Φωτεινή Δάρρα, μια νύχτα μαγική

Μια μαγική νύχτα ζήσαμε χτες βράδυ με τη Φωτεινή Δάρρα. Νιώθω τυχερή και πλούσια μετά από αυτά τα ακούσματα χτες βράδυ. Η Φωτεινή Δάρρα, αυτή η εξαίσια τραγουδίστρια, μας ταξίδεψε με τη φωνή της, με τραγούδια ισπανικά, αγγλικά αλλά και τα oldies της δεκαετίας του '80, μέχρι έντεχνα, λαϊκά και ζακυνθινά τραγούδια. Από της πιο ψηλές νότες που με άνεση φτάνει, μέχρι χαμηλές σε λαϊκά ακούσματα. Συγκινήθηκε και μας συγκίνησε. Θέλω να συγχαρώ την ίδια πρώτα απ' όλα για αυτή τη συναυλία, τους Τραγουδιστάδες τση Ζάκυθος που την προϋπάντησαν μουσικά, αλλά και το δήμαρχο Στέλιο Μποζίκη, που στα 3 χρόνια της θητείας του, έχει κάνει τόσα για το δήμο του. Μακάρι όλοι οι δήμαρχοι να έκαναν όσα κι αυτός. Ο καιρός, μας έκανε τη χάρη κι αυτός. Έγινε συνωμότης και βοήθησε να γίνει η συναυλία αυτή, που ο σκοπός της ήταν ιερός. Τα χρήματα που συγκεντρώθηκαν, ελπίζουμε να βοηθήσουν ένα 14χρονο παιδί για την αποκατάσταση της υγείας του. Ο χώρος που έγινε η συναυλία, η Ενετική Βαρδιόλα της Κυψέλης, επιβλητικός και μοναδικός. Πιστεύω, ότι μετά το τέλος των εργασιών εκεί, θα είναι ακόμα καλύτερος.
Φύγαμε με δάκρυα στα μάτια. Δυσκολευτήκαμε να τραγουδήσουμε μαζί το "Στα ίδια μέρη θα ξαναβρεθούμε", από τη συγκίνηση που μας προκάλεσε η αισθαντική φωνή της Φωτεινής Δάρρα, η δική της συγκίνηση που πρώτη φορά τραγουδούσε στη Ζάκυνθο από όπου κατάγεται, αλλά και ο σκοπός για τον οποίο γινόταν η συναυλία. Η συναυλία που παρακολουθήσαμε είναι από τις καλύτερες που έχω δει στη ζωή μου... Σ΄ ευχαριστούμε πολύ Φωτεινή γι΄ αυτό που μας έδωσες...

Γιάννης Κότσιρας...Αυτή η αγάπη κρατάει χρόνια...

Θα ήταν το 1996 μάλλον, όταν ένα βράδυ άνοιξα την τηλεόραση στην ΕΤ. Είχε ένα αφιέρωμα στη Unicef. Μέσα στα πολλά, τραγούδησε η Έλλη Πασπαλά με την υπέροχη φωνή της. Κάποια στιγμή, βγήκε μαζί της ένας νέος τραγουδιστής, o Γιάννης Κότσιρας και τραγούδησαν μαζί το Λέει, λέει, λέει. Έμεινα άφωνη, με τα αυτιά τεντωμένα, από τη φωνή που άκουγα και από το τόσο ωραίο τραγούδι. Έψαξα πληροφορίες από το ίδιο κιόλας βράδυ γι' αυτόν τον τραγουδιστή. Τόση εντύπωση μου είχε κάνει... Μόλις τώρα συνειδητοποίησα πόσα χρόνια έχουν περάσει... Όλα αυτά τα χρόνια, παρακολουθώ την πορεία του με αμείωτο ενδιαφέρον, έχω όλα τα cd του (του μοναδικού που έχω όλα τα cd), έχω παρακολουθήσει όλες τις συναυλίες που έχει κάνει εδώ, έχω πάει ακόμα και στην Πάτρα και στην Αθήνα για να τον ακούσω και πάντα φεύγω ικανοποιημένη. Καταπληκτική φωνή, σταθερά ποιοτική μουσική, σεμνό background. Όλα όσα θέλω...
Χτες βράδυ, μαζί με τη Ραλλία Χρηστίδου και το Μύρωνα Στρατή, μας χάρισαν 2 ώρες γεμάτες με κέφι, με παλιά και νέα τραγούδια. Να είμαστε καλά να ξαναπάμε...
Τα σχόλια, νομίζω περιττεύουν...

Δημήτρη, ευχαριστώ για την πρόσκληση...

Οι So What ήταν καλοί!

Οι So What έπαιξαν στον Αλικανά χτες βράδυ και ήταν καλοί! Μπράβο παιδιά!

Η Μαθητικη Μαντολινάτα. Απολαύστε τους

Η Μαθητική Μαντολινάτα μας χάρισε όμορφες στιγμές χτες βράδυ. Όμορφα τραγούδια, ωραίες φωνές, πολύ καλή δουλειά. Το πιο σημαντικό απ' όλα όμως είναι, ότι οι μαθητές ασχολούνται με τη μουσική. Μπράβο στα παιδιά και σε όλους όσους στηρίζουν τη μαντολινάτα. Παιδιά, δασκάλους και συμβούλιο. Μπράβο και στον Κώστα Μεϊντάνη, Μπάμπη Πλατυπόδη και Αντώνη Κλάδη που διδάσκουν στα παιδιά.

Η Μαθητική Μαντολινάτα απόψε στην Αίθουσα Μουσικού Γυμνασίου

Άλλη μια εκδήλωση που κάνουν οι μαθητές της Ζακύνθου απόψε. Μπράβο στα παιδιά που ασχολούνται με τη μουσική. Θα είμαστε εκεί για να σας ακούσουμε.

Πανσέληνος Αυγούστου στα Νταμάρια της Λιθακιάς

Εγώ το είπα ότι η αποψινή βραδυά δεν προσφερόταν για φωτογράφιση φεγγαριού. Μία μόλις μέρα μετά την πανσέληνο, ένα ολόγιομο τεράστιο φεγγάρι ξεπρόβαλε μπροστά μας. Δυστυχώς την ώρα που σηκωνόταν το φεγγαράκι, εγώ ήμουν στη Λιθακιά και χόρευα με ένα χορευτικό συγκρότημα. Φαντάζεστε να έλεγα: "βρε παιδιά...μισό λεπτό περιμένετέ με να βγάλω καμιά 20αριά φωτογραφίες πλιζ"! Για να μη με κοιτάξουν σαν ufo, δεν το είπα.
Τι να κάνω όμως; Έπνιξα την πίκρα (της μη φωτογράφισης) στα τραγούδια που μας χάρισαν μετά, η πάντα βαθιά και γλυκιά φωνή του αγαπημένου μου Γιάννη Κότσιρα και της αισθαντικής Ελένης Τσαλιγοπούλου. Για άλλη μια φορά ήταν υπέροχοι. Όλο κέφι και νάζι. Κάθε φορά και καλύτεροι. Απολαύστε τους κι εσείς!

Zante wave festival

Από τη χτεσινή ροκ συναυλία στο Πνευματικό κέντρο εδώ. Χρειάζεται και λίγο καμιά εκδηλωσούλα στο νησί το χειμώνα. Όλες το καλοκαίρι γίνονται και δεν ξέρουμε πού να πρωτοπάμε! Καλή προσπάθεια ήταν από τους μεγάλους που τραγουδησαν και ακόμα καλύτερη από τα παιδάκια (τι παιδάκια;;; έφηβους!) που ασχολούνται με τη μουσική και έχουν τόσο ωραία ενδιαφέροντα!

Σαν όνειρο μαγευτικό

Αν προχτές βράδυ ταξιδέψαμε σε μέρη μακρινά, σε άλλα μέρη με το Διονύση Σαββόπουλο, χτες βράδυ, ταξιδέψαμε σε γειτονιές αγγέλων.


Πέντε καταπληκτικοί λυρικοί καλλιτέχνες, με τη συνοδεία μιας υπέροχης ορχήστρας νυκτών εγχόρδων, υπό την διεύθυνση του Παναγή Μπαρμπάτη μας ταξίδεψαν σε μελωδίες ονειρικές, από όπερες, οπερέττες ξένες και ελληνικές, μέχρι και τραγούδια από τον κινηματογράφο, μιούζικαλ, τάνγκο.
Η σοπράνο Ελπινίκη Ζερβού, η μέτζο σοπράνο Ελένη Βουδουράκη, ο τενόρος Νίκος Στεφάνου, ο βαθύφωνος Χρήστος Αμβράζης και ο βαρύτονος Διονύσης Σούρμπης, μας οδήγησαν σε μονοπάτια μελωδικά, μας χάρισαν στιγμές μοναδικές.

Ήταν ο ένας καλύτερος από τον άλλον. Δε μπορώ όμως να μη σταθώ στο δικό μας παιδί που ήταν ανάμεσά τους. Το Διονύση Σούρμπη. Ας μου επιτραπεί να μιλήσω λίγο γι' αυτόν.
Ο Διονύσης, είναι ένα παιδί που γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Ζάκυνθο. Ένα παιδί που όταν μεγάλωσε και κατάλαβε τι του αρέσει να κάνει πιο πολύ, άπλωσε τα φτερά κι έφυγε από το νησί του.
Αρχικά στην Αθήνα και τώρα πια στην Ιταλία, έκανε και κάνει μαθήματα φωνητικής. Η αφοσίωσή του σ' αυτό που αγαπάει και φυσικά το ταλέντο του, τον οδήγησαν στην Ιταλία με την υποτροφία Μαρία Κάλλας που κέρδισε.
Το μεγάλο του ταλέντο, η αφοσίωση και η αγάπη του γι' αυτό που κάνει, μα πάνω απ όλα ο καλός του χαρακτήρας, η μετριοφροσύνη και η ταπεινοφροσύνη που τον διακρίνει, τον οδηγούν σιγά-σιγά στην κορυφή, σ' αυτό το δύσκολο δρόμο που διάλεξε.

Πιστεύω ότι με αργά και σταθερά βήματα, κατακτάει κάθε μέρα όλο και περισσότερο τον κόσμο που τον λατρεύει. Μια μέρα θα είναι πασίγνωστος. Δεν υπάρχει αμφιβολία γι' αυτό. Χαίρομαι γι' αυτό πολύ. Χαίρομαι γιατί τον γνωρίζω προσωπικά και γιατί πιστεύω στο ταλέντο του. Για μένα είναι θέμα χρόνου να γίνει και παγκόσμια γνωστός.
Εύχομαι να γίνει σύντομα αυτο Διονύση. Ξέρω ότι δε βιάζεσαι. Άλλωστε εσύ ο ίδιος λες ότι δε θα σταματήσεις ποτέ να είσαι μαθητής. Πάντα επιτυχίες εύχομαι!

Είναι κρίμα που η Ελλάδα διώχνει τα παιδιά της. Είναι κρίμα που ταλέντα χάνονται εδώ ενώ στο εξωτερικό αναδεικνύονται και ανταμείβονται.

Χάρηκα που το Υπαίθριο Δημοτικό Θέατρο ήταν γεμάτο απόψε. Αναρωτιέμαι βέβαια, αν θα ήταν το ίδιο γεμάτο αν η είσοδος δεν ήταν ελεύθερη αλλά με εισητήριο. Θέλω να ελπίζω πως θα ήταν το ίδιο γεμάτο. Το κοινό πάντως, χειροκρότησε τους καλλιτέχνες, ήταν δε ιδιαίτερα ένθερμο για το Διονύση.
Μακάρι τέτοιες συναυλίες να γίνονται πιο συχνά...Τις έχουμε ανάγκη...

υγ. Μπαίνοντας σήμερα στο μπλογκ του Γιάννη, θυμήθηκα ότι ... ξέχασα να πω και κάτι άλλο. Όλη αυτή η μαγευτική βραδιά συνοδευόταν από διάττοντες αστέρες που έσκιζαν με τη λάμψη τους τον ουρανό. Φαινόμενο που συμβαίνει κάθε χρόνο την ίδια εποχή και μας χαλάει την ελπιδοφόρα εντύπωση που είχαμε σαν παιδιά ότι όταν πέφτει ένα αστέρι και κάνεις μια ευχή βγαίνει αληθινή...

Στα Νταμάρια της Λιθακιάς

Χτες βράδυ...

Σ' αυτό...


Το μυστηριακό τοπίο...


Στα Νταμάρια της Λιαθακιάς Ζακύνθου...


Ο Διονύσης Σαββόπουλος...


Ο Γιώτης Κιουρτσόγλου...


Και ο Σταύρος Λάντσιας...


Έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό...


Μας ταξίδεψαν σε μέρη μακρινά, ο καθένας με το μαγικό τους τρόπο. Η καλύτερη επιλογή τραγουδιών ντυμένα με τη φωνή του Διονύση Σαββόπουλου, το καταπληκτικό μπάσο του Κιουρτσόγλου και το εξαίσιο πιάνο και κρουστά του Λάντσια, μας συντρόφεψαν για 2 ώρες και 15 λεπτά, σε ένα χώρο που μας εξέπληξε, γιατί ποτέ δεν είχε ξαναγίνει συναυλία εκεί.


Φύγαμε όλοι, με τις καλύτερες εντυπώσεις...