Wednesday, December 12, 2007

Αντανακλάσεις μετά τη βροχή

Τελικά...εγώ που είμαι εντελώς καλοκαιρινός τύπος....

όταν μου κάνει τη χάρη η βροχή και μου δίνει τέτοια πλάνα...

στο τέλος θα παρακαλάω να βρέχει...

και θα αγαπήσω τη βροχή, μόνο και μόνο για να μπορώ να φωτογραφίζω τέτοιες εικόνες...

σαν τις σημερινές που τράβηξα στην πλατεία Σολωμού!

Tuesday, December 11, 2007

Μέσα στο τούνελ

Φωτό θολές, μέσα από τα θολά τζάμια του πούλμαν, τα θολά κίτρινα φώτα και τη θολή αποψινή μου διάθεση.



Monday, December 10, 2007

Διήμερο στην Αθήνα

Μια διήμερη βολτίτσα που περιελάμβανε...
Βόλτα και καφεδάκι με φίλες (όχι το πτηνό καλέ!!!)

Βόλτα και ψώνια στους λίγους στολισμένους δρόμους της Αθήνας (το Σάββατο στολίζανε το Σύνταγμα)
Βόλτα και ψώνια από το Μπαζάρ των δρόμων ζωής.

Είχα την ευκαιρία να πάρω λαδοτύρι Μυτιλήνης (εξαιρετικό και εντελώς διαφορετικό από το ζακυνθινό λαδοτύρι), λιαστές ντομάτες (τέλειες), κόκκινο πιπέρι καπνιστό (δε δοκίμασα ακόμα) και τα φανταστικά μπισκοτάκια σε σχήμα έλατου που βλέπετε στη φωτό (αν μας διαβάζει αυτή που τα έφτιαξε θα με υποχρεώσει αν μου δώσει τη συνταγή)



Σε τι διαφέρει από άλλα παζάρια; Μάλλον στο ότι μπορείς να βρεις πολλά χειροποίητα καλούδια. Λικέρ (όχι πολλά), μαρμελάδες, γλυκά κουταλιού, κρασιά, ελιές, πατέ, μπισκότα, σοκολατάκια, γλυκά γενικότερα, κεριά, κοσμήματα, στολίδια και ό,τι μπορείτε να φανταστείτε.

Και τα κρασάκια της Νατάσσας και του Γιάννη...

Ξέχασα!!! Πήγα κι εγώ 2 ζακυνθινές κουλούρες οι οποίες μάλλον άρεσαν!

Πέρασα όμορφα και γύρισα καλά παρά την κακοκαιρία και τη βροχή που συνέχεια είχαμε στο γυρισμό.Και του χρόνου (και πιο σύντομα δε με χαλάει το ταξιδάκι) !

Sunday, December 09, 2007

Διαδρομές 1

Τι μας χωρίζει; Χιλιόμετρα. Πολλά χιλιόμετρα. Ένα εξάωρο ταξίδι μαζί με το πλοίο από το νησί μέχρι την πρωτεύουσα. Ευκαιρία να δω μερικούς φίλους. Δυστυχώς δεν προλαβαίνω πάντα όλους. Έρχονται Χριστούγεννα όμως και όσους δεν είδα θα τους/σας δω τότε. Αυτή τη φορά ο λόγος του ταξιδιού ήταν άλλος. Όμορφα ήταν...


Friday, December 07, 2007

Πετάω!

Πετάω ψηλά. Μπορώ να πάω όπου θέλω. Είμαι ελεύθερο να πετάξω προς όποια κατεύθυνση θέλω!

Όλα μπορώ να τα δώ από δω πάνω. Βλέπω ακόμα κι εσένα που προσπαθείς πίσω από αυτή τη μικρή μηχανούλα να με φυλακίσεις. Θα κρυφτώ στα γκρι σύννεφα για να με χάσεις!

Μα γιατί δε φεύγεις; Θα ήθελες να πετάς σαν εμένα ψηλα; Μάλλον ναι ε;

Επιμένεις! Δεν έχεις άδικο. Είναι τόσο ομορφο να πετάς. Μένω λίγο ακόμα αφού σου αρέσω.
Τράβα τις τελευταίες φωτογραφίες σου λίγο πριν κρυφτώ μέσα στη νύχτα. Τα χρώματα του δειλινού σε λίγο θα σβήσουν κι εγώ θα ειμαι προστατευμένο από το σκούρο πέπλο της...

Wednesday, December 05, 2007

Όνειρα γλυκά!

-Ελάτε να δούμε που θα κοιμηθούμε. Εγώ λέω να πάρω το γαλάζιο στρωματάκι, το κάτω. Μ' αρέσει γιατί έχει λευκές πιτσίλες και θα δω πουά όνειρα! Δεν πιστεύω να σας πειράζει;

-Εγώ θα πάρω το μεσαίο στρωματάκι που είναι ανοιχτόχρωμο. Θέλω τα όνειρά μου να είναι γαλάζια και λευκά και αναφουφουλιασμένα σαν μπαμπάκια, όπως αυτό το στρωματάκι.

-Εγώ τότε θα πάρω το επάνω, το γκρι. Το θέλω γιατί δείχνει απαλό και βελούδινο. Το βλέπεις πόσο μαλακό δείχνει; Θα δω όνειρα βελούδινα και απαλά.

Πάμε τώρα για ύπνο. Καληνύχτα! Όνειρα γλυκά!

Monday, December 03, 2007

Misty

Έλα να δεις! Σσσσσσσσσσσσσσ! Σιγά! Αν σε ακούσουν θα φύγουν. Τις βλέπεις; Είναι κρυμμένες μέσα στα δέντρα. Να! Δίπλα από την κολώνα της ΔΕΗ.
Τις βλέπεις; Είναι νεραϊδούλες. Έχουν ανοιχτά τα διάφανα φτεράκια τους. Κάνουν τις τελευταίες πρωινές τους βόλτες. Κανονικά, τέτοια ώρα έχουν ήδη κρυφτεί, αλλά σήμερα βγήκαν κάτω από τη σιγουριά που τους δίνει η ομίχλη. Αν μας δουν θα φύγουν...

Σε λίγο, που ο ήλιος θα είναι ακόμα πιο λαμπερός, δε θα μπορείς να τις δεις.
Κοίτα τι όμορφες που είναι με τα ξέπλεκα μακριά μαλλιά τους! Κοίταξε εκείνη με το λευκό αραχνοΰφαντο φόρεμα! Δεν είναι πανέμορφη; Να! Εκεί δίπλα στην ελιά!
Την άλλη τη βλέπεις; Έχει πράσινο φόρεμα, ίδιο με τα ασημένια φύλλα της ελιάς. Δύσκολα την ξεχωρίζεις. Είναι πολλές. Είναι μικρούλες και πετάνε με τα φτεράκια τους γρήγορα από το ένα σημείο στο άλλο. Είδες τι χαρούμενες που είναι;

Δες τις για λίγο ακόμα. Όσο πιο λαμπερός γίνεται ο ήλιος, τόσο λιγότερες θα βλέπεις. Θα ανέβει ψηλά και η ομίχλη θα λιώσει κάτω από τις ζεστές ακτίνες του. Κι αυτές θα κρυφτούν. Όπως όλα τα ξωτικά και οι νεραϊδούλες. Μόνο το βράδυ και στην ομίχλη βγαίνουν. Να είσαι χαρούμενη που τις είδες. Δεν τις βλέπουν όλοι. Πρέπει να έχεις ψυχή γεμάτη αγάπη και να πιστεύεις στα παραμύθια γα να τις δεις. Τελικά, πιστεύεις στα παραμύθια ε;

Sunday, December 02, 2007

Στολίσαμε...

Στολίσαμε το σπίτι μας, στολίσαμε και το ιντερνετικό μας σπίτι.
Ξεσκονίσαμε, καθαρίσαμε και βάλαμε τα γιορτινά μας.
Καλές γιορτές να έχουμε!

Χριστουγεννιάτικο παζάρι


Το επόμενο Σαββατοκύριακο διοργανώνεται φιλανθρωπικό παζάρι στο Γκάζι. Για περισσότερες πληροφορίες ελάτε εδώ. Θα προσπαθήσω να είμαι κι εγώ εκεί για να συμβάλλω με τον τρόπο μου. Ελπίζω οι αέρηδες να με αφήσουν να φύγω από το νησί και να πάω κι εγώ μια βολτίτσα από κει.
Τις μέρες που έρχονται, ας θυμηθούμε ότι υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι που δεν έχουν τα ίδια αγαθά με μας. Ας κάνουμε τις γιορτινές μέρες λίγο πιο λαμπερές για μερικά παιδιά και όχι μόνο για τα δικά μας, με όποιον τρόπο μπορούμε. Υπάρχουν πολλοί.

Μερικοί ακόμα τρόποι που μπορούμε να βοηθήσουμε:
Actionaid
Unicef
Γιατροί χωρίς σύνορα
Γιατροί του κόσμου