Πανσέληνος Αυγούστου στα Νταμάρια της Λιθακιάς

Εγώ το είπα ότι η αποψινή βραδυά δεν προσφερόταν για φωτογράφιση φεγγαριού. Μία μόλις μέρα μετά την πανσέληνο, ένα ολόγιομο τεράστιο φεγγάρι ξεπρόβαλε μπροστά μας. Δυστυχώς την ώρα που σηκωνόταν το φεγγαράκι, εγώ ήμουν στη Λιθακιά και χόρευα με ένα χορευτικό συγκρότημα. Φαντάζεστε να έλεγα: "βρε παιδιά...μισό λεπτό περιμένετέ με να βγάλω καμιά 20αριά φωτογραφίες πλιζ"! Για να μη με κοιτάξουν σαν ufo, δεν το είπα.
Τι να κάνω όμως; Έπνιξα την πίκρα (της μη φωτογράφισης) στα τραγούδια που μας χάρισαν μετά, η πάντα βαθιά και γλυκιά φωνή του αγαπημένου μου Γιάννη Κότσιρα και της αισθαντικής Ελένης Τσαλιγοπούλου. Για άλλη μια φορά ήταν υπέροχοι. Όλο κέφι και νάζι. Κάθε φορά και καλύτεροι. Απολαύστε τους κι εσείς!

Στα Νταμάρια της Λιθακιάς

Χτες βράδυ...

Σ' αυτό...


Το μυστηριακό τοπίο...


Στα Νταμάρια της Λιαθακιάς Ζακύνθου...


Ο Διονύσης Σαββόπουλος...


Ο Γιώτης Κιουρτσόγλου...


Και ο Σταύρος Λάντσιας...


Έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό...


Μας ταξίδεψαν σε μέρη μακρινά, ο καθένας με το μαγικό τους τρόπο. Η καλύτερη επιλογή τραγουδιών ντυμένα με τη φωνή του Διονύση Σαββόπουλου, το καταπληκτικό μπάσο του Κιουρτσόγλου και το εξαίσιο πιάνο και κρουστά του Λάντσια, μας συντρόφεψαν για 2 ώρες και 15 λεπτά, σε ένα χώρο που μας εξέπληξε, γιατί ποτέ δεν είχε ξαναγίνει συναυλία εκεί.


Φύγαμε όλοι, με τις καλύτερες εντυπώσεις...