Monday, November 12, 2007

Η σκιά σου

-Τι βγάζεις παιδάκι μου από το βρώμικο παράθυρο;
-Φωτό μαρή! Τι βγάζω; Δε μου λες κουνάει ή μου φαίνεται;
-Φωτό τις λες εσύ αυτές; Αφού είναι στραβές χριστιανή μου!-Παιδί μου δε βλέπεις που το παράθυρο είναι ίσιο; Δεν είναι στραβές. Είναι επειδή καθόμαστε μπροστά-μπροστά και το παράθυρο είναι επικλινές. Ή η θάλασσα θα είναι στραβή ή το παράθυρο. Διάλεξε! Κουνάει λέω;

-Κουνάει λίγο! Αμάν! Θαλασσόλυκε!
-Ααααα θα βγω εξω!
-Τώρα τι βγάζεις;-Εσένα! Ρόμπα θα σε κάνω. Θα σε βγάλω στα μπλογκς!
-Καλά σοβαρά τώρα;
-Ναι! Να μάθεις να μη λες ότι βγάζω στραβές φωτό!
-Τι λες παιδί μου που θα με βγάλεις στα μπλογκς;;;
-Μην ανησυχείς...Το μόνο που θα φαίνεται θα είναι ...
Η ΣΚΙΑ ΣΟΥ...!!!

20 comments:

  1. από τη λογιστική στη ναυτιλία λοιπόν...:)
    μου αρέσει η τρίτη εκεί που όλα ισιώνουν και το παράθυρο και η θάλασσα :)

    ReplyDelete
  2. Καλή μέρα...τίποτα δεν φαίνεται μόνο ένα μαλλί που ανεμίζει...

    Μου αρέσει η πρώτη , που η θάλασσα είναι στραβή!!

    ReplyDelete
  3. Αφασία!! Αφασία διάλογος!!

    Και μου θύμισε το: "Έίναι στραβός ο γυαλός, ή στραβά αρμενίζουμε;"!!

    ReplyDelete
  4. Και εμένα το ίδιο μου θύμισε..
    Καλή εβδομάδα:))

    ReplyDelete
  5. α, με πρόλαβαν.. μόλις θα έλεγα ότι και στραβά είναι ο γιαλός και στραβά αρμενίζουμε..

    ReplyDelete
  6. Ηλιογράφε, κουτσά, στραβά, τις ισιώσαμε. :-)

    Tdjm, θα με σκότωνε αν φαινόταν καθαρά...;-)

    Κωνσταντίνε, κι εμένα αυτό μου θυμίζει. Ο διάλογος είναι κατα 90% αληθινός.

    Τασσούλα, καλή εβδομάδα!

    Μαγισσούλα, αργήσατε, αργήσατε...γύρευε τι κάνετε από χτες βράδυ! Μαντζούνια και τζιτζιμπύρες υποθέτω ;-)

    ReplyDelete
  7. Έξυπνη στιχομυθία! Αυτές οι εικόνες της θάλασσας από το πλοίο πάντα αποτελούν το μεγαλύτερο κίνητρο..Ώρες ηρεμίας και ψυχικής ανάτασης..Αναμονής για τον τελικό προορισμό..

    ReplyDelete
  8. λοιπόν οι απόπειρες φωτογραφία και κείμενο μ αρέσουν περισσότερο από το σκέτο φώτο :)
    καλή εβδομάδα dear :)

    ReplyDelete
  9. N.M. αληθινή στιχομυθία! χαχα!
    Ναι, αναμονή για τον προορισμό. Για να φτάσω και να πω..."σπιτι μου"...

    Νατάσσα...το γνωρίζομεν...Καλή εβδομάδα! Σμακ!

    ReplyDelete
  10. Μακάρι κι ο δικός μου προορισμός,μέσω της θαλάσσης,να ήταν το σπίτι μου. Δυστυχώς είναι μόνο στον γυρισμό..

    ReplyDelete
  11. Ψηφίζω την τρίτη δαγκωτή!!!!

    ReplyDelete
  12. εο μονο που φαινεται ειναι μια φιγουρα που ατενιζει τον οριζοντα και λουζεται απο τα χρωματα...
    με πιανει το ρομαντικο μου εμενα με κατι τετοια : )))

    ReplyDelete
  13. oso pas akoma kai kaliteres foto vlepo oti travas! pou tha ftasis pia??? Bravo kiria!

    ReplyDelete
  14. Ν.Μ. εξαρτάται τι νιώθεις σπίτι σου. Εγώ δεν είμαι από δω, από το νησί. Όμως, μετά από τόσα χρόνια, εδώ νιώθω για σπίτι μου. Εύχομαι κι εσύ να μη νιώθεις ξενος εκεί που πας, όποιος κι αν είναι ο προορισμός σου.

    Λαχανάκι, επίκαιρη η ψηφοφορία ;-)

    Mama, τέτοια χρώματα, μόνο ρομαντισμό μπορούν να σου βγάλουν.

    Γιάννη, λες ε; Φιλιά στη Ρόδο!

    ReplyDelete
  15. Σίγουρα όχι,ιδίως στις Κυκλάδες νιώθω πάντα ότι βρίσκομαι στο δικό μου μέρος..Βέβαια θα ήθελα κι ένα original σπίτι στη Σίφνο ή την Αμοργό..

    ReplyDelete
  16. Ν.Μ. αχ...αν πιάσουμε και το τι θέλουμε στο νησί ή αλλού...αχ...

    ReplyDelete
  17. Αχ και βαχ.
    Ένα αδιάκοπο κυνήγι της σκιάς μας.

    ReplyDelete
  18. xixi....μου άρεσε πολύ!!!

    ReplyDelete