Πάτρα

Πάτρα λοιπόν από σήμερα, με μια dial up σύνδεση (ηλιογράφε σε νιώθω) που δε με αφήνει κάποιες φορές ούτε τα mails μου να δω, ούτε σελίδες να ανοίξω, ούτε σχόλια. Δυσκολεύομαι πολύ να δω μπλογκς και να σχολιάσω σε άλλους. Τι να κάνουμε...Υπομονή!

Φωτό από την περιμετρική της Πάτρας όπως την είδα μέσα από το λεωφορείο τον περασμένο μήνα. Ελπίζω να τραβήξω πολλές φωτογραφίες αυτή τη φορά εδώ.

Ημίγυμνα

Ημίγυμνα στέκουν τα κλαδιά των δέντρων μπροστά μου. Κάθε απαλό φύσημα του ανέμου τα ξεγυμνώνει και πιο πολύ. Δε γέρνουν, μα σαν να ντρέπονται που ξεγυμνώνονται. Οι λεύκες, λυγερές σεμνότυφες κόρες ξεδιπλώνουν ένα ένα τα φύλλα της καρδιάς τους. Είμαστε στη μέση του χειμώνα. Δε θα αργήσει όμως η άνοιξη να φανεί. Και τότε, πράσινα φρέσκα φυλλαράκια θα γεννηθούν πάνω στα ολόγυμνα κλαδιά. Υπομονή και προσμονή. Αυτό χρειάζεται για να κάνει τον κύκλο της η ζωή...



Από σήμερα το βράδυ πρώτα ο Θεός, θα τα λέμε από την Πάτρα με dial up συνδέσεις (Θεέ μου, δώσε μου υπομονή...)
Καλό σαββατοκύριακο!

Σύνταγμα- Αθήνα

Δυο όψεις

Σήμερα έλεγα να βάλω φωτό από εξωτερικό ή από Αθήνα. Όχι πάλι Ζάκυνθο. Όμως κάτι με έκανε να βάλω τις φωτό που τράβηξα χτες το απόγευμα.
Φεύγοντας από το σπίτι, είχε έναν όμορφο ήλιο που έδυε πίσω από τα βουνά. Μετά από τόσες μέρες βροχής, επιτέλους είχαμε δει ήλιο σήμερα. Σταμάτησα το αυτοκίνητο στην άκρη του δρόμου και βγήκα έξω να τον φωτογραφίσω. Η άτιμη η μηχανή με πρόδωσε. Από τη Δευτέρα μου έβγαζε μήνυμα οτι η μπαταρία τελειώνει κι εγώ το αγνοούσα. Στο πρώτο ζουμ που έκανα για να φέρω τον ήλιο πιο κοντά μου, έκλεισε.
Έριξα μια τελευταία ματιά στον ήλιο που χανόταν πίσω από το βουνό. Χαμογελούσε ειρωνικά. Σε λίγα δευτερόλεπτα, τον είχα κιόλας χάσει.
Γυρίζω πίσω από τη δουλειά που έκανα στη χώρα και βλέπω κάτι πανέμορφα κόκκινα σύννεφα. Πάτησα το γκάζι γρήγορα έτσι ώστε να βρεθώ σύντομα στο σπίτι, να αλλάξω μπαταρίες και να κατεβώ με τα πόδια στο ίδιο σημείο για να τα φωτογραφίσω.
Άλλαξα μπαταρίες, έφυγα με τα πόδια και πήγα στο ιδιο σημείο. Που ειναι τα κόκκινα σύννεφα; Οεο; Είχαν εξαφανιστεί! Είχαν γίνει γκρί και μαύρα.
Μια άλλη ομορφιά απλωνόταν μπροστά μου, διαφορετική.
Τράβηξα μερικές φωτό σκεπτόμενη τα mails που είχα λάβει πριν λίγο από δυο φίλους. Ήταν και οι δύο στις μαύρες τους. Ήταν μια από κείνες τις μέρες που όλα σου πάνε στραβά. Μια μέρα που ενώ ξεκινάει με μια όμορφη ανατολή...

...καταλήγει να είναι μες στη μαυρίλα.
Μια από κείνες τις μέρες που νιώθεις να βουλιάζεις σε ένα τέλμα και να τα βλέπεις όλα ανάποδα...

Από εκείνες, που όλα δείχνουν να είναι μαύρα...

Ενώ στην πραγματικότητα είναι ροζ και πορτοκαλί (ή το αντίθετο)

Από κείνες τις μέρες, που λες πως δε θα τελειώσουν ποτέ. Πως δε θα φτάσει ποτέ το βράδυ για να βρεθείς στη θαλπωρή του σπιτιού σου.

Από κείνες τις μέρες που λες ότι δε θα λυθούν ποτέ τα προβληματά σου, που θες να κλαψεις, που θες να βουλιάξεις σε έναν καναπέ και να αφήσεις τα δάκρυά σου να ξεχυθούν και μαζί τους να φύγουν και όλες οι έννοιες, που ξεχνάς ότι κάπου στο βάθος υπάρχει φως...
Τεχνητό...

ή φυσικό....
Είναι πάντα εκεί για να μας φωτίσει τις σκέψεις μας. Ένας ώμος δεκτικός, δύο φιλικά αυτιά, ένα φως που λαμπυρίζει ...
Φιλαράκια, μην ξεχνάτε ότι όλα έχουν δύο όψεις. Ένα μισοάδειο ποτήρι είναι ταυτόχρονα και μισογεμάτο. Μια φωτό τραβηγμένη το σούρουπο που αποπνέει μαγεία,

χάνει όλη της τη μαγεία σαν φωτιστεί με φλας...Κι όμως! Είναι ακριβώς το ίδιο τοπίο, τραβηγμένο από το ιδιο σημείο!

Έτσι είναι οι ζωές μας. Μαύρο-άσπρο, φως-σκοτάδι μέσα από μια μηχανή που κάποια στιγμή ξεμένει από μπαταρία και θέλουμε λιγάκι χρόνο. Εύχομαι τις μέρες που έρχονται να βρείτε χρόνο να γεμίσετε τις μπαταρίες σας. Όλοι το χρειαζόμαστε...
Επίσης, θυμηθείτε να μου στείλετε το λινκ αυτού του ποστ, όταν θα έχω τις μαύρες μου, με τίτλο "δάσκαλε που δίδασκες" :-)

Και για να ελαφρύνουμε το κλίμα, ελάτε να σας πάω μια βόλτα στο μπλογκ του φίλου μου του Κωνσταντίνου που μας το κράταγε κρυφό. Κωνσταντίνε, τέτοια μπλογκ τα διαφημίζουνε, δεν τα κρατάνε κρυφά... :-)

Στον Αη Γιώργη των Κρημνών

Ζάκυνθος, η βροχερή.

Στα κρασοχώρια του Ρήνου

Αγίου Διονυσίου σήμερα, μεγάλη γιορτή για το νησί. Ελάτε να σας κεράσω αμυγδαλόπιτα σιροπιαστή με σοκολάτα!

Ζακυνθινά έθιμα

Εδώ σ' αυτό το μπλογκ δε βάζω συνταγές. Μέρες που έρχονται όμως, είπα να θυμηθούμε ένα ζακυνθινό έθιμο, αυτό της κουλούρας. Ο Οίακας που του αρέσουν τα λαογραφικά, θα το ευχαριστηθεί πάλι.

Ο Ζακυνθινοί είχαν ένα έθιμο, κυρίως στα χωριά, που συνεχίζεται ακόμα και σήμερα. Πριν από τις μεγάλες γιορτές (Χριστούγεννα, Πάσχα, Αγίου Διονυσίου και παραμονές γάμου) έφτιαχναν τις κουλούρες. Κουλούρα κόβουν την παραμονή των Χριστουγέννων, κουλούρα χαρίζουν και στους κουμπάρους σε γάμους.
Οι κουλούρες είναι ένα διαφορετικό είδος ψωμιού. Φτιάχνονται όπως το ψωμί αλλά έχουν μέσα κανέλλα, γαρύφαλλο, γλυκάνισο και ζάχαρη.
Η κουλούρα η χριστου-
γεννιάτικη, σχεδόν αντικαθιστά την βασιλόπιτα εδώ, γι αυτό άλλωστε έχει μέσα και «εύρημα» (νόμισμα).
Την παραμονή των Χριστουγέννων το βράδυ οι ζακυνθινοί τρώνε μπρόκολο βραστό (παλιότερα). Μετά, ο γεροντότερος του σπιτιού κόβει την κουλούρα ή Χριστόψωμο. Η κουλούρα κρύβει μέσα της ηύρεμα (εύρημα), ένα νόμισμα για καλή τύχη.
Εμείς πάντως για να πω την αλήθεια, μόνο την παραμονή δεν την τρώμε. Η πεθερά μου, αρχίζει κανα εικοσαήμερο πριν τα Χριστούγεννα να αγοράζει κουλούρες τις οποίες τσακίζουμε, και καλά για να δούμε ποιος φούρνος φτιάχνει την καλύτερη. Εδώ και χρόνια έψαχνα μια καλή συνταγή, γιατί μου αρέσει όλα αυτά να τα φτιάχνω μόνη μου. Μια πολύ καλή συνταγή βρήκα στο βιβλίο του Διονύση Βίτσου, «Ζακυνθινά φαγιά, ψωμιά και γλυκίσματα» (εκδόσεις «Περίπλους»). Με τα χρόνια και τις δοκιμές έχω πειράξει ελάχιστα τη συνταγή (ως προς τη μαγιά και τη ζάχαρη). Δοκιμάστε τη.

Κουλούρα Χριστουγέννων
1 κιλό αλεύρι
3 φακελλάκια ξηρή μαγιά
1/2 με 1 ποτήρι ζεστό νερό
2 φλυτζάνια κόκκινο κρασί ζεστό (1 αν το κρασί είναι δυνατό)
½ φλυτζ. ελαιόλαδο
1 φλυτζ. σταφίδες μαύρες
1 φλυτζ. σταφίδες ξανθές
1 φλυτζ. καρύδια χοντροκομμένα
1 φλυτζ. ζάχαρη
ξύσμα πορτοκαλιού
ξύσμα μανταρινιού
50 γρ. κουκουνάρι
μια πρέζα αλάτι
2 κ.γλ. κανέλλα
¼ κ.γλ. γαρύφαλλο
1 κ. γλ. γλυκάνισο
Για το στόλισμα:
Σουσάμι, κάστανα, ζάχαρη, ζαχαρωτά ή απλά λευκή ζάχαρη και άχνη ζάχαρη. Τη λευκή ζάχαρη, μπορείτε να τη βάψετε με χρώμα ζαχαροπλαστικής, (μέσα σε ένα μπωλάκι που κλείνει, βάζουμε ένα φλυτζάνι ζάχαρη, προσθέτουμε 2-3 σταγόνες χρώμα ζαχαροπλαστικής και χτυπάμε καλά).
Βάζουμε σε ένα μεγάλο μπωλ το αλεύρι και το ανακατεύουμε με τη μαγιά.
Προσθέτουμε το κρασί (αν είναι δυνατό κόκκινο, περιοριστείτε στο ένα φλυτζάνι) και συμπληρώνουμε με χλιαρό νερό, τόσο ώστε η ζύμη μας να μην κολλάει πολύ στα χέρια.
Αφήνουμε σε μέρος ζεστό (κοντά σε καλοριφέρ ή στο φούρνο μας αναμένο στους 50 βαθμούς ή με μια κουβερτούλα) για μιάμιση ώρα να φουσκώσει.
Μετά, προσθέτουμε όλα τα υπόλοιπα υλικά. Ζυμώνουμε να ενωθούν και βάζουμε το μίγμα σε λαδωμένο ταψάκι. Αφήνουμε μισή ωρίτσα πάλι να φουσκώσει λίγο (δε φουσκώνει πάρα πολύ γιατί έχει βαριά υλικά μέσα) ενώ προθερμαίνουμε το φούρνο στους 200.
Ψήνουμε για 1 ώρα κι ένα τέταρτο στους 180-190 βαθμούς. Βυθίστε ένα μαχαίρι για να σιγουρευτείτε ότι ψήθηκε στο κέντρο.
Όταν τη βγάλουμε αφήνουμε να κρυώσει λίγο, αλείφουμε με λάδι ή μέλι την επιφάνεια και ρίχνουμε πάνω ζαχαρωτά, ζάχαρη χρωματιστή, κάστανα ή ό,τι άλλο θέλουμε. Εγώ περιμένω να κρυώσει λίγο, αραιώνω μια γερή κουταλιά μέλι με λιγο νερό και την περνάω με ένα πινέλο. Μετά την πασπαλίζω με ζάχαρη.
Συμβουλή. Μη βάλετε παραπάνω σταφίδες από όσες λέει γιατί όταν το γλυκό μας έχει μέσα υγρά υλικά όπως οι σταφίδες κινδυνεύει να λασπώσει και να μην ψηθεί καλά. Γι' αυτό και η κουλούρα θέλει πολλή ώρα ψήσιμο.


Πέρυσι, ένας συνάδελφός μου, μου έδωσε τους συμβολισμούς της ζακυνθινής κουλούρας. Οι συμβολισμοί αυτοί αναφέρονται στο βιβλίο του ιστοριογράφου και λόγιου Ντίνου Κονόμου. Όσα διάβασα ήταν ενδιαφέροντα και τα μεταφέρω και σε σας.

Η κουλούρα: συμβολίζει το άστρο της Βηθλεέμ, που οδήγησε τους μάγους στο σπήλαιο.
Το νόμισμα: συμβολίζει το Θείο Βρέφος (το Χριστό).
Η αναμμένη φωτιά: συμβολίζει τον Αδάμ και την Εύα, που καίγονται στη φωτιά της κόλασης.
Κρασί και λάδι: συμβολίζει τα δώρα των Μάγων
Η στιγμιαία φλόγα: συμβολίζει την Ανάσταση του Χριστού και τη λύτρωση των Πρωτοπλαστών (στιγμιαία φλόγα έχουμε όταν για παράδειγμα ρίξουμε λίγο λάδι στη φωτιά).
Ο πυροβολισμός: δείχνει την αγανάκτηση για το διώκτη του Θείου Βρέφους που είναι ο Ηρώδης.

Εδώ θα συμπληρώσω, όσα ακόμα μου έμαθε ο φίλος μου ο Διονύσης.

"Το μπρόκολο (το ζουμί) το πίνουνε με καλαμάκι από ρίζα σέλινου(!). Τα απαραίτητα για τα μπρόκολα, λεμόνια στο τραπέζι είναι κομμένα στη μέση, αλλά από το μισό που λείπει έχει αφεθεί ένα μέρος της φλούδας τους έτσι ώστε να μοιάζουν με φάτνες. (εξαιρετικό, όταν το πετυχαίνεις!) Η κουλούρα λέγεται έτσι, βέβαια, λόγω σχήματος - με τρύπα στο κέντρο. Πριν την κόψουμε, λοιπόν, την κρατάμε όλοι, ακουμπώντας τη με το ένα χέρι μας, ψηλότερα από το ύψος της επιφάνειας του τραπεζιού, ψιθυρίζοντας το "τη γέννησεί σου...". Στο μεταξύ, στο τραπέζι και στο σημείο που είναι το κέντρο της κουλούρας καίει μια φλογίτσα από ένα αυτοσχέδιο καντηλάκι με δυο ξυλαράκια σε σχήμα σταυρού, την οποία φλογίτσα, πριν κόψουμε την κουλούρα τη σβήνουμε με κόκκινο κρασί"

Οι φωτό που ακολουθούν είναι από την κρύα (τις τελευταίες μέρες) Ζάκυνθο, και το χαλάζι που έριχνε απί 15 λεπτά προχτές το βράδυ. Η κίνηση με αυτοκίνητο δυσκόλεψε πολύ, κοντέψαμε να μη μπορούμε να φτασουμε σπίτι μας και το χαλάζι δεν είχε λιώσει μέχρι το πρωί. 5 βαθμοί για τη Ζάκυνθο είναι πολύ χαμηλή θερμοκρασία. Απόψε γύρισα από ένα φίλο με -1. Χειμώνας είναι βέβαια, θα τα κάνει κι αυτά.

Μάινχάταν

Η διαδρομή Φρανκφούρτη-Έσμπορν είναι δέκα χιλιόμετρα που ούτε τα καταλαβαίνεις για πότε τα έκανες. Μέχρι να βγεις από τη Φρανκφούρτη, έφτασες. Εκεί, στο Έσμπορν έμεινα το καλοκαίρι λίγες μέρες στη Νέλλη. Η διαδρομή γεμάτη πράσινο, όπως στους περισσότερους δρόμους στη Γερμανία (υποθέτω παντού έτσι είναι και όχι μόνο εκεί στην περιοχή).
Κάπου εκεί κοντά στο Έσμπορν λοιπόν, σταματήσαμε το αυτοκίνητο για να δούμε από μακριά πως φαίνεται η Φρανκφούρτη.
Όσοι έχουν δει έστω σε φωτό το skyline του Manhattan, θα καταλάβουν γιατί οι κάτοικοι εκεί, για αστειάκι λένε ότι βλέπουν το skyline του ΜΑΙΝχάταν, κάνοντας λογοπαίγνιο με τον ποταμό Μάιν και το Μανχάταν...Ειδικά το βράδυ, με τους φωτισμένους ουρανοξύστες, η ομοιότητα είναι εμφανής. Δυστυχώς δεν έχω φωτό βραδυνή, μια ιδέα όμως μπορείτε να πάρετε εδώ.

Μπαζάρ από τις Γερμανίδες του νησιού

Κάνοντας μια βόλτα το πρωί μέσα στη γεμάτη σκουπίδια πόλη μας, είδα τις γερμανίδες που κατοικούν στο νησί, να έχουν στήσει τους πάγκους τους έξω από τη Νομαρχία για το καθιερωμένο χριστουγεννιάτικο παζάρι τους. Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες, διοργανώνουν ένα φιλανθρωπικό παζάρι, με χειροποίητα καλούδια και τα χρήματα που μαζεύουν τα προσφέρουν σε ένα κοινωφελές ίδρυμα ή όπου αποφασίσουν ότι τα έχουν ανάγκη. Σκέφτηκα να κατεβώ το απόγευμα, να τραβήξω μερικές φωτογραφίες και να ψωνίσω μερικά πράγματα κι εγώ. Πράγματι, κατέβηκα και αφού έκανα 20 λεπτά βόλτες γύρω από όλη την πόλη μέχρι να βρω να παρκάρω στις 7 το απόγευμα, κατάφερα να πάω και στο παζάρι.

Και τι δεν είχαν!

Στόλεν, μπισκοτάκια, μάρτζιπαν, τσαντούλες πάνινες,

διακοσμητικά,

λουκάνικα (που τα τίμησα δεόντως), ζεστό και μυρωδάτο Gluhwein (που κι αυτό το τίμησα) και άλλα καλά.
Ψώνισα μπισκοτάκια,

μια τσαντούλα

και ένα ωραίο "καδράκι" όπου θα κρεμάω τη συνταγή που φτιάχνω για να βλέπω τα υλικά.

Μετά ξανακατέβηκα με τον καλό μου αφού τον παρέσυρα λέγοντάς του ότι είχαν ζεστό κρασί και βουρστ! Πήραμε λοιπόν κι απ' αυτά και βολτάραμε στην πλατεία Αγίου Μάρκου όπου άναψε φέτος το δέντρο χωρίς φανφάρες και πολλά πολλά.

Ποιος είχε μούτρα να κάνει φανφάρες όταν έξω από κάθε σπιτάκι που στήθηκε στην πλατεία, οι απλήρωτοι οδοκαθαριστές κόλλησαν τις απλήρωτες μισθοδοτικές τους καταστάσεις; Κανείς βέβαια.

Και πολύ μας και καλό μας που στήθηκε και δέντρο.

Η πόλη βέβαια τίγκα στα σκουπίδια για άλλη μια φορά. Υποθέτω, ότι στις 17 που γιορτάζει το νησί λόγω του Αγίου Διονυσίου, τα σκουπίδια θα μαζευτούν τελευταία στιγμή. Μάλλον ο Άγιος Διονύσιος κάνει για άλλη μια φορά το θαύμα του και δεν έχουμε πάθει καμιά αρρώστια φέτος με αυτή την κατάσταση που επικρατεί.

Το αστείο είναι ότι πέρυσι είχα κάνει ένα παρόμοιο ποστ για το hungry for life και τώρα, ξαναδιαβάζοντάς το, βλέπω ότι μάλλον και πέρυσι, ίδια κατάσταση επικρατούσε εδώ με τα σκουπίδια. Έτσι για να δείτε πόσο ίδια μένουν μερικά πράγματα εδώ στο νησί.
Άντε βρε παιδιά...και του χρόνου εύχομαι να έχουν πληρωθεί οι άνθρωποι!
Καλές γιορτές να έχουμε!

Αύριο Παρασκευή στις 7 το απόγευμα, στο Πρίσμα+

Ένα μικρό αφιέρωμα - αναφορά στο Hungry For Life θα δούμε αύριο Παρασκευή 14 Δεκέμβρη στο καθημερινό τηλεμαγκαζίνο ποικίλης ύλης "Παρέα στις 7», στο κανάλι Πρίσμα+ της ψηφιακής ΕΡΤ, στις 7 το απόγευμα.