Ας το πούμε ποτάμι!

Ποτάμια στη Ζάκυνθο δεν υπάρχουν. Μόνο κάτι ποτάμια-μαϊμού!

Καλή χρονιά με τις πρώτες ηλιόλουστες φωτό του 2012

Καλή χρονιά εύχομαι σε όλους! Το 2012 έκανε την εμφάνισή του μια ηλιόλουστη μέρα. Εξίσου ηλιόλουστη ήταν και η χτεσινή και μια βόλτα στην παραλία ήταν ό,τι έπρεπε. Απαραίτητο "όπλο", η μηχανή. Όλο και κάτι ενδιαφέρον θα έβλεπα! Απλές εικόνες, αγαπημένες, νοσταλγικές! Καλή χρονιά σε  όλους εύχομαι. Να έχουμε μια χρονιά γεμάτη υγεία, χαρά και ηρεμία!

Πρώτο μπάνιο

Την Κυριακή είχε καλοκαιρινό καιρό. Τόσο καλό, που κάποιοι έκαναν μπάνιο... :-p

(είπαμε έχει καλό ζουμ...)

Summery

Oh Sandy!

Στιγμές σε άσπρο-μαύρο

Τελευταία μπάνια

Εδώ και μήνες δεν μου κάνει και πολύ κέφι για φωτογράφηση εδώ. Όλα μου φαίνοται ίδια και όλα νομίζω πως τα έχω φωτογραφίσει. Η μηχανή είναι πάντα μαζί μου, αλλά όλα μου φαίνονται τόσο ίδια! Μέχρι που παρακαλάω να βρέξει, προκειμένου να δω τίποτα διαφορετικό (χεχε)! Πριν λίγες μέρες όμως βγήκα βολτίτσα για αναζήτηση νέων εικόνων. Βρέθηκα στο Καλαμάκι, να βλέπω κάτω από μια βαριά συννεφιά, αμέριμνους τουρίστες να κάνουν τα τελευταία μπάνια τους. Ειλικρινά τους λυπάμαι όταν πληρώνουν για μια εβδομάδα στην ηλιόλουστη Ελλάδα και αντί να δουν αυτό, αντιμετωπίζουν μια βδομάδα γεμάτη από βροχές και καταιγίδες... Κι όμως, αυτοί εκμεταλεύτηκαν τις διακοπές τους για να κάνουν τα τελευταία τους μπάνια, ίσως κια μοναδικά για κάποιους όλο το καλοκαίρι. Κουβεντούλα πάνω στα ποδήλατα, μπανάκι, περπάτημα μέχρι το ξενοδοχείο τους και παιχνίδι με τα μικρά κύματα, ήταν εικόνες που αντίκρυσα και έκλεψα...

Αφρώδες

Καλαμάκι-Λαγανάς

-Είσαι σίγουρος ότι με έστειλες στο σωστό μέρος;
-Μαι ναι παιδί μου! Δεν ξέρω τώρα το Καλαμάκι και τον Λαγανά;
-Μα δε βλέπω αυτά που μου περιέγραψες...

-Ε και τι βλέπεις; Δε βλέπεις κόσμο πολύ να κάνει μπάνιο;
_.................Όχι........!
-Δε βλέπεις τη θάλασσα γεμάτη κόσμο;
_..........Όχι....!

-Μα κοίταξε καλύτερα γύρω σου!
-Κοιτάω πόση ώρα σαν ηλίθιος γύρω μου με ένα τηλέφωνο στο χέρι. Τίποτα από αυτά που μου έλεγες δεν βρήκα...

-Δε βλέπεις ημίγυμνες τουρίστριες να κάνουν ηλιοθεραπεία;
-..............Όχι.....!
-Τι βλέπεις στην παραλία;
-Ερημιά!
-Δεν βλέπεις βάρκες, ποδήλατα θαλάσσης, κανό; Τιποτα δε βλέπεις;
-Το μόνο ποδήλατο που βλέπω είναι ... το δικό μου!
-Water ski? Banana boat? Jet ski?
-Τίποτα δεν βλέπω και φεύγω κιόλας. Αρκετά έχασα τον χρόνο μου εδώ...
-Μα τι βλέπεις μέσα στη θάλασσα, μου λες;
-Σημαδούρες. Μόνο σημαδούρες... Είμαι σίγουρος ότι έχω έρθει σε λάθος μέρος.

-Ναι ναι...Σίγουρα. Σε λάθος μέρος έχεις πάει...Ο Λαγανάς και το Καλαμάκι, μόνο ερημιά δεν έχει. Είναι το πιο πολύβουο και πολυσύχναστο μέρος...Άσε.... θα σε πάω εγώ....

Καλαμάκι

Φυλάκισα τον ήλιο με κάθε τρόπο εκείνο το κρύο πρωινό του Φλεβάρη. Πίσω από τη θέση του ναυαγοσώστη, πίσω από δέντρα, πάνω από τη θάλασσα. Κράτησα τις στιγμές στο φακό μου και τις μοιράζομαι μαζί σας...

Χρονικό ενός προαναγγελθέντος αγουροξυπνήματος

Πέμπτη πρωί, χτες, ξυπνάω 6.50. Πρέπει να πάω τον σύζυξ στο Κτελ για σύντομο ταξιδάκι αυθημερόν στην Πάτρα. Ο μάτης δεν ανοίγει...Πού ν' ανοίξει τέτοια ώρα; Τεσπα...άνοιξε. Έχω ένα καλό όμως: οδηγώ και χωρίς καφέ. 7.10 πλένομαι και φεύγω...
Ετσι κι έγινε. Βλέπω ότι ξημέρωσε μια τέλεια μέρα ηλιόλουστη με άπνοια. Βάζω μαύρα γυαλιά από συνήθεια. Εδώ ήθελα φώτα στο αμάξι, τα γυαλιά μου λείπανε...
Τον πάω, γυρίζω.
Πίνω καφέ.
Πάω τα παιδιά σχολείο και αποφασίζω να κάνω βόλτα πρωινή. Πάω μέχρι το αεροδρόμιο για να πάρω μια αίτηση για κάρτα Ίκαρο. Η ΟΑ έχει σταματήσει τη δυνατότητα να κάνεις την αίτηση on line. Άραγε ήταν κι αυτό μέσα στις περικοπές; Κάρτα θα πάρω, μίλια θα πάρω. Ολυμπιακή θα υπάρχει όμως μέχρι να τα εξαργυρώσω; Χλωμό. Πήγα για τον ίδιο λόγο και την προηγούμενη μέρα το απόγευμα στο αεροδρόμιο. Ώρα 5.30, ένα ορθάνοιχτο αεροδρόμιο και δεν υπήρχε ψυχή. Ολομόναχη ήμουν.Έπαιρνα όποιο αεροπλάνο ήθελα κι έφευγα
:-)))
Τέσπα, πήγα χτες το πρωί. Κρύοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοο....Μετά αποφασίζω να πάω στο Καλαμάκι. Ησυχία... Άπνοια. Ο ήλιος έχει ήδη σηκωθεί αρκετά. Δεν πρόλαβα κόκκινη ανατολή. Ας είναι. Πέτυχα άλλα.


Τραβάω στο Καλαμάκι 5-6 φωτό και φεύγω.
Αποφασίζω να κάνω βόλτα στο Λαγανά. Μέχρι να φτάσω εκεί τραβάω 3-4 ακόμα.


Φτάνω Λαγανά. Βλέπω ότι κατεβαίνουν κι άλλοι στην παραλία. Άνθρωποι που πάνε στις δουλειές τους, άνθρωποι που αρχίζουν να προετοιμάζονται για τη νέα τουριστική σαιζόν. Κατεβαίνω κι εγώ. Όχι, δεν έχω τζιπ. Έχετε πάει στο Λαγανά; Καλύτερος δρόμος για να ροντάρετε το αμάξι σας από την παραλία του Λαγανά δεν υπάρχει. Η καλύτερη και σκληρότερη άσφαλτος. Μετά σου λέει εκεί γεννάει η χελώνα. Ποια χελώνα κύριέ μου; Ούτε ο Μπομπ ο μάστορας δε σκάβει εκεί πέρα. Όχι τα ποδαροπτερύγια της χελώνας! Κατεβαίνω λοιπόν και σε ένα σημείο βλέπω τα αυτοκίνητα να περνάνε μέσα από (θαλασσινά;) νερά.

Όπα. Έτσι και μείνω πάνω στα νερά και κολλήσω, ποιος θα με τραβήξει πρωινιάτικα; Δεν είμαστε για τέτοια. Στρίβω και πάω μέσα από τη Σαρακίνα αφού βγάζω μερικές φωτό. Θέλω να πάω στο λιμανάκι του Άγιου Σώστη.

Αυτό το μέρος το έχω πολύ καιρό στο νου μου αλλά δεν αποφάσιζα να παω μέχρι εκεί. Κάνω βόλτα μέχρι που φτάνω στον Άγιο Σώστη. Μπροστά μου το νησάκι Cameo με τη θέα που περίμενα.
Σταματάω, βγαίνω έξω. Δύο ψαράδες με κοιτάνε λες και μόλις προσγειώθηκε UFO στην παραλία. Λέω ... τώρα να τους καλημερίσω ή να τους αγνοήσω για να μην πιάσουμε κουβέντα και δεν κάνουμε δουλεια; Προτίμησα το δεύτερο και έτσι δεν ενοχλήθηκε κανένας. Γύρισα, μετά από μια υπέροχη βόλτα, στην πεζή πραγματικότητα, κάνοντας μια στάση για ψώνια από το σμ, με καμιά πενηνταριά φωτος όμως στη μηχανη. Δε θα σας δείξω τις καλύτερες ακόμα. Από βδομάδα αυτές. Καλό ΠΣΚ...

Στη θάλασσα

Θαλασσινές