Μια ωραία μέρα, εκεί που καθόμασταν, ήρθε αυτός ο κύριος, έβγαλε έναν κουβά γεμάτο αχινούς, έβγαλε ένα ειδικό εργαλείο σαν ψαλίδα και άρχιζε να τους καθαρίζει. Μόιραζε το περιεχόμενο σε ποτηράκια πλαστικά μιας χρήσης και οι περαστικοί σταματούσαν και αγόραζαν τα ποτηράκια με το πολύτιμο περιεχόμενο λες και ήταν παγωτό ή στραγάλια.
Εκείνο δε που με εντυπωσίασε, ήταν, ότι δε φάνηκε καθόλου να διστάζουν να τα αγοράσουν από τον ψαρά, πράγμα που σημαίνει πιθανώς, ότι ήταν κάτι το συνηθισμένο να πουλάνε αυγά αχινού μέσα στο δρόμο και ότι εμπιστεύονταν τον ψαρά και την φρεσκότητα του προϊόντος...
