Γκράφιτι

Βραβείο Αγάπης για το παιδί

Η cook μου χάρισε βραβείο που έχει να κάνει με παιδιά, γιατί καλά γνωρίζει, πώς η ζωή μου είναι γεμάτη από παιδιά.
Το βραβείο ξεκίνησε απο το χαμομηλάκι, ένα μπλογκ που ασχολείται με τα παιδιά, τα προβλήματά τους και το πώς θα προστετευτούν.

Οι κανόνες απονομής του Βραβείου Αγάπης για το Παιδί είναι οι εξής:
Το ιστολόγιο να έχει θέμα το Παιδί και ότι αφορά αυτό.
Ο ιδιοκτήτης του ιστολογίου να έχει αναδείξει μια πράξη, ένα γεγονός υποστήριξης των παιδιών.
Το ιστολόγιο να προβάλει την Αγάπη ως το μόνο μέσο για την καλυτέρευση του κόσμου που ζούμε.
Να τοποθετήσουν οι αποδέκτες το βραβείο στο blog τους.
Να το χαρίσουν επίσης σε άλλες ιστοσελίδες που ασχολούνται με το Παιδί.
Να βάλουν συνδέσμους στα ιστολόγια που θα το χαρίσουν.
Να το ανακοινώσουν στα blogs που το χάρισαν.

Το φωτογραφικό μου μπλογκ, δεν ασχολείαι αποκλειστικά με τα παιδιά, αλλά κατά καιρούς έχει κάνει αφιερώματα (βlog action day) κλπ.

Τώρα, εγώ πρέπει να δώσω αυτό το βραβείο σε άλλα μπλογκς που θεωρώ πως έχουν μια ιδιαίτερη σχέση με το παιδί.

Θα μου επιτρέψετε να δώσω λοιπόν κι εγώ με τη σειρά μου το βραβείο, μόνο σε ένα μπλογκ. Στο μπλογκ που ξεκίνησε ο φίλος μου Διονύσης Μάνεσης για το σχολείο του εδώ και 2 χρόνια και ασχολείται αποκλειστικά με τα παιδιά, επειδή είναι από τους λίγους ανθρώπους που ξέρω πόσο λατρεύουν τη δουλειά τους και όσα χρόνια κι αν περάσουν, την κάνουν με την ίδια λατρεία όπως στην αρχή. Βρε παλιόπραμα, ήθελα να είσαι εδώ φέτος που η κόρη μου είναι στη θεωρητική και να τη διδάσκεις εσύ...Μόνο αυτό σου λέω!!!

Λαμβάνει κανείς;

1......2.......
1.........2........
Λαμβάνει κανείς;
Εεεεεεε άνθρωποιιιιιι...Σας μιλάω ανεβασμένη ψηλά σε μια ταράτσα...λαμβάνει κανείς;;;;

Στην Κυλλήνη

Όταν φτάνεις στην Κυλλήνη νωρίς για το πλοίο, ψάχνεις για ενδιαφέρουσες εικόνες...

Λαγκαδάς: η ομίχλη που δεν είδαμε

Ο Ηλίας μου στέλνει φωτογραφίες από το Λαγκαδά, τον οποίο επισκέφτηκε τα Χριστούγεννα. Η ομίχλη που εδώ (ή στην Πάτρα ή κάπου αλλού) δεν είδαμε, φωτογραφημένη από τον Ηλία. Ηλία ευχαριστώ!

Η μέρα φεύγει στον Άη Γιώργη στα Κρημνά

Ένα ηλιόλουστο βραβείο και εδώ

Η cook ο sailor και big mama μου χάρισαν βραβείο! Ευχαριστωωωωωωώ!


Όσοι παραλάβουμε το βραβείο πρέπει:

να το αναρτήσουμε στο blog μας
να το χαρίσουμε με τη σειρά μας σε άλλα 12 blogs
να ανακοινώσουμε σε ποιά blogs το χαρίζουμε
και να αναρτήσουμε τα links αυτών των blogs

Οπότε...κι εγώ το χαρίζω στα φωτογραφικά μπλογκ που έχω στη λίστα μου κι ας μην είναι 12!

Άγιος Νικόλας Βολιμών

Ανεβήκαμε στον Άγιο Νικόλα για καφεδάκι και πήγαμε μια βολτίτσα μέχρι το λιμάνι. Ένα ουράνιο τόξο μας περίμενε, ενώ τα γλαροπούλια έπαιζαν μαζί του. Ένα συννεφάκι πάλευε μπροστά του να το σβήσει, σαν σφουγγάρι σε μαυροπίνακα, μα δεν τα κατάφερνε. Πάντως, όσο κι αν έψαξα, πιθάρι δεν βρήκα...;-)

Άγιος Σώστης-Λαγανάς

Η βόλτα στο Λαγανά προέκυψε πρωινή. Ο Ποσειδώνας, εκείνη τη μέρα, είχε αποφασίσει να φτιάξει σούπα αυγολέμονο, με αποτέλεσμα να ανακατεύει συνεχώς τη θάλασσα με την κουτάλα του, πράγμα σπάνιο στον Κόλπο του Λαγανά. Θα μου πεις...Πόσες φορές πια να φάει το χρόνο ο Ποσειδώνας αυγολέμονο; Τον πιάσαμε λοιπόν πάνω στο ανακάτεμα και είδαμε το λιμανάκι του Αγίου Σώστη, ανταριασμένο. Φαίνεται δεν πήγαινε καλά το πράμα και ανακάτευε για να μην του κόψει το αυγολέμονο. Δεν εξηγείται αλλιώς! Μα χρυσέ μου ανακατεύεις έτσι το αυγολέμονο; Δεν πρέπει! Ρώτα και κανέναν που ξέρει!!!

Ο ήλιος πάλι, είχε ήδη σηκωθεί ψηλά και έσπερνε στη θάλασσα το αλάτι της μέρας. Λύσσα την είχε κάνει πια! Έτσι, μας τύφλωνε το αλατισμένο φως που έπεφτε στη θάλασσα, ενώ το πρόσωπό μας και τα γυαλιά μας, είχαν μια νότα αλατισμένη, σε συνδυασμό με μια μυρωδιά αυγού και λεμονιού.

Πώς; Έχω επηρεαστεί από τη μαγειρική; Μα για κοιτάξτε καλύτερα...Δεν βλέπετε το αντάριασμα της θάλασσας; Καλέ από την κουτάλα είναι σας λέω! Είμαι σίγουρη! Τι φταίω εγώ αν έπεσα σε μέρα μαγειρικής στο Λαγανά;;;

:-)))

Πόρτο Ρόξα

1η του μήνα και πήρα τους φίλους μου Αλεξάνδρα και Βαγγέλη να τους ξεναγήσω στο νησί. Τους πήγα σε όλη τη δυτική πλευρά, που αξίζει να δει κανείς. Πόρτο Ρόξα, Λιμνιόνας, Σχίζα-Καμπί, Πόρτο Βρώμη, Αναφωνήτρια, Αη Γιώργης Κρημνών. Η μέρα ήταν καλοκαιρινή. Το δελτίο καιρού, έλεγε πως την επομένη θα είχε 7 μποφόρ δυτικούς. Έτσι προτίμησα να πάμε τη μέρα που είχε νηνεμία δυτικά. Καθώς πηγαίναμε στη Ρόξα, τους έλεγα για ένα ατύχημα που είχε γίνει κάποτε και με έχει κάνει λίγο προκατειλημμένη γι΄αυτή την παραλία, με αποτέλεσμα, να μην έχω κολυμπήσει ποτέ εκεί. Φοβάμαι και που τη βλέπω! Όταν φτάσαμε εκεί, ήταν φανερό, πως ο καιρός είχε ήδη αρχίσει να αγριεύει, πράγμα λογικό αφού ο καιρός έρχεται από δυτικά. Το περίεργο όμως ήταν, ότι έξω δεν κουνιόταν φύλλο. Ούτε κρύο έκανε, ούτε ανέμιζε τίποτα. Στη θάλασσα όμως είχε φουσκοθαλασσιά και τα κύματα έσκαγαν μανιασμένα. Φοβόμουν και που τα έβλεπα, δεν ήθελα να πλησιάζω κοντά, γιατί κατάλαβα μετά από τόσα χρόνια, πόσο εύκολα πρέπει να είχε γίνει εκείνο το ατύχημα, αν ήταν παρόμοιες οι καιρικές συνθήκες... Τράβηξα και ένα μικρό βίντεο για να δείτε τη δύναμη των κυμάτων...Περιττό να σας πω, ότι μετά η μηχανή μου και ο φακός της, ήταν... παστός, παρόλο που στεκόμουν τουλάχιστον 10 μέτρα μακριά από τη θάλασσα...

Καλή εβδομάδα και καλό μήνα!

Καλή χρονιά με Πανσέληνο

Η νέα χρονιά ξεκίνησε όμορφα. Μια τεράστια βόλτα στη δυτική πλευρά της Ζακύνθου, για να δείξω το νησί στην Αλεξάνδρα και στο Βαγγέλη που είναι εδώ. Έβγαλα πολλές φωτογραφίες (ξωτικό ετοιμάσου για κόντρες!!!), αλλά θα ξεκινήσω με αυτές που έβγαλα ενώ γυρίζαμε πια από τη βόλτα μας. Μπορεί να είμαστε μια μέρα μετά την Πανσέληνο, αλλά μείναμε άφωνοι από την ομορφιά του φεγγαριού καθώς σηκωνόταν μπροστά μας...

Στην 1η και 2η, βλέπετε σταθερά τα καλώδια της ΔΕΗ που ενοχλούν όπου κι αν φωτογραφήσεις.
Στην 3η δεν βλέπετε τα καλώδια της ΔΕΗ, αλλά την κεραία του αυτοκινήτου μου, χεχε! Ήθελα όμως να φωτογραφήσω και τη σκιά της Αλεξάνδρας.
Στην 4η, βλέπετε να κινείτε το τσιγάρο που προσπαθούσε να ανάψει η Αλεξάνδρα :-)))

Αποχαιρετώντας το 2009

Ήθελα να αποχαιρετήσω το 2009 με ιδιαίτερες φωτογραφίες. Έτσι, σας δείχνω φωτογραφίες που η τύχη μου τις έστειλε στο πιάτο εδώ και λίγες μέρες. Παιχνίδια με τη θάλασσα από δύο λυκάκια, πανέξυπνα και παιχνιδιάρικα, που αψηφούσαν το κρύο νερό, προκειμένου να παίζουν με τα ξύλα.







Η Αλεξάνδρα από τη Σαντορίνη είναι εδώ από χτες και θα γυρνοβολάμε στο νησί. Ελπίζω να δω όμορφες και παρόμοιες εικόνες, να τις καταγράψω και να τις μοιραστούμε μαζί το 2010 πια.
Εύχομαι, το 2010, να φέρει υγεία, ευτυχία και παιχνιδιάρικες εικόνες σαν αυτές σε όλους!

Καλή χρονιά σε όλους!!!