Μιάου

My prince

Χειμωνιάτικο χουζούρι

Doggy

Τα γατουλίνια μου!

Σαλίγκαρε, σαλίγκαρε...

Σαν βρεγμένη γάτα!

Αφού της λέω: όταν βρέχει, να παίρνεις ομπρέλλα! Τίποτα αυτή!!! 

Παίζουμε;

Μιάου!

Μιάου!

Διασημότητες

-Αχ καλέ κοίτα! Κοίτα! Μας παίρνουν φωτογραφίαααα!!!
-Παιδί μου είσαι εντελώς ηλίθια; "μας παίρνουν φωτογραφίααααα" λέει! Μην κοιτάς!
-Μα γιατί; Αφού μας παίρνουν!!!
-Ααααα...Να κι η άλλη! Ξύπνα κοπέλα μου! Δες τι ημερομηνία έχουμε! Δεν μας παίρνουν φωτογραφία! Μέτρα για τη σούβλα μας παίρνουν!!! Μην κοιτάααααας!
-Μμμμμ...Σιγά! Επειδή είσαι εσύ καχύποπτη, θα μας κόψεις εμάς την τύχη να γίνουμε διάσημες!
-Κι εγώ θέλω να δίνω διάσημοοοοοοο!
-Κι εσύ ε; Μην ανησυχείς! Θα γίνεις κι εσύ διάσημο! Θα ανακηρυχτείς αρνάκι γάλακτος 2011!!! Μωρέ δεν φταίει κανένας! Εγώ που προσπαθώ να σας ανοίξω τα μάτια. Οκ λοιπόν! Κοιτάξτε εσείς καλά-καλά το φακό να γίνεται διάσημες στη σούβλα, κι εγώ θα κοιτάω αλλού προσποιούμενη την αδιάφορη, μπας και τη γλιτώσω...Εγώ μια φορά, σας προειδοποίησα!

Φωτό: Θοδωρής Γκούγιας

Φθινόπωρο στα ορεινά ΙΙ

Η συνέχεια δεν ειναι το ίδιο εντυπωσιακή με το προηγούμενο ποστ. Άλλωστε, στο προηγούμενο το έκανα επίτηδες για να εκνευρίσω το ξωτικούλι (σμουααααααααααατς).

Βροχερή μέρα...Να λείπαν και τα καλώδια...

Το γυμνάσιο Βολιμών (για λόγους συναισθηματικούς)...

...και η ευρεσιτεχνία του Έλληνα...

Νυχτερινός επισκέπτης

Τα αυτιά μου έχουν εξασκηθεί να ακούν και να ξεχωρίζουν τον παραμικρό θόρυβο. Κάτι το επάγγελμα, κάτι το γονίδιο, κάτι τέλος πάντων όπως λέγεται αυτό, με το που ακούω κάτι, τα αυτιά μου δουλεύουν σαν ραντάρ.

2 μέρες τώρα, ο σκύλος μας το έχει σκάσει με μια σκύλα. Πάλι γεννιτσούρια θα έχουμε και να δούμε τι θα κάνουμε. Ούτε για φαΐ, ούτε για νερό έρχεται ο άτιμος! Χτες βράδυ λοιπόν, κατά τη μία η ώρα, όπως χάζευα εδώ στο pc, άκουσα θόρυβο στο πιάτο του σκύλου, το οποίο είχαμε αφήσει γεμάτο με φαγητό σε περίπτωση που αποφασίσει να έρθει να φάει. Κάτι ήταν στο πιάτο του σκύλου. Όμως τα αυτιά μου, μου έλεγαν ότι δεν ήταν ούτε ο σκύλος, ούτε οι γάτες. Μία η ώρα βγήκα για να διαπιστώσω τι ακριβώς ήταν και είδα το νυχτερινό επισκέπτη. Μα πείτε μου. Δεν είναι κούκλος; Όχι πείτε μου! Ένα τρομαγμένο κουκλάκι, που κάθε φορά που άκουγε το θόρυβο της μηχανής, τραβούσε τη μουσουδίτσα του σπασμωδικά από φόβο. Μα δεν είναι κούκλος;;;

(Two) New kids on the block!

Οι γάτες, ειναι...γάτες! Όχι όλες, αλλά δεν θα το κάνουμε θέμα! Η κυρία (μαμά τους) ήταν έγκυος και ούτε που το προσέξαμε. Προσέχαμε μια άλλη, που τελικά τα νεογέννητά της ήταν άτυχα. Έτσι, δεν πήραμε χαμπάρι αυτή. Και να, που εδώ και λίγες μέρες, έχουν κάνει την εμφάνισή τους, αρκετά μεγαλωμένα. Ευτυχώς, ειναι μόνο δύο, γιατί σε λίγο είπαμε: θα μετακομίσουμε, για να χωράνε οι γάτες, οι οποίες εγιναν τώρα 8; Ούτε ξέρω! Το πορτοκαλί, δεν είναι κουκλί;;; Και το άσπρο, δεν λέω, αλλά το πορτοκαλί είναι κουκλάκι!

Κίτρινο χαλί ΙΙ

Της σαύρας γίνεται εδώ πέρα!!!

Μπρρρρρρρρρρρρ....