα και να μη φανεί υπέρογκο το ποσό που χρειαόμαστε τότε. Εκεί να δείτε φωτό....
Τώρα...μένει ένας προορισμός να πω ε; Χμμμμ...είναι πολλά τα μέρη που δεν έχω δει και θα ήθελα. Έτσι θα πω μερικούς προορισμούς. Δεν έχω δει πολλά μέρη στην Ελλάδα. Πιο εύκολο (και πιο οικονομικό μπορώ να πω) μας ήταν πάντα να ταξιδέψουμε στο εξωτερικό παρά στο Αιγαίο πχ που θέλουμε ώρες ατέλειωτες και ταλαιπωρία από τη Ζάκυνθο για να πάμε. Σαντορίνη, Μύκονος, Βόρεια Ελλάδα, Κρήτη (ξανά), είναι μέρη που θέλω να δω.
Από εξωτερικό: Ισπανία, Αγγλία, Φινλανδία, Γαλλία, είναι μέρη στην Ευρώπη που ακόμα δεν έχω δει και θα ήθελα. Εξωτικά μέρη, επίσης θα ήθελα, αλλά ο καλός μου ούτε να τα ακούει δε θέλει. Μαρόκο, Ντουμπάι, Ταυλάνδη, Σιγκαπούρη, Αίγυπτος μάλλον θα μείνουν όνειρο (αλλά ποτέ δε λέμε ποτέ).
Στην Αφρική επίσης πολυ θα ήθελα να πάω. Η φίλη μου η Αγγελική που μένει εκεί τα τελευταία χρόνια, μου έχει ανάψει φωτιές με τις φωτογραφίες που μου στέλνει...Ας μη μιλήσω επίσης για Λατινική Αμερική, για Περού και Μάτσου Πίτσου...αχ...πόσα μέρη να πω... Μάλλον πρέπει να σταματήσω αλλιώς αυτό το ποστ δεν έχει τέλος.

Θα προσκαλέσω μπλόγκερς που ξέρω ότι είναι ταξιδιάρηδες.
Τη Νατάσσα
Τους τρελοτουρίστες
Το Γιάννη και
Την cook the book
Αν θέλετε, παίζετε παιδιά.

13 comments:

  1. τώρα εμένα αυτό το ποστ πολύ με ευχαρίστησε...
    κατ'αρχήν τρελλαίνομαι γι'αυτά τα παιχνίδια και ευχαρίστως να παίξω!..
    έπειτα ήταν πολύ όμορφα γραμμενο,συναισθήματα μαζί με εικόνες όμορφα ταιριασμένα...
    και τέλος γιατί έχω επίσης αυτό το φόβο για τα αεροπλάνα,ήταν πολύ παρήγορο να διαβάσω οτι αφού τον ξεπέρασες εσύ,εχω ελπίδες κι εγώ...
    :)

    ReplyDelete
  2. Χαίρομαι απείρως που θέλεις να ξαναπάς στην Κρήτη γιατί αυτό σημαίνει ότι θα έχω την χαρά να σε φιλοξενήσω !
    Νομίζω καλή μου Κική ότι εκτός του ότι θέλεις να πας ΠΑΝΤΟΥ έχουμε και ενα προβληματάκι κοινό... και ο Γιάννης είναι παντελώς αρνητικός με τα εξωτικά, αλλά δεν είμαι μόνο εγώ είναι και η φίλη μου η Αννα που και αυτή έχει το ίδιο πρόβλημα ΟΠΟΤΕ, αν θέλεις, εγώ λίγο ακόμα με τον Βασίλη και η Αννα με το μωρό, και σε 2 χρόνια θα πάμε στο Νεπάλ ΕΛΑ ΜΑΖΙ ΜΑΣ !!!
    εμείς τους έχουμε ξεκαθαρίσει την θέση μας ότι ήταν ο επόμενος μας ταξιδιωτικός στόχος μετά το ταξίδι που έιχαμε κάνει οι 2 μας στην Ολλανδία, αλλά μετά παντρευτήκαμε και οι 2 μας, αντε να μην τoυς αφήναμε με την μία, αντε μετά τα γεννητούρια αποφασίσαμε το καλοκαίρι του 2009, είσαι μέσα? ασε το θέμα αεροπλάνο σε εμάς - είμαστε παντελώς ταλιμπάν -εως και θα το ξεφοβηθείς μαζί μας - σου λέω είμαστε μεγάλα νούμερα :-)

    ReplyDelete
  3. Κουκ, ευχαριστώ. Ετοιμάζω κι άλλο ποστ με παιχνίδι. Το θυμάμαι ότι φοβάσαι κι εσύ λιγουλάκι τα αεροπλάνα. Λοιπόν, η ενασχόλιση με τη φωτογραφία βοηθάει πολύ. Όλο την κάμερα ανοιχτή την είχα, μήπως δω κάτι ενδιαφέρον. Κι αυτή τη φορά έχω φέρει υλικό.... Το περίεργο είναι ότι ο άντρας μου που δε φοβάται, δε θέλει να κοιτάει έξω από το αεροπλάνο, κάπως νιώθει λέει (εγώ, ούτε καν το ήξερα), ενώ εγώ θέλω πάντα θέση στο παράθυρο να βλέπω τι γίνεται.

    Νατάσσα, Νεπάλ ε; Πωωω... Καλά, δε μπορώ να υποσχεθώ από τώρα, είναι πολύ νωρίς...Ενδιαφέρον ακούγεται, χαχα!

    ReplyDelete
  4. This comment has been removed by the author.

    ReplyDelete
  5. Ας παίξουμε λοιπόν, γιατί είμεθα και παιχνιδιάρηδες.
    Σας δίνω μια πρώτη γεύση εδώ και φωτογραφίες προσεχώς :P (Να επιστρέψει και η Τρελοτουρίστρια απο τη Μαδρίτη).
    Υπέροχα περάσα τόσο στο Παρίσι (που ήταν και το πρώτο μας στο εξωτερικό...Χριστούγεννα, τα πάντα στολισμένα και μεις...) και στη Sigtuna της Σουηδίας, με την παγωμένη λίμνη του χωριού και τον ζεστό καφέ στην "Tant Brun".
    Μακράν, όμως, το καλύτερο ταξίδι ήταν στην Ιρλανδία. Ήταν όνειρο ζωής για μένα, την είχα ερωτευτεί από φωτογραφίες και όταν πήγα δεν απογοητεύτηκα.
    Γυρίσαμε όλη την ιρλανδική ύπαιθρο με το αμάξι και ήταν υπέροχα. Περάσαμε 8 μέρες αξέχαστες!
    Προορισμοί που έχω βάλει στο μάτι θα μπορούσαν να είναι ενδεικτικά η Γαλλική Ύπαιθρος, τα Χαιλαντς και η Λατινική Αμερική...

    CrazyTourist1
    Υ.Γ. Κατα λάθος διέγραψα το σχόλιο μου παραπάνω και το ξαναέγραψα :(

    ReplyDelete
  6. Ωραίοι οι προορισμοί σου, εξαιρετικοί!
    Εύχομαι με το καλό να πάτε στη Βοστώνη θα το απολαύσουμε κι' εμείς μαζί με σένα!
    Τώρα με την εικόνα από Αφρική εκείνη με το δρόμο και τις τζακαράντες, τα δέντρα με τα μωβ λουλούδια...αχ!,με τσάκισες..
    ;-)

    Γλαρένιες αγκαλιές

    ReplyDelete
  7. Crazytourist 1, περιμένουμε και την άλλη να μας πει για Μαδρίτη νέα.

    Φύρδην-μίγδην, ευχαριστώ. Άσε, ή φίλη μου, με τις αφρικάνικες φωτό, με έχει φτιάξει κανονικά...

    ReplyDelete
  8. kalo to paixnidi! me ekanes kai xanaegera sto mialo moy poli orees stigmes! ena megaaaaaaaaaaaaaaaalo post sto blog mou

    ReplyDelete
  9. Χαίρομαι που όλοι είστε ταξιδιόφιλοι (καινούριος ορισμός) και θέλετε να παίξετε...

    ReplyDelete
  10. Γεια σας από Μαδρίτη!! Για την ώρα δε σας αποκαλύπτω κάτι για αυτή την πόλη...Άλλωστε δεν έχω δει πολλά πράγματα ακόμα...
    Το δικό μου όνειρο ζωής είναι η Αλάσκα και οι καταρράκτες του Νιαγάρα!! Τρελοτουριστάκι μου πότε θα με πας?
    Τα υπόλοιπα αφού επιστρέψω!! :P

    CrazyTourist2

    ReplyDelete
  11. Πορωμένοι ιντερνετάκιδες, που όπου πάμε βρίσκουμε τρόπο να μπουκάρουμε και στο νετ, χαχα! Περιμένουμε νέα.

    ReplyDelete
  12. ... εννοείται πως δεν έχω λόγια...

    Πολλά πολλά φιλια,
    Ε.

    ReplyDelete