Tuesday, April 08, 2008

Η μπλε ώρα

Η "μπλε ώρα", τίτλος που έδωσε ο Κωνσταντίνος στις φωτό που τραβάμε αυτή τη χαρακτηριστική ώρα, μου άρεσε πολύ. Αφιερωμένες στο Jimmarg που του αρέσουν οι βραδυνές μου!




19 comments:

  1. Είναι ακριβώς το στυλ που μου αρέσει, ως γνωστόν...
    Πολύ καλές!
    Δεν μπορώ να αποφασίσω άν μου αρέσει πιό πολύ η 3η ή η 4η... Εχω και μιά δυσκολία, ως γνωστόν...

    ReplyDelete
  2. εγώ με απίστευτη δυσκολία, ψηφίζω τέταρτη!!!

    καλημέρα!!

    ReplyDelete
  3. πολύ ωραίες φωτογραφίες!
    και το φεγγαρί σαν
    κλειστο βλέφαρο..

    ευχές για όμορφη μέρα!

    ..και γω ψηφίζω τη τεταρτη :)

    ReplyDelete
  4. Stella10:21 AM

    Μ'ένα αααχ!!! αγαλίασης, αναπόλησης, γλυκειάς μελαγχολίας... ξεκινάω τη μέρα μου στο γραφείο. Βάλσαμο οι φωτογραφίες σου. Με μεταφέρουν μονομιάς αλλού...Ωραία που είναι!!! Ευχαριστώ για την προσφορά.

    ReplyDelete
  5. Νομίζω ότι σε ένα φόντο ανοιχτόχρωμο θα έδειχναν πιο εντυπωσιακές. Πολύ όμορφες.

    ReplyDelete
  6. Omologw oti emeina me to stoma anoixto! KATAPLIKTIKES!!!!! Tis stelneis se megali analisi se filous?:)

    ReplyDelete
  7. Κωνσταντίνε, κι εμένα μ' αρέσει αυτή η ώρα ως γνωστόν.
    Δε μπορείς να αποφασίσεις ε; Φταίει το ζώδιο! ;-)

    Ζαχαρούλα, κατοχυρώνεται η 4η! χαχα!

    Νηφάλια μέθη. Σαν κλειστό βλέφαρο! Τι όμορφο!

    Μάγισσα, μα εντελώς blue!

    Στελλίτσα, welcome! Ταξίδεψε στο μπλε λοιπόν!

    Juanita δε μπορούμε να τα έχουμε όλα. Άλλες δείχνουν καλές στο σκούρο και άλλες στο ανοιχτό.

    Αγγελική, όποια θες, όποτε θες, ζήτα τη. Email σου όμως, σου εχω ξαναπεί: Δεν έχω!

    ReplyDelete
  8. Κική μου!
    Αυτή είναι..

    Νύχτα δίχως άκρη

    Μαχαίρι πάρε και θηλιά, κι αστραφτερό δοξάρι
    και γίνε στην ακρογιαλιά παρηγοριάς φεγγάρι
    -Βράχος η αγάπη και γκρεμός, κι η νύχτα δίχως άκρη
    -δικός μου ο αναστεναγμός, -δικό μου και το δάκρυ
    Αυτός ο δρόμος ο παλιός σαν άστρο σ' ομορφαίνει
    μα της καρδιάς ο αργαλειός πάντα καημούς θα υφαίνει
    -Βράχος η αγάπη και γκρεμός, κι η νύχτα δίχως άκρη
    -δικός μου ο αναστεναγμός, -δικό μου και το δάκρυ
    Γκάτσος

    Φιλάκια!

    ReplyDelete
  9. το πιο ομορφο μπλε που εχω δει!
    τελεια ολα!:)

    ReplyDelete
  10. Μάρελντ, ποιήτρια του Βορρά! Φιλιά!

    ReplyDelete
  11. Cook, tre μπλε! :-)

    Μαριό, ευχαριστώ!

    ReplyDelete
  12. Ευχαριστώ πολύ για την αφιέρωση αυτών των υπέροχων φωτογραφιών. Το έχω ξαναπεί και όπως φαίνεται, απο τη ροή των πανέμορφων βραδυνών φωτό που μας προσφέρεις τον τελευταίο καιρό, θα το ξαναπώ πολλές φορές, έστω κι αν γίνομαι κουραστικός: Ωραιότατες και οι πρωινές, αλλά οι νυκτερινές φωτογραφήσεις είναι, τελικά, το στοιχείο σου!

    ReplyDelete
  13. Σε ψηφίζω αναφανδόν ως φωτογράφο της νύχτας, μαζί με Κωνσταντίνο!

    ReplyDelete
  14. Δημήτρη ευχαριστώ!

    Π.Κ. ευχαριστώ!

    Τρέμε Κωνσταντίνε! Θα μοιραστώ την πρώτη θέση μαζί σου στο βάθρο για τις βραδυνές φωτό!!!
    :-)))

    ReplyDelete
  15. Έτοιμος ήμουν να κάνω λίγη πλάκα με τη μπλε περίοδο του Πικάσο, που τώρα θα μεταφερθεί στα εγχώρια φωτογραφικά λημέρια κλπκλπ. Αλλά η γλυκύτητα των εικόνων με σταμάτησε.
    Βαθύ μπλε, σχεδόν μαύρο, που λέει κι ο Βαλτινός. Αποδίδει πιστότερα, χρωματικά, την ώρα σας.
    Σε τι συναίσθημα, άραγε, παραπέμπει;

    ReplyDelete
  16. Ονειρικές, υποβλητικές και μαγικές.
    Μετά απο σκέψη,ψηφίζω και εγω τέταρτη.
    Καλο βράδυ.

    ReplyDelete
  17. Διονύση, έτσι...Να σε αποστομώνω και να μη θυμάσαι τι ήθελες να πεις!

    Redhat, κατοχυρώθηκε!

    ReplyDelete